حمایت از دولت برای اصلاح اقتصاد حمایتی - محمد كاظمی*

همدان- ایرنا- مشكلات ساختاری و دیرپای اقتصاد ایران همواره وجود داشته است و اغلب حوادث و رویدادهای غیرمترقبه به آن دامن زده‌اند. اقتصادی بیمار كه بعضاً ویروس‌ها را به خود جذب می‌كند و از دفع میكروب‌های مخرب عاجز است.

قریب به اتفاق اقتصاددانان بر این معضلات و خلأها و چالش‌ها اذعان دارند و اگر برای درمان دردهای اقتصادی راه‌های متفاوتی را پیشنهاد می‌كنند ولی در وجودشان تردید ندارند تا جایی كه اغلب جراحی‌های مختلفی را راه علاج می‌دانند. در این میان آمد و شد دولت‌ها و مجلس‌ها با گرایش‌های متفاوت درمان‌های سخت و سهل را به تعویق انداخته است، چنانچه بعضاً از دیر شدن آغاز درمان‌ها جداً ابراز نگرانی می‌شود.
اقتصاد حمایتی كه ما داریم و بودجه‌های عمومی را می‌بلعد و چیزی برای سرمایه‌گذاری و تولید و اشتغال باقی نمی‌گذارد یكی از ابرچالش‌هایی است كه هنوز هیچ‌یك از دولت‌ها توان واراده و حمایت لازم برای برطرف كردنش را نداشته‌اند. در دولت اصلاحات روندی معقول برای حذف یارانه سوخت پیش‌بینی شد و همه ساله قیمت آن افزایشی آرام به خود می‌گرفت چنانكه مردم هم با آن هماهنگ شده بودند وفضای روانی برای افزایش جهشی تورم به وجود نمی‌آمد.
متأسفانه با روی كار آمدن دولت نهم نه تنها آن روند كارشناسی شده متوقف شد كه با پرداخت یارانه‌های مستقیم و نقدی زخم عمیق اقتصاد ایران عمیق‌تر شد و اینك دولت حتی برای حذف یارانه متمكنان و برخورداران با مشكل جدی روبه‌روست.
كاش پول‌پاشی‌های مستقیم و غیرمستقیم فقط مختص پرداخت یارانه‌های نقدی بود و كاش این پول‌ها به‌دست محرومان و حتی قشر متوسط جامعه می‌رسید. متأسفانه در حال حاضر قشر متمول جامعه از بیشترین یارانه‌ها استفاده می‌كند و در مقابل هركس ضعیف‌تر است از كمك‌های یارانه‌ای محروم‌تر است. مثال روشنش بنزین كه 58 درصد ازمردمی كه فاقد خودرو هستند از یارانه آن كمترین استفاده را می‌كنند و 42 درصدی كه دارای خودرو هستند تازه به نسبت تعداد خودرو‌هایی كه دارند بیشترین استفاده را از یارانه بنزین می‌برند. جالب اینكه حتی در میان قشر ماشین‌دار آنكه خودش و خانمش وفرزندان و خدمتكارانش هر كدام دارای اتومبیل هستند حجم بسیار بیشتری از یارانه سوخت را می‌بلعند.
برای این دردها و زخم‌ها كه همه اركان اقتصادی كشور را تحت تأثیر خود قرار داده است دیریا زود باید چاره‌ای اندیشیده شود. اما كاملاً واضح است كه مقابله با این مشكلات غول آسا كاری سخت و دشوار است و چه بسا عوارض سختی همچون عوارض یك جراحی سنگین داشته باشد. لذا باید در این زمینه‌ها یك اجماع قاطع به وجود آید و همه اركان نظام در این زمینه پشتیبان واقعی دولت باشند.در شرایط تحریم و تورم ناشی از آن و فسادهای گسترده اقتصادی و دخالت‌های بیجا از سوی كانون‌های قدرت و ثروت دولت تنها زمانی می‌تواند كار شجاعانه اصلاح اقتصاد حمایتی را آغاز كند و درمیانه كار دست و دلش نلرزد كه قاطعانه و جداً مورد پشتیبانی قرار گیرد.
این طبیعی است كه دولت‌ها برخی از جراحی‌ها را به تعویق اندازند و گاهی آن را به دولت‌های بعدی حواله كنند لذا اگر دولتی اراده و توان و همت چنین كاری را داشته باشد باید تشویق شود و از او قدردانی به عمل آید و در برابر مشكلات احتمالی تنهایش نگذاشت.
اگر در این رابطه مهم و حیاتی اجماعی میان دولت، مجلس، كارشناسان اقتصادی و همه متنفذان جامعه از علما و دانشمندان و دانشگاهیان ونخبگان و دلسوزان و ایران دوستان ایجاد شود می‌توان صادقانه و صمیمانه با مردم سخن گفت و همكاری و همدلی ضروری آنان را به‌دست آورد. هشدار می‌دهیم كه اقتصاد ما بعید است همچنان یارای تحمل مسكن‌های مقطعی را داشته باشد و از درمان واقعی دور بماند. روزی كه دیگر همین مسكن‌ها هم جواب ندهند و درد بیمار را آرام نكنند دور نیست.
عقلا و خردمندان تصمیم‌های درست و اصولی ومحتوم (هرچند تلخ) را چندان به عقب نمی‌اندازند كه كار از كار بگذرد و هزینه‌های سنگین و بنیان كن حادث شوند. ما باید به جامعه خویش اعتماد كنیم و گزینه‌های درست و كارشناسانه را پیش رویش قرار دهیم ومطمئن باشیم كه مردم ما به آن درجه از هوش و آگاهی رسیده‌اند كه میان عوامفریبی و خردمندی راه درست را انتخاب كنند و حامی مسئولان صادق و دلسوز باشند.
* نماینده مردم ملایر در مجلس شورای اسلامی
*منبع: روزنامه ایران، 28 آذر 1397
7526/2087