غربي ها از تحولات سياسي الجزاير و سودان حمايت نمي كنند

تهران- ايرنا- نگراني غربي ها در خصوص مهاجرت و تروريسم موجب شده كه برخلاف موج اول اعتراض ها درخاورميانه و شمال آفريقا در سال 2011 ميلادي، با احتياط زيادي به تحولات اخير در الجزاير و سودان نگاه كنند و از آن حمايتي به عمل نمي آورند.

به گزارش بامداد چهارشنبه ايرنا به نقل از انديشكده انگليسي چتم هاووس و خبرگزاري آسوشيتدپرس، موج كنوني اعتراض ها در خاورميانه و شمال آفريقا هر چهار مشخصه موج اول اعتراض ها (سال 2011) را دارد.
اين چهار مشخصه به ترتيب زير است.
يك: گستره ملي (nationwide)، گستره اعتراضات سراسر كشور را در بر گرفته است.
دوم: تداوم زماني(sustained over time)،با گذشت زمان اعتراضات خاموش نشده است.
سوم: ماهيت سياسي(political in nature)، اعتراضات در اصل يك كنش سياسي محسوب مي شوند.
چهارم: به هم پيوستگي(interconnected)، اشكال اعتراض ها و كنش هاي سياسي به هم مرتبط مي شوند.
اعتراض هاي كنوني نيز چه در سودان و چه الجزاير به مقياس كشوري رسيده است و اعتراضات بصورت پيوسته در شهرهاي مختلف در حال گسترش است.(معترضان تاكنون توانسته اند فعاليت خود را براي سه ماه در سودان و يك ماه در الجزاير ادامه دهند).
اين موج همچنين از تقاضاهاي اجتماعي و اقتصادي فراتر رفته و به خواسته هاي سياسي مشخصي رسيده كه در شعارها از 'فقط سقوط'( Just fal) نام مي برند. در نهايت، مشابه شورش هاي سال 2011، دو جنبش اعتراضي كنوني تحت تاثير هم قرار گرفته اند. در هر دو كشور نشانه هاي از عقب نشيني دو دولت حس مي شود و هر دو جنبش اعتراضي از طرف جوانان سياسي فعال در ديگر كشورهاي منطقه دنبال مي شوند.
اما موج كنوني يك فرق اساسي با موج قبلي دارد. موج دوم قيام هاي عربي پشتيباني خارجي خيلي كمتري از نخستين موج دارد. اين عمدتا به دليل تجربه موج اول، به ويژه در ليبي است كه بسياري از سياست گذاران غربي را در حمايت از تغييرات سياسي در منطقه بدبين كرده است.
نسبت به سال 2011، راستگريان در چندين كشور غربي (به ويژه در ايالات متحده) قدرت را در دست دارند و براي آنها مسائل مربوط به مهاجرت و تروريسم در داخل از آزادي سياسي و حقوق بشر در خارج خيلي مهم تر است.
همچنين نسبت به سال 2011، شاهد تأثير رو به رشد روسيه در منطقه و استراتژي اين كشور براي حمايت از دولت هاي كنوني منطقه هستيم.
در سودان، جنبش اعتراضي به عنوان يك واكنش به افزايش قيمت نان در ماه دسامبر 2018 (اسفند 97) آغاز شد و در نهايت به تقاضاي تغيير رژيم رسيد، اگرچه عمر البشير رئيس جمهوري سودان، قول داد كه اصلاحات اقتصادي و سياسي را محقق كند اما اكنون معترضان خواستار كناره گيري خود او هستند.
اعتراض هاي مردمي در سودان كه از عطبره در شمال سودان و پورت سودان واقع در كناره درياي سرخ آغاز شده بود، به خارطوم (پايتخت سودان) رسيده است. معترضان به گراني و افزايش بهاي كالاهاي اساسي مانند نان و بحران اقتصادي اعتراض داشتند اما خيلي زود اين خواسته ها سياسي شد و با سر دادن شعارهايي، خواستار بركناري نظام حاكم در اين كشور شدند.
چند هفته اي است كه شهرهاي مختلف الجزاير به ويژه پايتخت اين كشور به صحنه اعتراضات گسترده مردم به شرايط سياسي، اقتصادي و انتخابات رياست جمهوري تبديل شده است، عمده خواسته معترضان كناره گيري كامل «عبدالعزيز بوتفليقه »رئيس جمهوري 82 ساله از قدرت و تغييرات سياسي بنيادين در اين كشور است.
بوتفليقه كه خود را براي پنجمين حضور در پست رياست جمهوري نامزد انتخابات سال 2019 كرده بود در چند هفته اخير آماج تندترين انتقادات داخلي قرار گرفت، دادن چند وعده در زمينه اصلاحات سياسي و اقتصادي و حتي كناره گيري از انتخابات و تغيير نخست وزير نيز نتوانست از شدت اعتراض ها كم كند.
شبد**9460**1455**9122