گلایه‌های فعال مدنی خوزستانی از مسئولان تا سلبریتی‌ها

تهران-ایرناپلاس- یك فعال مدنی و امدادرسان بومی در خوزستان می‌گوید: هشدار وقوع سیل در خوزستان از اسفند 97 به فرمانداری‌های استان اعلام شده بود و سؤال اینجاست كه چرا به این اخطار‌ها توجه نشده و اقدامات لازم برای پیشگیری از خسارت انجام نشده است.

عبدالحسین حیدری، كارشناس اداره نوسازی مدارس خوزستان كه در امدادرسانی به سیل‌زدگان مشاركت دارد، می‌گوید: من تا 27 اسفندماه معاون فرماندارحمیدیه بودم، در تمام نامه‌نگاری‌هایی كه به فرمانداری‌های خوزستان شده است و من نیز در جریان بودم از چند هفته قبل، ستاد بحران، نسبت به وقوع سیل به‌ویژه اواخر اسفند و اوایل فروردین 98، هشدار داده شده بود. اما این كه چرا هیچ اقدام مؤثر و متناسب با حجم خطر نشده، سؤال مهمی است. احداث سیل بندهای قوی و پایدار متناسب با حجم آبی كه قرار بود از بالادست رها شود و به‌خط كردن و آماده‌باش هلال‌احمر از جمله اقدامی است كه می‌شد قبل از سیل انجام داد.

این در حالی است كه به گفته وی، هیچ‌یك از این اقدامات انجام نشده، به‌طوری كه در حال حاضر هلال‌احمر برای هیچ‌یك از روستاهایی كه در حال حاضر در محاصره سیل هستند، چادر و جلیقه كافی در اختیار نداشت. به‌طوری كه یكی از بزرگ‌ترین معضل‌ها چادر است، چون گاهی چادرهای هلال‌احمر به دست سیل‌زدگان نرسیده و به دست دلالان افتاده است و آن‌ها هم این چادرها را می‌فروشند.

**مردم برای ساخت سیل‌بند، از جان مایه گذاشته‌اند

به گفته حیدری، كمبود مصالح برای احداث سیل‌بند، سبب شد تا مردم برای ساخت آن از جان مایه بگذارند. از سوی دیگر، بستن مسیر عبور سیل سبب شده كه در برخی مناطق آب برگشت بخورد. در اطراف اهواز، حمیدیه، بخش اسماعیلیه (در 40 كیلومتری اهواز) اصلاً سیل‌بندی از سوی نهادهای رسمی احداث نشده و مردم خودشان با بیل و گاری و ... برای احداث سیل‌بند اقدام كرده‌اند.
براساس گزارش‌های میدانی ما، مسیری به سمت هورالعظیم كه می‌توانست حجم عظیمی از آب را به آنجا هدایت كنند، باز نشده است. همه این عوامل سبب شده تا تلقی مردم محلیِ سیل‌زده این باشد كه دولت (منظور نهادهای رسمی است) هیچ اقدامی نكرده است.

**گروه‌های مردمی حمایت نمی‌شوند

حیدری با بیان اینكه از یك سو، مردم تجارب محدودی در مورد امدادرسانی دارند و از سوی دیگر مسئولان اقدامی برای تسهیل امدادرسانی از سوی گروه‌های مردمی انجام نمی‌دهند، توضیح داد: در چند مورد، جلوی فعالیت یكی از این مراكز امدادرسانی را در حمیدیه گرفته و گفته‌اند مجوز ندارید.
وی با بیان اینكه بحث دیگر عدم همدردی سلبریتی‌هاست، گفت: مگر خوزستان چه تفاوتی با كرمانشاه دارد؟ چرا كسی از آن‌ها نیامد از خوزستانی كه در هشت سال جنگ، مقاومت كرد و در تمام بزنگاه‌ها، انقلاب و كشور را یاری كرد، حمایت كند؟ چرا این فاجعه در سطح ملی مطرح نشد؟ از سوی دیگر، در رسانه ملی نیز آن‌گونه كه باید و شاید به عمق فاجعه سیل پرداخته نشد.

**مردم از رسانه‌های ملی و استانی گلایه دارند

حیدری می‌گوید: مردم هم از صداوسیمای ملی گلایه دارند و هم از صداوسیمای استانی. چرا صداوسیمای استانی اطلاع‌رسانی دقیقی از میزان دبی آب، ظرفیت سیل‌بندها و نحوه اداره این بحران، نمی‌كند و فقط می‌گویند «اوضاع تحت كنترل است». به صورتی كه این موضوع به لطیفه در میان مردم محلی تبدیل شده است. چگونه وقتی مردم آواره و بدون سرپناهند، می‌توان گفت همه‌چیز تحت كنترل است؟

به گفته حیدری، 150 هزار هكتار از مزارع كشاورزی به زیر آب رفته و نابود شده است. این در حالی است كه مردم تا 20 روز دیگر باید شلتوك می‌كاشتند. ولی الان هم زمینشان از دست رفته، هم شلتوكشان و هم خانه‌شان. این تنها در بخش كشاورزی است در حالی‌كه در سایر بخشها از نیروی انسانی گرفته تا وضعیت روحی و روانی اوضاع آشفته است.

**خطر شكاف بین مردم و نهادهای رسمی

وی هشدار می‌دهد كه این وضعیت سبب ایجاد یك شكاف بین مردم و نهادهای رسمی شده است. به‌طوری كه اعتماد مردم كاهش یافته و كمك نمی‌كنند و این خود یك بحران دیگر است. از سوی دیگر، در مورد كمك‌های بین‌المللی هیچ شفاف‌سازی صورت نمی‌گیرد كه این كمك‌ها به كجا رفته است.

حیدری بیان می‌كند: تنها امدادرسانی مردمی، فعال و پویا در حال خدمت‎رسانی است كه متأسفانه با آن‌ها نیز نه‌تنها از سوی نهادهای رسمی همكاری نمی‌شود، بلكه برخورد نیز می‌شود كه نمونه آن در حمیدیه و سوسنگرد اتفاق افتاده است. خواهش ما این است كه رنج و درد و عمق بحران سیل در خوزستان به‌درستی منعكس شود. مردم بسیار حساس شده‌اند و فكر می‌كنند چون از یك قومیت مشخصی هستند، با آنها تبعیض قائل می‌شوند.