تلاش سوم خلیل زاد برای تامین منافع آمریكا در افغانستان

كابل - ایرنا - «زلمای خلیل زاد» نماینده ویژه آمریكا برای به اصطلاح برقراری صلح در افغانستان سومین سفر كاری خود را از هفته پیش آغاز كرد كه با وارد شدن وی به پاكستان و انتشار خبرهای توافق با طالبان برای رهایی زندانیان باردیگر تلاش وی برای تامین منافع واشنگتن در منطقه را پر رنگ كرد.

به گزارش ایرنا، «زلمای خلیل زاد» دیپلمات ارشد آمریكایی و افغانی الاصل عضو حزب جمهوری خواه آمریكا كه سابقه سفارت آن كشور در كابل را نیز با خود دارد، در شهریور ماه گذشته به سمت نماینده ویژه آمریكا در امور صلح افغانستان با طالبان منصوب شد.
وی پس از منصوب شدن دو سفر كاری به افغانستان، پاكستان، قطر، امارات و عربستان سعودی داشت و در كابل دیدار و گفت وگو با رهبران دولت وحدت ملی و رهبران با نفوذ سابق جهادی از جمله برنامه های كاری دو سفر اول وی بود.
خلیل زاد در این سفرهای خود با نمایندگان طالبان در قطر نیز دیدارهای داشته است كه در باره پیشرفت و یا عدم توافق آنها جزئیاتی بیرون داده نشده است.
اما وی هفته گذشته در سوم دسامبر سومین سفر خود را به منطقه آغاز كرد كه این بار روز سه شنبه گذشته وارد اسلام آباد شد و هم زمان با سفر وی به پاكستان هیأت مذاكره كننده طالبان هم از قطر به پاكستان آمدند.
وی در اسلام آباد با «عمران خان» نخست وزیر و «محمودقریشی» وزیر امور خارجه آن كشور دیدار كرد و از آنها خواست كه برای حاضر كردن طالبان به میز مذاكره همكاری كند.
براساس گزارش های منتشر شده از نتیجه این سفر وی به پاكستان مقامات آن كشور تعهد همكاری داده است اما برخی منابع افغانستان دیدار وی با طالبان را بی دستاور دانسته بودند.
منابع افغان نوشته اند كه نماینده آمریكا از طالبان خواسته است تا حضور آمریكا را در افغانستان پذیرفته و با بدست آوردن امتیازهای مالی به روند صلح افغانستان بپوندند، پیشنهادی كه از طرف طالبان پذیرفته نشده و گفته اند كه حضور آمریكا باعث تداوم جنگ در این كشور خواهد شد.
اما بتازگی گزارش های منتشر شده كه هیأت آمریكایی با طالبان به توافقی نزدیك شده اند كه در آن قرار است زندانیان طالبان ودولت افغانستان مبادله شوند.
برخی از اعضای بلند پایه طالبان هم در تماس به رسانه ها تائید كرده اند كه قرار است زندانیان این گروه با زندانیان دولتی مبادله شوند كه گفته می شود حدود 3 هزار نفر از طرفداران دولت در نزد طالبان و حدود 10 هزار جنگجویان و فرماندهان طالبان در نزد دولت افغانستان زندانی هستند.
خلیل زاد روز پنجشنبه گذشته از اسلام به كابل رسید و پس از یدار با مقامات دولت وحدت ملی عازم روسیه شد و در سفر به مسكو با معاون وزیر خارجه آن كشور و «ضمیركابلوف» نماینده ویژه روسیه در امور افغانستان دیدار و گفت وگو كرده است.
وزارت خارجه روسیه بطور رسمی از این دیدار خبر داده و گفته است كه توافق سیاسی برای پایان معضل افغانستان به نفع روسیه است و اما جزئیات بیشتر این دیدار منتشر نشده است.
هرچند آمریكا در گذشته به نقش روسیه در امور افغانستان بی توجه بود و نشست صلح كه مسكو در 13 شهریور ماه با حضور 12 كشور منطقه و نمایندگان طالبان در مسكو برگزار كرد تنها در سطح یك كارشناس پایین رتبه شركت كرد اما این سفر خلیل زاد نشان می دهد كه آمریكا مجبور شده است تا نقش غیر قابل انكار روسیه در افغانستان را نادیده نگیرد.
خلیل زاد در ادامه این سفر به تركمنستان و ازبكستان هم سفر خواهد كرد و پس از آن باردیگر به قطر خواهد رفت.
برخی كارشناسان افغانستان به این باورند كه سفر نماینده ویژه آمریكا به روسیه كار درستی است و آمریكا باید برای رسیدن به صلح در افغانستان با روسیه توافق كند.
«محمدداود راوش» رهبر یكی از احزاب سیاسی افغانستان از تلاش و عجله آمریكا برای صلح افغانستان استقبال كرد و گفت كه شرایط این كشور ایجاب می كند كه در رسیدن به صلح با شتاب عمل شود.
وی گفت كه سفر خلیل زاد به روسیه و كشورهای آسیای میانه نیز كار درست و بجای است و آمریكا باید اختلافات خود در افغانستان را برای رسیدن به صلح كنار بگذارد و روسیه هم متقاعد شود تا روند صلح حمایت كند.
تأمین صلح در افغانستان تنها هدف همه جانبه كشورهای قدرتمند جهان نیست و هدف اصلی آنها منافع خودشان است و در كنار آن صلح یك هدف جانبی آنها را تشكیل می دهد.
زیرا در روزهای گذشته مقامات آمریكایی از جمله ژنرال «جوزف دنفورد» رئیس ستاد مشترك ارتش آمریكا هم گفته است كه حضور نظامی آمریكا برای تأمین امنیت و جلوگیری از حمله تروریست ها به خاك آمریكا ضروری است و باید حفظ شود.
در مقابل طالبان كه یكی از طرف های اصلی گفت وگوی صلح را تشكیل می دهد شرط اول خود برای رسیدن به صلح را خروج و زمان بندی دقیق آمریكا با ضمانت بین المللی را تعیین كرده است.
طالبان گفته است كه بدون ضمانت معتبر بین المللی به آمریكایی ها اعتماد ندارد و خروج آن كشور از توافق نامه «برجام» را مثال عدم اعتماد به آمریكایی ها بیان كرده است.
اكنون كه ژنرال «كینت مكینزی» فرمانده نظامیان آمریكایی در خاورمیانه اعتراف كرده كه جنگ افغانستان به بن بست رسیده است باید انتظار كشید كه آمریكا و طالبان چگونه خواست همدیگر را فراهم می كنند تا جنگ به بن بست رسیده پایان یابد و یا اهدافی دیگری با گروه ها و نام های جدیدی برای بازی كردن نقش تازه وارد صحنه خواهند شد.
آساق*291**1337