۲۹ اسفند ۱۳۹۷،‏ ۱۴:۴۶
کد خبر: 83249870
T T
۰ نفر
از سختی‌های 97 تا امید برای وحدت در 98

تهران-ایرناپلاس- سال 97 در حوزه سیاست خارجی، سال سختی بود. در سال 98 تنها وحدت ملی، كار آمدی مسئولان و فراموش نشدن مشكلات مردم و بسته شدن راه‌های دزدی و اختلاس و بی‌پروایی‌های مالی می‌تواند امیدی اندك را زنده كند.

سال 97 عمدتاً ایران با چالش اقتصادی و سیاست خارجی روبه‌رو بود. خروج بی‌منطق آمریكا از برجام و تحریم‌های ظالمانه كه اثر آن در زندگی مردم، اصلی‌ترین اتفاق فراگیر سال 97 بود.

در مورد این اتفاق كه ناشی از سیاست خارجی آمریكا بود و بسیاری از كشورها از سیاست آقای ترامپ آسیب دیدند، حس وادادگی و یله و رها بودن كشور، وضعیت جامعه و مردم را پیچیده‌تر كرد.

دولت سخنگو نداشت. در مورد اتفاقات سهمگین و راه‌های مقابله با آن كسی مسئولیت به عهده نمی‌گرفت . این احساس مردم را بیشتر دچار سردرگمی و فشار می‌كرد.

اختلافات داخلی و مدیریتی هم در اوج بود. هم دولت راهكار نمی‌داد و هم قوای مختلف كشور به‌صورت جزایر دور از هم و احیاناً مقابل هم، به ناامیدی جامعه كمك می‌كردند.

انگارنه‌انگار كه كشور دچار یك جنگ تمام‌عیار اقتصادی است و همه باید به هم كمك كنند تا به مردم راه نشان دهند و امید را زنده كنند.

گروه‌های سیاسی تندرو مخالف دولت هم به‌جای همدلی بیشتر از این فرصت یكسره با نگاه جناحی سود جستند و هرچه توانستند به‌حق یا ناحق به‌جای توجه به مشكلات مردم به جنگ جناحی پرداختند و خیلی بیشتر از آمریكا و اسراییل و در بسیاری از موارد هم سو با آنان به تنور ناامید كردن جامعه دمیدند.

دولت هم در این میانه تقصیر جدی داشت كه بسیاری از اعضای آن در داخل دولت به‌جای رفتار جهادی و جنگی، بیشتر پیام وادادگی و بی‌توجهی به مشكلات مردم را منتقل می‌كرد.

این در حالی بود كه خوشبختانه با پذیرش برجام، راه‌های متحد كردن دنیا علیه ترامپ فراهم بود و می‌شد در بسیاری از موارد بهانه را از دنیای بهانه‌جو گرفت.

در حوزه سیاست خارجی انصافاً سال 97 سال سختی بود. به‌یقین هیچ‌وقت و در مورد هیچ كشوری این‌قدر تهدید و فشار جدی و بی‌پروا نبود.

تعبیرات تند و خارج از عرف دیپلماتیك و مداخله‌جویانه‌ای كه از مقامات عالی دنیا علیه حكومت و مردم ایران در این سال و در محافل رسمی مطرح شد، بی‌سابقه بود.

اتحاد آمریكا، اسرائیل و عربستان سعودی در مواجهه اصلی و حمایت دیگران از آنها در همه مجامع، چالش بزرگ ایران بود.

بی‌توجهی به وحدت ملی و اصرار بر روش‌های تنگ‌نظرانه در داخل هم در ناامیدی جمعی بی‌اثر نبود.

سال 98 در راه است. به نظر می‌رسد كه حداقل تا پایان دوره آقای ترامپ فشارهای خارجی كه عمدتاً اقتصادی است، جدی‌تر خواهد شد. بر گلوگاه‌های ایران فشار اقتصادی بیشتری وارد خواهد آمد. ایران حامیان جهانی كمتری خواهد داشت.

به‌صورت طبیعی در سال 98 ایران تنهاتر و فشارها بیشتر خواهد بود.

تنها راه‌حل نگاه به داخل است. آنقدر در كشورمان سرنخ همه امور به دست سیستم حكومتی است كه آماده بودن مردم بدون اینكه حاكمیت به آنها راه‌حل نشان دهد و خود پیشتاز وحدت ملی باشد، مشكلی حل نخواهد شد.

وجود انتخابات مجلس در سال 98 آسیب مضاعفی است. به این دلیل كه در ایام انتخابات جریانات سیاسی آنقدر درگیر اثبات خود و مخالفت با رقبا خواهند شد كه عمدتاً مشكلات جاری به فراموشی سپرده می‌شود.

عملكرد غیرقابل قبول نمایندگان فعلی، رفتارهای امنیتی غیرضروری، وابسته بودن فضای سیاسی چالش‌های انتخاباتی را بیشتر می‌كند.

سال 98 تنها با وحدت ملی، كارآمدی مسئولان و فراموش نشدن مشكلات مردم و بسته شدن راه‌های دزدی و اختلاس و بی‌پروایی‌های مالی می‌تواند امیدی اندك را زنده كند.

*عضو مجمع روحانیون مبارز

**اداره كل اخبار چندرسانه ای**ایرناپلاس**