۳۰ دی ۱۳۹۷،‏ ۱۵:۱۸
کد خبر: 83177665
۰ نفر
مشكلات اهواز در پس ویترین های زیبای شهر

تهران - ایرنا - كارون با آن پیچ و خم و زیبایی اش، شهر اهواز را با خود همراه كرده است. هر جا این رودخانه زیبا رفته، شهر هم بدانجا رفته است. رودخانه می رود، شهر می رود. می رود و می رود.

به گزارش گروه تحلیل، تفسیر و پژوهش های خبری ایرنا،قرار نیست بگوییم هر جا آب هست تمدن هم وجود دارد و بر پایه آن بنا می شود كه این نقلی است تكراری و انگار بگوییم؛ از كرامات شیخ ما این است - شیره را خورد و گفت شیرین است.
اما هر چه هست رودخانه كارون، تمدن و شهری زیبا بنا نهاده است. با این حال، اهواز با چین و شكن های زیبا و با این قدمتش كه دل هر رهگذری را می برد و می دزدد و با این ویترین های دلربایی كه دارد مثل جاده ساحلی و محله كیانپارس، مشكلاتی دارد كه با بزرگ شدن این شهر، آنها هم بزرگ می شوند. سر بر می آورند و گاهی به اختاپوسی می مانند كه احساس ناتوانی در مقابلشان می كنیم. این مشكلات چیست و آیا قابل حل است؟
اگر كسی به قصد سفر و گذراندن تعطیلات به اهواز بیاید ممكن است این مشكلات را كمتر حس كند اما اگر كسی با قصد دیدن كم و كاستی های اهواز و البته قابلیت ها و ظرفیت هایش بدین شهر قدم نهد آنگاه است كه می گوید: حیف از این زیبایی شهر كه اسیر اهریمن بدسگال مشكلات زیست محیطی مثل آلودگی هوا، آلودگی خاك و آب و خیلی چیزهای دیگر است. حیف است بگوییم كه اهواز نیكرو، هر سال به طور متوسط بین 30 تا 35 روز گرفتار ریزگرد است و حیف است بگوییم، موقع بارش نزولات آسمانی كه می شود در 400 نقطه اهواز آب جمع می شود كه هر كدام به دریاچه ای می ماند. دریاچه هایی كه كافی است خودرویی از میان آن بگذرد آنوقت فاتحه لباس های خشك را باید خواند.
دكتر مصطفی محمدی ده چشمه، استادیار گروه برنامه ریزی شهری دانشگاه چمران اهواز وقتی می گوید؛ اهواز حدود 400 نقطه آبگیر دارد كه موقع بارندگی ها آب در آنها جمع می شود، نشان از این، دارد كه در طراحی های شهر اهواز، مكانی برای انتقال آب های سطحی پیش بینی نشده است.
او در عین حال به منهول (گودال دسترسی) اشاره می كند و اظهار می دارد: البته یكسری مكان هایی برای انتقال آب های سطحی و فاضلاب شهری هست اما چون سیستم جمع آوری آب های سطحی وجود ندارد و از آن سو نیز هدایت فاضلاب شهری، فرسوده و دارای ظرفیت پایین و ناكارآمد است، با كم ترین بارندگی، چالش ها خود را نشان می دهد.
محمدی ده چشمه، تاكید می كند كه این شهر به طرح جامع فاضلاب شهری نیاز دارد و اینكه با یك بارندگی، نقاط مختلف اهواز به دریاچه ای كوچك می ماند ربطی به بافت قدیمی و نوساز اهواز ندارد. تمام این ها به الگوی شهرسازی این شهر و یك بخش نیز به تراكم جمعیت باز می گردد. البته صحبت هایی در این اثنا شده است كه طرح برای این امر تدوین شود منوط بر اینكه آن بخش مربوط به آب های سطحی به كارون منتقل شود و بحث فاضلاب شهری و بخش های ناكارآمد و دارای زیر ساخت فرسوده هم نوسازی شود. با این حال، تمام این اقدامات به نظر می رسد هزینه بر و زمان بر است و عزم و اراده بالا برای پیگیری می خواهد.
در شرایطی عزم و اراده بالا برای پیگیری به سرانجام رسیدن آب های سطحی و فاضلاب ها وجود ندارد كه استان خوزستان، رودخانه های زیادی دارد و این عدم نظارت، كنترل و سیاستگذاری برای فاضلاب باعث شده است كه فاضلاب ها به رودخانه هایی مثل كارون و دز ریخته شود.
محمدی ده چشمه در این خصوص اظهار می دارد: در حالی فاضلاب ها به رودخانه ها ریخته می شود كه رودخانه ها به علت كم آبی، دیگر خودپالایی سابق را ندارد.

** آلودگی هوا
محمدی ده چشمه، از طرفداران محیط زیست است و دغدغه آلودگی هوا به ویژه هوای شهرش را دارد؛ آلودگی اهواز از نظر این فعال محیط زیست، بخشی به آلودگی های نفتی، بخشی به آلودگی های صنعتی و بخشی نیز به ریزگردها باز می گردد كه مورد آخر تقریبا از سال 84 شروع شده است و متاسفانه به طور متوسط هر سال بین 30 تا 35 روز هوای اهواز مملو از ریزگردها می شود.
او در خصوص ریزگردها می گوید: منشاء ریزگرد هم داخلی و هم خارجی است اما مساله این است كه اگر منشاء ریزگرد داخلی را تا حدودی می دانیم، منشاء ریزگرد خارجی، زیاد مشخص نیست و صحبت كردن درباره آن هم، زیاد آسان نیست.
محمدی ده چشم، می افزاید: در كنار آلودگی ناشی از ریزگردها، فلر های نفتی شركت نفت هم هست كه تاثیر بالایی در آلودگی هوای شهر اهواز داشته و در كنار آن سوزاندن وسایل و احجام كه مزید بر علت شده است.
او به بیكاری و ضعف اشتغال اشاره می كند كه باعث ظهور شغل هایی كاذب و عجیب و غریب شده است. ماجرا بدین قرار است كه عده ای تایرهای استفاده شده را به خاطر فلز هایش(عمدتا سیم های مسی) می سوزانند به همین راحتی آلودگی هوا بیشتر دامن زده می شود!
او ، فقر و بیكاری را یكی از علل همین آلودگی هایی می داند كه امروز گریبان اهواز را گرفته است. به خاطر ذره ای فلز در تایر، آن را آتش می زنند شاید بتوان لقمه نانی بابت آن بدست آورد!
فقط در اهواز نیست كه تایر ها را آتش می زنند كه در منطقه شوش، شاگان و هویزه هم به صورت پراكنده این كار انجام می شود. البته آتش سوزی ها در تالاب هورالعظیم كه در تابستان امسال رخ داده است، بماند كه محمدی ده چشمه در این خصوص اظهار می دارد كه دود ناشی از این آتش سوزی، آخر شب ها و نیز صبح های زود، آسمان شهر را پر می كرد.
از قرار معلوم این دود آنقدر زیاد بوده است كه به گفته مدیر روابط عمومی محیط زیست استان خوزستان، تابستان امسال بالگردها و هواپیماهای ایرانی بر فراز آسمان عراق (با هماهنگی های لازم) رفتند تا 2 میلیون لیتر آب را به دل آتش هور بریزند.
فصل برداشت نیشكر كه می رسد نیز برای خوزستانی ها و همچنین اهوازی ها دردسری است . محمدی ده چشمه از یك سو از نیشكر به عنوان یكی از محصولات مهم كشاورزی استان یاد می كند و از طرفی برداشت این محصول را هم چالشی بزرگ بر می شمرد و آن سوزاندن بقایای نیشكر است كه هر سال رخ می دهد.
او می گوید: از قدیم هم این مشكل را داشتیم و جهاد كشاورزی، معمولا با سازمان محیط زیست بر سر این موضوع چالش داشته و بحث ها نیز برای بكارگیری روش دیگری جز سوزاندان است كه به نتیجه ای نرسیده است.
كارون از میان شهر می گذرد و شهر را به دنبال خود می كشد. محمدی ده چشمه به همین علت اهواز را شهری طولانی می داند كه هم پراكندگی و هم گستردگی دارد و هزینه خدمات رسانی شهری بدان سخت.
او می گوید: اهواز یك ویترین هم دارد و آن خیابان ساحلی و كیانپارس است كه بس جذاب و دیدنی است اما از این ویترین كه بگذریم، چالش های اهواز شروع می شود، از آسفالت معابر، آب گرفتگی معابر، فاضلاب و آلودگی هوا بگیرید تا دسترسی به آب، برق و گاز و خیلی از مسایل دیگر. مسایل اهواز زیاد است.
لیلا خطیب زاده
پژوهشم ** 1776