۲۱ آذر ۱۳۹۷،‏ ۱۰:۰۷
کد خبر: 83131667
۰ نفر
بيژن نجدي نويسنده اي كه بايد دوباره شناخت

لاهيجان - ايرنا - بيژن نجدي نويسنده اي با فراداستان هاي شاعرانه اش را بايد دوباره شناخت؛ معلمي كه پس از مرگ در رديف نويسندگان تراز اول ايران قرار گرفت.

بيژن نجدي معلم ساده اي كه تا زنده بود گمنام زيست، معلمي كه قدرت و تسلط بالايي در رياضيات داشت، او با همان سادگي در كنار مردم عادي در كوچه هايي زندگي مي كرد كه همه همانجا بودند و همان دردهايي را داشت كه همه داشتند؛ نجدي شاعر و اديب تا وقتي زنده بود كسي از جايگاه ادبي او اطلاعي نداشت، او از دبيران رياضي شهرستان لاهيجان بود، شاگردانش خاطرات زيادي دارند، از تسط او به رياضي و ادبيات و از وسعت دانش او و تاثيري كه در ادامه تحصيل و موفقيت هاي آنان داشته است!
بيژن نجدي ذهني خلاق و قلمي توانا داشت و توانست با 27داستان كوتاه جاودانه شود و زبانش در داستان نويسي خلاقانه، جذاب بود و تصويرسازي سينمايي در نوشته هايش موج مي زد؛ يكي از شاگردان نجدي در دبيرستان سهروردي لاهيجان كه در كنكور سراسري به رتبه دوم دست يافته و در رشته الكترونيك دانشگاه صنعتي شريف قبول شده بود، موفقيت هايش را مديون درس هاي نجدي مي داند و مي گويد: نجدي تسلط زيادي به درس رياضي داشت و توضيحات او بويژه در رياضي كامل و در تدريس و معلمي بسيار منظم بود.
عبدالرضا حسام محسني كه اكنون مدرس دانشگاه است، ادامه داد: در آن زمان با جنبه ادبي او آشنا نبودم ولي علاوه بر رياضي به شعر و ادبيات هم چيرگي داشت و خاطرات زيادي با اخوان و شاملو نقل مي كرد.
او معتقد است كه ديني نسبت به نجدي بر گردن دارد و در هر مناسبتي همواره سعي مي كند اين دين را ادا كند.
نجدي فراز و فرودهايي در زندگي شخصي خود داشته؛ او در سال 1367 با چند تن از دبيران آموزش و پرورش لاهيجان داوطلبانه با رزمندگان به جبهه مي رود و خاطراتش را تقرير كرده و در آثارش كوشيده حس و حالي غيرمتعارف بيافريند و با نگاه تازه اش چنان پرتوي بر عادي ترين اشيا بتاباند كه خواننده طور ديگري آن را ببيند.
علي تسليمي استاد ادبيات دانشگاه گيلان درباره سبك ادبي نجدي به خبرنگار ايرنا مي گويد: بيژن نجدي در نويسندگي در نوع خود خاص است و نمونه ديگري در ايران و جهان ندارد و گاهي به دنياي سهراب سپهري و گاهي به برخي نويسندگان خارجي نزديك مي شود و هركدام از داستان هايش خاص خودش است و به ديگري ارتباطي ندارد.
وي افزود: نوشته هاي او جنبه سيلان ذهن داشته و بيشتر جنبه هاي مدرن و پسامدرن را با خود همراه دارد ولي برخي جنبه هاي داستان نويسي در نوشته هايش، خاص خود نجدي است؛ سخن ها، نوشته ها و تصويرسازي او مانند تاريكي تا نزديك چراغ گردسوز مي آمد و عقب مي رفت يك نوع وارونه نويسي است كه نوعي فرم گرايي و فرماليست است.
وي در خصوص مخاطبان نجدي نيز مي گويد: او به يك عبارت جهان معنا را قبول دارد و به همين دليل به سهراب سپهري نزديك مي شود و معناگرايي هايي دارد درحالي كه روشنفكران با معنا گرايي ميانه خوبي ندارند؛ اگر سبك نوشته هاي بيژن نجدي به عنوان معيار داستان نويسي تبديل شود براي نسل جوان بسيار مفيد خواهد بود به شرطي كه به ابتذال كشيده نشود.
هاحر فيضي كسي كه با نوشتن كتاب روياي قرن ديگر براي اولين بار درباره نمادپردازي داستان هاي بيژن نجدي به روشنگري پرداخته نيز به خبرنگار ايرنا اظهار داشت: داستان چشم هاي دكمه اي نجدي، از ديدگاه عروسكي روايت مي شود كه پيشروي عراقي ها را در خرمشهر توصيف مي كند و اين توصيف بسيار زيباست.
وي افزود: از بين 27 داستان نجدي، «گياهي در قرنطينه » نمادين ترين داستاني است كه او روي آن مانور داده و داستان پسري است به نام طاهر كه دچار بيماري مي شود و پدر و مادر نمي توانند براي او كاري انجام دهند و دست به دامن شيخي مي شوند.
فيضي مي گويد: نجدي عقايد عامه را با داستان هاي اساطيري پيوند مي زند مثلا از «بي وقتي» صحبت مي كند كه ريشه در اساطير بومي گيل و ديلم دارد، او همه اشيا اطراف خود را جاندار حساب مي كند و در اين مسايل آنقدر خواننده را معلق نگه مي دارد كه نمي توانيد تصميم بگيريد مرز واقعيت و خرافات كجاست.
وي تصريح كرد: نجدي و نادر ابراهيمي بين نويسندگان داخلي نمونه هاي داستان - شعر هستند كه در نمونه خارجي آن مي توان از لامارتين نام برد كه اين زبان را دارد.
بيژن نجدي شاعر ، داستان نويس و معلم گيلاني در سال 1320 از پدر و مادري گيلاني در خاش زاهدان متولد شد، تحصيلات ابتدايي را در رشت گذراند و در سال 1339 وارد دانشسراي عالي تهران شد و در 1343از همان دانشكده در رشته رياضي فارغ التحصيل شد.
مهمترين آثاري كه از بيژن نجدي بر جاي مانده مجموعه داستان هاي يوزپلنگاني كه با من دويده اند، دوباره از همان خيابان ها ، داستان هاي ناتمام و دو مجموعه شعر خواهران اين تابستان و واقعيت روياي من است.
مجموعه داستان يوزپلنگاني كه با من دويده اند در سال 1374 جايزه قلم زرين را به خود اختصاص داد و در سال 79نيز برگزيده نويسندگان و منتقدان مطبوعات شد؛ پس از آن بود كه نام نجدي بر زبان ها افتاد.
بيژن نجدي در سال 1376 در سن 56 سالگي به علت بيماري در گذشت و آرامگاهش در شهر لاهيجان و در جوار مقبره شيخ زاهد گيلاني قرار دارد.
شهرستان لاهيجان در 40 كيلومتري شرق مركز استان گيلان واقع است.
6029 / 2007