پنجم شعبان، زادروز آبروی سجاده ها و سفیر كرب و بلا

سمنان- ایرنا- پنجم شعبان سال 38 هجری قمری میلاد پسری از دودمان عصمت و آل پیغمبر(ص) است كه از عطر وجودش سجاده های عاشقی به معراج بندگی رفت و آرمان كرب و بلا برای تاریخ غفلت بازگو شد.

به گزارش ایرنا، میلاد سید الساجدین(ع)، تجسمی دیگر از دل انگیزترین جلوه های خداوندی است كه نشان از امتداد مسیر نور و عبودیت و عشق، از تبار علی(ع) و دخت رسول الله(س) در میان رازهای سر به سجده خود دارد.
امام سجاد(ع) زینت عبادت كنندگان، بزرگمرد عبادت، عرفان و سجده، مجاهد بزرگ فی سبیل الله و كانون علم و اندیشه و معرفت بود و سجده های طولانیش، هر بیننده را به سوی خدا و پرستش خدا جذب می كرد.
خداوند در حدیث لوح كه آن نامه ای از سوی خدا به پیامبر اكرم(ص) است او را چنین معرفی كرده است: «سید العابدین و زین اولیائی الماضین؛ او آقای عبادت كنندگان و زینت اولیای پیشین من است.»

** شهربانو، مادر امام علی بن الحسین(ع)
مادر امام زین العابدین(ع) شهربانو، ملكه ایران، دختر یزدگرد است كه دست تقدیر او را از ایران دست به دست به مدینه رسانید.
این بانوی ایرانی و ملكه اسلامی در دوران زندگانی بسیار معزز، محترم و مورد علاقه خاندان ولایت و مكتب امامت بود و یگانه فرزندی كه از او به دنیا آمد، همانا حضرت علی بن الحسین زین العابدین(ع) است.

**امام سجاد(ع) در كربلا
برخی از مورخان معتقدند كه امام زین العابدین(ع) در واقعه جان گداز و خونین كربلا 24 ساله بودند و بعضی دیگر نوشته اند كه از سن مباركشان 22 سال می گذشت. محمد بن سعد در كتابش می نویسد: «علی بن الحسین(ع) در واقعه كربلا همراه پدرش بود و در آن هنگام از عمر شریفش 23 سال می گذشت.»
امام زین العابدین(ع) در آن هنگام به سبب بیماری در جهاد شركت نكرد و خداوند او را برای هدایت مسلمانان حفظ كرد.
شیخ مفید در این باره می گوید: «همین كه امام حسین(ع) شربت شهادت نوشید، شمر به قصد كشتن امام سجاد(ع) نیز حمله برد. امام زین العابدین(ع) در بستر بیماری به سر می برد و حمید بن مسلم به دفاع پرداخت و حمله شمر را مانع گردید. عمر بن سعد آن حضرت را در حالی كه از بیماری رنج می برد با اهل بیت به كوفه انتقال داد.»
هر وقت امام می خواست آب بیاشامد، تا چشمش به آب می افتاد، اشك از چشمانش سرازیر می شد. هنگامی كه سبب گریه آن حضرت را می پرسیدند می فرمود: «چگونه گریه نكنم، در حالی كه یزیدیان آب را برای وحوش و درندگان بیابان آزاد گذاشتند ولی به روی پدرم بستند و او را تشنه به شهادت رساندند.»
بزرگ مُبلغ قیام عاشورا، حضرت امام سجاد(ع) با سخنرانی و خطبه های آتشین خود توانست نهضت حق طلبانه سالار شهیدان را از هجوم تحریف نجات بخشد. اینك بعد از گذشت 15 قرن همچنان این قیام، پرشكوه و جاودانه است.

** امام چهارم زنده كننده آرمان كربلا
پس از عاشورا حضرت سجاد(ع) را همراه دیگر اسراء به سوی كوفه حركت دادند. آمار دقیقی از اسیران در دست نیست.
برخی مورخان تعداد زنان را 64 تا 84 نفر و تعداد مردان و كودكان پسر را 12 تا 14 نفر نوشته اند كه با 40 شتر حمل می شدند.
همه آن ها در زنجیر بوده یا با ریسمان بسته شده بودند. تنها مرد كاروان اسیران، حضرت سجاد(ع) بود.
دشمن نسبت به ایشان سخت گیرتر عمل می كرد. آن چنان كه مورخان نوشته اند: امام زین العابدین(ع) را بر شتری برهنه سوار كرده بودند و دست های مبارك آن حضرت را بر گردن وی بسته، بر تن او زنجیر نهاده و هر دو پای او را به شكم شتر بسته بودند.
بعضی از مورخان، ورود قافله اسراء به شهر كوفه را دوازدهم محرم سال 61 هجری قمری ذكر كرده اند و بعضی دیگر شانزدهم و هفدهم محرم نوشته اند.

**شهادت امام سجاد(ع)
امام سجاد (ع) در سال 94 هجری قمری به تحریك ولید بن عبد الملك مسموم گردید و به شهادت رسید و در كنار امام حسن مجتبی(ع) در بقیع مدفون شد.
شیخ كلینی به سند معتبر از حضرت صادق(ع) روایت كرده كه حضرت علی بن الحسین(ع) را در وقت وفات 57 سال بود، و بعد از امام حسین(ع) 35 سال زندگانی كرد و در سوگ كربلا گریست.
7342م/6103