۱ اسفند ۱۳۹۷ - ۰۸:۲۹
کد خبر 83215976
۰ نفر
رقابت براي قدرت، نه خدمت

تهران- ايرنا- حسين كنعاني مقدم فعال سياسي اصولگرا در گفت وگو با «ابتكار» مي گويد: ما سعي نمي‌كنيم براي حل مشكلات مردم به يك گفت‌ وگوي ملي روي بياوريم بلكه رقابت‌هاي ما عمدتا براي كسب قدرت است، نه براي خدمت.

دعوا بر سر قدرت به هر قيمتي حتي از بين بردن اعتماد عمومي. تمام تلاش خودش را مي‌كند تا رقيبش را از ميدان خارج كند. انتقاد مي‌كنند اما راهكاري ارائه نمي‌دهند. مي‌گويند مديريت ايراد دارد اما نمي‌گويند مديريت بايد چگونه باشد. انتظار دارند مشكلات حل شود اما همراهي نمي‌كنند چون فقط مي‌خواهند به قدرت برسند و در همين راستا از هيچ كاري دريغ نمي‌كنند.

اين نگاه در بين جريان‌هاي سياسي نه فقط مشكلي را در اين شرايط سختي كه به كشور تحميل شده است حل نمي‌كند بلكه اعتماد عمومي را هم نسبت به خودشان از دست مي‌دهند. عوام فريبي برخي جناح‌ها و گروه‌هاي سياسي براي فريب افكار عمومي به حدي است كه حتي حاضرند سرمايه اجتماعي و اعتماد عمومي را قرباني كنند و اصلا توجهي به نتايج آن ندارند.

در شرايطي كه كشور تحت شديدترين فشارها به‌خصوص اقتصادي قرار دارد همراهي و تعامل گروه‌ها و جناح‌هاي سياسي بيش از هر زمان ديگري لازم است تا سرمايه اجتماعي همچنان اعتمادش را نسبت به آنها حفظ كند. اما گويا اين دعواهاي سياسي قرار نيست هيچ وقت پاياني داشته باشد همچنان كه در ماه‌هاي گذشته برخي تريبون‌هاي رسمي ناامني اقتصادي و نارضايتي عمومي را دامن مي‌زدند.

حسين كنعاني‌مقدم، معتقد است بروز چنين رفتارهايي دلايل و منشا خاصي دارند. او معتقد است كه ما بايد در سه بعد ساختاري، شكل‌گيري احزاب و نوع رقابت‌ها تجديدنظر جدي داشته باشيم، در غير اين صورت هر جناحي سركار بيايد وضعيت هيچ تغييري نمي‌كند.

**رقابت‌ها براي كسب قدرت است، نه براي خدمت
حسين كنعاني مقدم، فعال سياسي اصولگرا در‌باره اينكه چرا منتقدان فقط حمله مي‌كنند و راهكاري ارائه نمي‌دهند به «ابتكار» گفت: اين رفتارها سه منشا دارد كه بايد مورد تحليل قرار بگيرند. يكي از مشكلات، ساختاري است كه در قوه مجريه ما وجود دارد. درواقع ساختار موجود قوه مجريه جوابگوي برخي از مسائل و مشكلات امروز جامعه نيست.

هر دولتي هم كه سر كار بيايد با هر سليقه و تفكري درگير همين ساختار معيوب مي‌شود از‌جمله نبودن فاكتورهاي اصلي براي يك دولت مانند چابك بودن، داراي سيستم‌هاي اجرايي نظارتي و كنترلي دقيق و مشكلاتي كه عمدتا دولت‌ها را فربه مي‌كند و بعد هم درگير مفاسد مختلف مي‌شوند. مجموعه اين عوامل ايجاد نارضايتي عمومي است. پس ابتدا بايد فكري به حال ساختار معيوب نظامي اجرايي كشور كرد. رهبر انقلاب اسلامي در پيام اخيرشان به نظام انقلابي اشاره كردند. شايد ما از نظام رياستي، پارلماني، حزبي و يا نظام ولايي كه برخي مطرح مي‌كنند عبور كنيم و نظامي را طراحي كنيم كه بتواند پاسخگوي مطالبات مردم باشد؛ نظامي با حركت جهادي.

كنعاني‌مقدم در ادامه افزود: مسئله ديگر، مشكل نبود احزاب قدرتمند و پاسخگو است. زماني كه احزاب ما فقط در موسم انتخابات فعال مي‌شوند و نگاه‌شان بيشتر تخريب طرف مقابل براي اثبات خودشان است، اين روند همچنان ادامه دارد. يعني اگر قدرت را به دست بگيرند با مخالف خود همين رفتار را خواهند داشت و يا اگر بازنده قدرت باشند همين رفتار را نسبت به دولت مستقر و منتخب مي‌كنند.

به نظر من علت اينگونه رفتارها اين است كه ما احزاب قدرتمند نداريم‌ كه برنامه ارائه دهند و براساس برنامه روي كار بيايند. در چنين وضعيتي كساني سكان اجرايي كشور را به دست مي‌گيرند كه يا وام‌دار اين احزاب ضعيف هستند و يا اينكه خود روساي جمهوري حزب تشكيل مي‌دهند. يعني درواقع به جاي اينكه احزاب رئيس‌جمهوري را تعيين كنند اين رئيس‌جمهوري است كه حزب مشخص مي‌كند.

اين فعال سياسي سومين مشكل را نبود گفتمان‌سازي بين جناح‌ها و گروه‌هاي سياسي مي‌داند و معتقد است كه ما سعي نمي‌كنيم براي حل مشكلات مردم به يك گفت‌ وگوي ملي روي بياوريم بلكه رقابت‌هاي ما عمدتا براي كسب قدرت است، نه براي خدمت. درواقع همان قدرت براي قدرت است، آفتي كه هر دولتي با هر فكر و انديشه‌اي كه روي كار بيايد درگير همين بحث‌هاي قدرت است و تغييراتي را كه هم مي‌دهد در راستاي كسب قدرت بيشتر است. براي مثال يا در صدد كسب قدرت بيشتر است و يا اينكه رقيب خود را از ميدان رقابت خارج كند. همين نگاه‌ها باعث شده است كه ما مي‌بينيم نقدهايي كه مي‌شود همراه با ارائه راهكار نيست.

وي در ادامه افزود: به عقيده من اين منتقدان مي‌گويند اگر ما راهكاري ارائه دهيم دولت آن را به كار مي‌بندد و قدرتمندتر مي‌شود، پس نقد مي‌كنيم اما راهكار را زماني كه خودمان به قدرت رسيديم ارائه مي‌دهيم. در مقابل دولت هم نقدها و راهكارها را نمي‌پذيرد به خاطر اينكه فكر مي‌كند اگر اين كار را انجام دهد خودش تضعيف شده و سخن طرف مقابل به كرسي نشسته است. در سه بعد ساختاري، شكل‌گيري احزاب و نوع رقابت‌ها، ما بايد يك تجديدنظر جدي داشته باشيم. در غير اين صورت هر جناحي سركار بيايد وضعيت هيچ تغييري نمي‌كند.

اين فعال سياسي با بيان اينكه اينگونه رفتارها در نهايت دودش به چشم همه خواهد رفت، خاطرنشان كرد: وقتي جناح‌ها به سمت منازعه و مخاصمه روي مي‌آورند قطعا اين كشور و مردم هستند كه آسيب مي‌بينند و دود آن به چشم ملت مي‌رود. برخي مواقع ممكن است اين چالش‌ها بحران اقتصادي، فرهنگي و يا امنيتي ايجاد كند. به همين خاطر ما بايد با قوانين بهتر و تغيير در ساختارها جلوي اين روند را بگيريم. كاري كنيم كه جناح‌ها به جاي مقابله با همديگر، همكاري و همراهي پيشه كنند و رقابت سالم داشته باشند. در غير اين صورت به سمتي خواهيم رفت كه به وحدت جامعه ملي خدشه وارد مي‌شود.

وي در پاسخ به اين سوال كه در اين شرايط كه مردم به شدت تحت فشار به‌خصوص از نظر اقتصادي هستند آيا اين رويكرد و رويه برخي جناح‌ها و گروه‌هاي سياسي چه آسيبي را متوجه بدنه و سرمايه اجتماعي خواهد كرد، گفت: مردم سرمايه اجتماعي ما هستند و يكي از مهم‌ترين عوامل حفظ اين سرمايه اجتماعي اعتماد ملت به حاكميت است. فرقي هم نمي‌كند كه كدام بخش از حاكميت باشد، هر سه قوه مجريه، قضائيه و مقننه مطرح است.

قطعا مردم زماني كه ببينند رايي كه دادند نتواسته اثرگذاري خودش را داشته باشد و كساني روي كار آمده اند كه به جاي مطالبات مردمي، مطالبات گروهي و جناحي را مطرح مي‌كنند، باعث مي‌شود كه مشاركت مردمي كاهش پيدا كرده و كمتر پاي صندوق‌هاي راي حضور پيدا كنند. شايد اگر هم حضور داشته باشند معمولا آنها به مخالف راي مي‌دهند تا قدرت را از جناح موجود بگيرند. در واقع چيزي كه بايد جناح‌ها و احزاب سياسي در نظر بگيرند اين است كه همه به خاطر از دست دادن اعتماد عمومي و سرمايه اجتماعي متضرر خواهند شد.

كنعاني‌مقدم در پايان با اشاره به عدم تصويب برخي لوايح چهارگانه FATF و برخوردهاي جناحي و سياسي به اين لوايح گفت: لوايح چهارگانه سه بعد دارد از‌جمله ابعاد سياسي، اقتصادي و بين‌المللي. از نظر اقتصادي مي‌شود گفت هر چهار لايحه يك مانع اقتصادي بر سر راه كشور هستند كه بايد يا از اين موانع عبور كنيم و يا پشت آن بايستيم. در غير اين صورت ممكن است دچار مشكلاتي اقتصادي شويم كه دشمن به ما تحميل خواهد كرد. بحث ديگر، بحث سياسي بودن قضيه است.

برخي گمان مي‌كنند قبول چنين شرايطي مي‌تواند شرايط مقاومتي در كشور را كاهش دهد و زياده‌طلبي‌هاي دشمن را بيشتر كرده و دشمن به اهداف خودش دست پيدا كند. به همين خاطر هيچ‌گونه سازش، تسامحي و تعاملي را نمي‌پذيرند. اينجا است كه قضيه رنگ و بوي سياسي پيدا مي‌كند و ممكن است برخي افراد و جناح‌هاي سياسي براي زدن رقيب معايب اين لوايح را بيشتر از محاسن آن مورد توجه قرار دهند و در واقع محاسن آن را به كلي نبينند.

بعد سوم بحث بين‌المللي اين قضيه است. ما بعد از آنكه قطع‌نامه‌هايي در سازمان ملل عليه ما مطرح شد، درواقع يك گردنه را پشت سر گذاشتيم. درواقع ما توانستيم با تدبيري كه انديشيده شد از آنها عبور كنيم. مانع شكل‌گيري اجماع بين‌المللي عليه كشور شديم. برجام عملا آن يكجانبه‌گرايي آمريكا را با مشكل مواجه كرد. ما نبايد بگذاريم شرايط قبل دوباره به وجود آيد به طوري كه هم‌پيمانان ما هم به لحاظ ترسي كه از آمريكا دارند عقب‌نشيني كنند و ما را در صحنه بين‌المللي تنها بگذارند.

منبع: روزنامه ابتكار؛ 1397.12.01
گروه اطلاع رساني**9370**2002