۱۸ فروردین ۱۳۹۸،‏ ۸:۱۶
کد خبر: 83267244
۰ نفر
ناتو و 70 سال آشوب افكنی در جهان

تهران - ایرنا - در حالی كه رهبران غربی و مقامات سازمان پیمان آتلانتیك شمالی (ناتو) تلاش می كنند تا در هفتادمین سالگرد تاسیس این سازمان ادامه فعالیت آن را توجیه كنند اما كارشناسان مستقل بر این باورند كه ادامه حیات ناتو تنها موجب جنگ و ویرانی بیشتر خواهد شد.

به گزارش ایرنا به نقل از پایگاه اطلاع رسانی سازمان پیمان آتلانتیك شمالی (ناتو)، وزیران امور خارجه كشورهای عضو پیمان آتلانتیك شمالی (ناتو) روز پنجشنبه هفته گذشته چهارم آوریل 2019 (15 فروردین 98) به مناسبت هفتادمین سالگرد بنیانگذاری ناتو در واشنگتن گردهم آمدند.
'ینس استولتنبرگ' دبیر كل ناتو گفت: ناتو در هفت دهه گذشته بارها برای امنیت بخشی به مردم وارد عمل شده و ما برای جلوگیری از مناقشه و حفظ صلح به این كار ادامه خواهیم داد.
وزیران خارجه ناتو درباره امنیت در منطقه دریای سیاه، بر سر یك بسته جدید اقدامات برای ارتقای آگاهی و تقویت حمایت از متحدان و شریكان در آن منطقه بخصوص گرجستان و اوكراین به توافق رسیدند. وزیران خارجه ناتو همچنین درباره 'نقض معاهده نیروهای هسته ای میان برد توسط روسیه' بحث كردند و خواستار تبعیت كامل روسیه از این معاهده شدند.
پنجشنبه شب نیز وزیران خارجه ناتو درباره نقش این ائتلاف نظامی در مبارزه با تروریسم و تلاش های آمریكا برای راه حل سیاسی در افغانستان بحث كردند.

** فشار مالی بر ناتو و تلاش برای حفظ وحدت
این درحالی است كه ناتو در سال های بخصوص با تاكید آمریكا بر تقسیم هزینه ها دچار اختلافاتی شده است. با این حال تعداد بیشتری از اعضای ناتو در اروپا در سال 2018 میلادی هزینه های دفاعی را افزایش دادند اما تنها شش كشور هدف مورد نظر آمریكا را تامین كردند.
متحدان اروپایی آمریكا در سازمان ناتو تلاش كرده اند تا تهدیدهای 'دونالد ترامپ' رئیس جمهوری آمریكا را بی اثر كنند. ترامپ سال گذشته خواسته بود كه كشورهای عضو هدف مورد نظر مبنی بر اختصاص دو درصد تولید اقتصادی به بودجه دفاعی را دو برابر كنند. این كشورها می گویند كه امنیت صرفا به مساله هزینه ها مربوط نیست. گزارش سال 2018 سازمان ناتو كه به تازگی منتشر شده است نشان داد كه این سازمان به هدف اختصاص 2 درصد از تولید ناخالص ملی به بخش دفاع نزدیكتر شده است و متحدان اروپایی به رقم 1.51 درصد رسیده اند كه بیشترین میزان هزینه دفاعی در پنج سال گذشته است.
دبیر كل ناتو در این زمینه گفت: ما با یك تناقض رو به رو هستیم؛ در زمانی كه برخی ها قدرت پیوند فراآتلانتیكی را مورد تردید و پرسش قرار می دهند، ما در واقع همكاری بیشتری نسبت به گذشته داریم. ترامپ به عنوان رهبر واقعی (دوفاكتو) ناتو موضوع هزینه های دفاعی را به یكی از اولویت ها تبدیل كرده و ارزش ناتو برای واشنگتن را مورد تردید قرار داده است.

** تمركز ناتو بر چین و چشم انداز مناقشات آینده
پایگاه خبری 'مینت پرس نیوز' در همین ارتباط نوشت: سازمان پیمان آتلانتیك شمالی (ناتو) هفته گذشته در واشنگتن تشكیل جلسه داد تا هفتادمین سالگرد تشكیل این ائتلاف نظامی را جشن بگیرد. اما شرایط چندان برای جشن مناسب نیست. هفته گذشته مقامات ناتو كشور چین - و نه روسیه - را به عنوان دشمن شماره یك معرفی كردند و نشانه ها حاكی از تقویت جدید نیروی نظامی ناتو علیه پرجمعیت ترین كشور جهان است.
'هایكو ماس' وزیر امور خارجه آلمان در این زمینه تاكید می كند: چین در هر دو سوی اقیانوس اطلس به موضوع اصلی قرن 21 تبدیل می شود .
این تغییر توجه ناتو به سمت چین ادامه سیاست خارجی آمریكا است. 'باراك اوباما' رئیس جمهوری سابق آمریكا در سال 2011 سیاست 'چرخش به سمت آسیا' را اعلام كرد كه شامل استقرار نزدیك به دو سوم از نیروهای دریایی آمریكا در این منطقه تا سال 2020 و تقویت نظامی است كه اكنون شامل بیش از 400 پایگاه نظامی آمریكایی از خاورمیانه و افغانستان تا استرالیا، گوام و ژاپن است كه چین را احاطه كرده اند.
اواخر سال گذشته 'مایك پنس' معاون رئیس جمهوری آمریكا، چین را به علت 'امپراطوری و تجاوزكاری' در دریای جنوبی چین محكوم كرد؛ كسانی كه از كدهای سیاسی اطلاع دارند از این اظهارات احساس خطر می كنند. مساله بدشگون تر اینكه دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریكا تقاضا كرده است كه اعضای اروپایی ناتو سهم عادلانه خود را در درون این سازمان پرداخت كنند؛ عبارتی كه بطور ضمنی می تواند نشان دهنده دوره جدیدی از تقویت نیروهای نظامی و افزایش تسلیحات باشد.
گزارش شده است كه ترامپ حتی خروج آمریكا از این سازمان را نیز بررسی كرده است اما ازنشست هفته گذشته وزیران خارجه ناتو در واشنگتن چنین بر می آید كه احتمال این مساله كاهش یافته و رئیس جمهوری آمریكا توجه خود را به سمت موضوعات دیگر معطوف كرده است.

** پیشینه جنگ و آشوب ناتو
سازمان پیمان آتلانتیك شمالی بطور رسمی روز 4 آوریل 1949 پایه گذاری شد و در ابتدا شامل 12 كشور شمال آمریكا و اروپای غربی بود. این سازمان تا سال 1989 گسترش یافت و كشورهای یونان، تركیه، آلمان غربی و اسپانیا را نیز شامل شد.هدف اعلام شده این سازمان مقابله با احتمال حمله اتحاد جماهیر شوروی به اروپا بود.
شوروی در سال 1991 منحل شد و به این معنی بود كه از آن پس تهدید شوروی وجود ندارد. با این حال نه تنها ناتو منحل نشد بلكه روند گسترش شدید این ائتلاف نظامی آغاز شد و این بر خلاف قول و وعده رهبران غربی به 'میخائیل گورباچف' رهبر شوروی بود.
'جیمز بیكر' وزیر امور خارجه آمریكا به او گفته بود كه اگر شوروی اجازه اتحاد دوباره آلمان را دهد، ناتو حتی یك وجب به سمت شرق نخواهد رفت.
ناتو با نادیده گرفتن قول های آمریكا امروز گسترش زیادی یافته و 29 كشور از جمله استونی، لتونی و لیتوانی جمهوری های سابق شوروی در آن عضویت یافته اند. بر اساس اطلاعات موسسه مطالعات صلح استكهلم، مجموع هزینه نظامی اعضای این سازمان حدود 70 درصد از هزینه جهانی را تشكیل می دهد با این حال ایالات متحده آمریكا شریك مسلط است و تقریبا به اندازه تمام كشورهای دیگر جهان هزینه نظامی دارد.
ترامپ بتازگی ایده دعوت از كشورهای كلمبیا و برزیل برای عضویت در ناتو را نیز مطرح كرده كه این اقدام بطور رسمی ناتو را به سمت جنوب جهانی نیز پیش خواهد برد.
ناتو در سال 1999، اقدام به بمباران یوگسلاوی متحد روسیه كرد و بخشی از آن را به عنوان یك كشور جدید - كوزوو - جدا كرد كه روسیه، چین و حدود نیمی از كشورهای دنیا آن را به رسمیت نمی شناسند. از آن زمان تاكنون، این سازمان در صف اول بی ثبات سازی جهان از طریق مداخله های نظامی بوده است.
در سال 2001 ، این سازمان با حمله نظامی اقدام به اشغال افغانستان كرد كه منجر به نابودی این كشور و ایجاد جنگی شد كه تا امروز ادامه دارد.
افراطی ترین كشورها عضو ناتو - آمریكا و انگلیس - در سال 2003 نیز بر اساس ادعاهای واهی و بدون مدرك، رهبری حمله نظامی و اشغال عراق را به دست گرفتند كه این اقدام منجر به یك میلیون كشته بر جا گذاشت و میلیونها نفر را آواره ساخت. ناتو تا سال 2004 بطور رسمی در اشغال عراق مشاركت داشت. در سال 2011 این سازمان بمباران لیبی را آغاز كرد و جنگی داخلی را در این كشور تشدید كرد كه به سرنگونی معمر قذافی منجر شد و پیشرفته ترین كشور آفریقا را به دامان تندروها انداخت كه اكنون كشوری شكست خورده مملو از بازارهای برده داری است.
اعضای ناتو مانند آمریكا، انگلستان و فرانسه و هلند همچنین نقش مهمی در حمایت از گروههای مسلح مختلف در جنگ داخلی سوریه ایفا كرده اند و موجب وخامت و تشدید مناقشه ای شدید از طریق حمایت گروههای موسوم به 'شورشیان میانه رو' شده اند.
بر این اساس هرگونه ادعایی مبنی براینكه ناتو سازمانی دفاعی است، مردود است.
مناطق مدیترانه و خاورمیانه دستخوش بحران شدید آوارگان است. این بحران تبدیل به یك موضوع مهم سیاسی در اروپا و سراسر جهان شده است. با این حال، سیاستمداران و رسانه ها به ندرت درباره ارتباط بین آوارگان و جنگ های تحت رهبری غرب در كشورهای آن مناطق بحث می كنند. سه كشور اصلی مبداء آوارگان و پناهجویان در اتحادیه اروپا از سال 2014 تاكنون كشورهای سوریه، عراق و افغانستان بوده اند. در حقیقت، بین سالهای 2014 و 2017 نزدیك به یك میلیون سوری از كشورهای اتحادیه اروپا درخواست پناهندگی كردند. بر خلاف این كشورها ، موج آوارگان از كشورهایی مانند لبنان یا ایران كه ناتو آنها را اشغال نكرده وجود نداشته است.در حقیقت، ایران میزبان حدود یك میلیون آواره است و كشور كوچك لبنان نیز 1.4 میلیون آواره را پذیرا شده است.
اعضای ناتو و بخصوص آمریكا و انگلیس مسئولیت اصلی نابودی این منطقه و بحران انسانی گسترده را بر عهده دارند اما بجای قبول مسئولیت میزبانی قربانیان جنگ هایی كه خود به راه انداخته اند، آوارگان و مهاجران را به عنوان تهدیدی كه باید متوقف شود به تصویر می كشند.
یك ستون نویس در یكی از روزنامه های پرتیراژ انگلستان از آوارگان به عنوان 'سوسك' یاد كرد و ترامپ نیز مهاجران از آمریكای مركزی را تجاوزكار ، تروریست و جنایتكار توصیف می كند.

** تهدیدات جدید و تحدید آزادی بیان با سانسور رسانه ها
در هفتادمین سالگرد تاسیس ناتو تمركز بحث های این سازمان نظامی بر تهدیدهای جدید بهصوص جنگ اطلاعاتی و سایبری است. 'مایك پمپئو' وزیر امور خارجه آمریكا از این سازمان خواست كه خود را با دوره جدید دیجیتال مطابقت دهد و وارد دوره جنگ سایبری بشود.
به همین ترتیب، 'جیمز استاوریدیس' فرمانده سابق نیروهای ناتو اعلام كرد كه ناتو تا 10 سال آینده تا حد بسیار بیشتری وارد حوزه امنیت سایبری خواهد شد و توانایی های تهاجمی سایبری بسیار بیشتری خواهد داشت.
پایگاه خبری 'مینت پرس' در این خصوص خاطرنشان كرد: این برنامه باید برای افراد نگران آزادی بیان و همچنین رسانه های آنلاین یك نگرانی بزرگ باشد.
'شورای آتلانتیك' وابسته به سازمان ناتو از هم اكنون در حال مشاركت با فیسبوك برای جدا كردن اخبار 'قابل اعتماد' از 'فیك نیوز' است. 45 درصد از مردم آمریكا اخبار خود را از طریق فیسبوك به دست می آورند و در كشورهای دیگر نیز همین حدود مردم از فیسبوك خبر می گیرند. زمانی كه سازمانی تحت رهبری هنری كیسینجر ، كاندولیزا رایس، كالین پاول و مدیران سابق سازمان 'سیا' مانند لئون پانتا و مایكل هایدن تصمیم می گیرند كه مردم آمریكا (و جهان) چه چیزی باید ببینند یا نبینند ، این یك سانسور دولتی غیرقابل قبول است. به همین علت باید بیش از هر زمان دیگری از رسانه های جایگزین حمایت كرد. این غول رسانه اجتماعی اقدام به حذف صفحات متعلق به دشمنان ناتو از قبیل رسانه های مرتبط با دولت های ایران و ونزوئلا كرده است.
فیسبوك در عین حال همكاری نزدیكی با رژیم صهیونیستی در زمینه سانسور فلسطینی ها دارد.

** كاهش حمایت مردمی از ناتو
این در حالی است كه ناامیدی عمومی نسبت به ناتو نیز در حال افزایش است. نظرسنجی سازمان 'یوگاو' در شش كشور مهم عضو ناتو (شامل آمریكا) كه هفته گذشته منتشر شد نشان داد كه حمایت از ناتو در حال كاهش است. كمتر از 50 درصد از مردم آمریكا پاسخ دادند كه از عضویت كشورشان در ناتو حمایت می كنند. در فرانسه كمتر از 40 درصد از مردم از عضویت در ناتو حمایت كردند.
ناتو در حالی هفتاد ساله شده است كه شمار زیادی از صاحبنظران و تحلیلگران درباره آینده آن ابراز تردید می كنند.
'بری پوسن' استاد علوم سیاسی دانشگاه 'ام آی تی' كه ماه گذشته در یادداشتی در نیویورك تایمز خواستار بازنگری در نقش آمریكا در ناتو شده بود ، می گوید: اگر ناتو وجود نداشت، آیا امروز آن را ایجاد می كردیم؟ من بعید می دانم.
شاید سازمان ناتو با توجه به سابقه جنگ و نابودی در جهان، در نهایت به سن بازنشستگی رسیده باشد. اما همانند ماری كه پوست می اندازد، ناتو نیز در تلاش است تا تعاریف از نقش و جایگاه خود ارائه دهد و همچنان در خدمت امپراطوری بماند. اگر ناتو صحنه سیاست جهانی را ترك كند، این امر بیشتر نتیجه واكنش های عمومی علیه جنگ و ویرانی خواهد بود و نه نتیجه تصمیمات ترامپ. زمانی كه شما فقط یك چكش در اختیار دارید، همه چیز از نظر شما میخ است. هر چه ناتو بیشتر دوام داشته باشد، شاهد جنگ و ویرانی بیشتری خواهیم بود.

اروپام**1078**2040