۵ اردیبهشت ۱۳۹۸ - ۰۹:۲۸
کد خبر 83291277
۰ نفر
الزامات ايران در عصر تحريم

تهران- ايرنا- دولت امريكا در حالي با عدم تمديد معافيت خريداران اصلي نفت ايران فاز جدي‌تري از تخاصم عليه جمهوري اسلامي را آغاز كرده است كه اين تصميم مي‌تواند منافع كشورهاي خريدار نفت ايران را تحت تأثير قرار دهد.

حسن بهشتي‌پور كارشناس مسائل بين‌الملل در يادداشتي در روزنامه ايران آورده است: امريكا در حالي نام 8 كشور را كه پيش از اين از تحريم‌هاي امريكا معاف شده بودند، از فهرست اين معافيت خارج كرد كه پيش از اين سه كشور يونان، ايتاليا و تايوان عملاً طي ماه‌هاي گذشته نفت خريداري نمي‌كردند و اينك بحث چين، هند، تركيه، عراق و ژاپن مطرح است. ايران در مواجهه با سياست فشار امريكا سياست مقاومت را در پيش گرفته است اما اين رويكرد ناظر به در نظر گرفتن دو مؤلفه اساسي است.
- رئيس جمهوري امريكا در حالي قصد دارد فروش نفت ايران را به صفر برساند كه پيش‌تر حتي كارشناسان امريكايي هم معتقد بودند راه‌هاي مختلفي براي دور زدن فروش نفت وجود دارد و به اين سادگي نمي‌توان فروش نفت ايران را صفر كرد. كشورهاي ديگر مناسبات‌شان با ايران را صرفاً بر اساس منافع ملي خود تعريف مي‌كنند و نبايد انتظار داشت كه آنها از حقوق ايران در صحنه عمل دفاع كنند اما ما بايد با منطق اقتصادي حركت كنيم. ايران مي‌تواند در چنين فضايي بازار نفت را با بازي با قيمت بر هم بزند. يعني با كاهش دادن قيمت نفت بتواند توجه ساير بازيگران را جلب كرده و تقاضاي نفت را در بازار افزايش دهد؛ يعني كلاً شرايطي را به وجود آورد كه منافع شركت‌ها اقتضا كند تا از ايران نفت بخرند. همچنين ايران مي‌تواند صادرات گاز را در اولويت قرار دهد زيرا كنترل خطوط لوله‌هاي گاز بسيار دشوارتر از حمل و نقل نفت است.
در اين چارچوب جمهوري اسلامي بايد ساز و كار روابط با همسايگانش را سامان بخشد و با تعميق رابطه با كشورهايي كه طرف دعوا با ايران نيستند، سياست دور زدن تحريم‌ها و فروش نفت و صادرات انرژي را ادامه دهد.

- رويكرد ديگري كه ناظر به تمركز برفضاي داخلي كشور است لزوم ايجاد انسجام و سامان بخشي و اصلاحات داخلي است. برخي معتقدند بايد با امريكا مذاكره كرد. بنده نيز جزو موافقان مذاكره بوده و هستم اما به شرط آنكه هدف، شرايط و چارچوب مذاكره معلوم باشد اما در شرايطي كه مقام‌هاي امريكا عملاً شرايط ناممكني را پيش پاي ايران گذاشته‌اند، نتيجه بخشي مذاكره امري دور از دسترس خواهد بود. از اين رو بايد ابتدا شرايط داخلي كشور به مرحله‌اي از ثبات و توان برسد كه نشستن بر سر ميز مذاكره با امريكا به دريافت امتياز براي دو طرف بينجامد. از جمله اينكه نظام بانكداري و پولي اصلاح و توجيه شود كه كشور در يك جنگ ويژه اقتصادي به سر مي‌برد و ابزارها و سياست‌ها بر پايه اين شرايط ويژه تعريف شود. زيرا اگر قرار است مذاكره صورت گيرد اولاً با دست پر باشد ثانياً طرف مقابل متوجه شده باشد سلاح تحريم‌ها كند شده است اما الان بدترين شرايط ممكن براي مذاكره است.

در مجموع ايران با كشوري روبه‌رو است كه رئيس جمهوري آن اختيارات گسترده‌اي در مرحله اجرايي دارد و با نقض بسياري از پيمان‌هاي بين‌المللي درصدد تحميل خواسته‌هاي خود به ساير كشورهاست. بنابراين به نظر مي‌رسد تنها راه مقابله دورانديشي و ترسيم يك چارچوب مناسب براي رابطه با كشورهايي است كه مي‌توانند در اين شرايط به ما كمك كنند.

منبع: روزنامه ايران، 1398.2.5
گروه اطلاع رساني**9131