گزارشي از يك رقابت نفسگير

تهران– ايرنا– دهها جوان برنامه نويس امروز در قالب 25 تيم در يك محيط آرام در دانشگاه صنعتي شريف توانايي هاي شان را به چالش كشيده اند. اين گزارشي است از حال و هواي افرادي كه هر كدام با هدفي راهي اولين رويداد از مجموعه مسابقات چالش‌هايICT شده اند.

به گزارش خبرنگار علمي ايرنا، قبل از آغاز مراسم افتتاحيه، تمام تيم ها مشغول نام نويسي و پر كردن فرم هاي شان هستند. كمتر كسي در آن بين ديده مي شود كه مانند روزهاي پر استرس امتحان، بخواهد دانسته هايش را براي آخرين بار دوره كند. اما اين وضعيت فقط حدود يك ساعت قبل از شروع چالش جريان داشت.
در ساعت هاي اوليه كه آرامش بين تيم هاي شركت كننده برقرار است، سراغ تيم ها رفتم و با چند نفر از آن ها صحبت كردم.
سروش شمشادي و كيميا عابديني دو هم دانشگاهي 19 ساله هستند كه در دانشگاه گيلان مهندسي كامپيوتر مي خوانند و معمولا در قالب يك تيم در چالش هاي مختلف شركت مي كنند.
«من آخرين روز همراه با همكلاسي ام براي حضور در اين چالش ثبت نام كرديم. اوايل امسال در ماراتن برنامه نويسي شركت كردم و كمي با فضاي كاري مجموعه برگزاركننده مسابقات چالش هاي حوزه فناوري اطلاعات و ارتباطات آشنا شدم. هدف ما از شركت در اين برنامه ها، اين است كه بتوانيم در كنار كسب تجربه، رزومه خوبي براي خود ايجاد كنيم. رزومه اي كه در آينده به كارمان مي آيد و مي تواند فرصت كار كردن براي ما ايجاد كند.»
او در خصوص نحوه آماده سازي تيم براي شركت در اين برنامه گفت: شيوه كار ما به اين شكل نيست كه چند روز وقت بگذاريم و فقط براي شركت در يك رويداد پيش رو آماده شويم. ما مدت زيادي است كه براي آماده سازي خودمان وقت گذاشته ايم و اگر چالش و مسابقه اي در حوزه تخصص مان وجود داشته باشد كه منجر به شناخت بيشتر ما از برنامه نويسي شود حتما در آن شركت خواهيم كرد. از نظر من برنامه نويسي در ايران به عنوان شغل خيلي شناخته شده نيست و مردم نمي دانند برنامه نويسي چيست. فكر مي كنم برگزاري چنين رويدادهايي باعث مي شود برنامه نويسي در جامعه نيز جا بيفتد.

**خانم ها جدي نمي گيرند
در تمام سالن و بين 80 نفري كه براي شركت در اين چالش دور هم جمع شده اند، چهار شركت كننده خانم وجود دارد. دو خواهر در يك تيم و دو هم تيمي. سراغ اين دو خواهر رفتيم. آن ها در اغلب چالش هايي كه با اين سبك و سياق برگزار مي شوند، شركت مي كنند. خواهران «خوبي» ابتدا براي آغاز مصاحبه با يكديگر تعارف مي كنند و در نهايت زهرا خواهر بزرگ تر كه در حال حاضر دانشجوي ارشد هوش مصنوعي در دانشگاه خواجه نصير است، صحبت را آغاز مي كند.
او درباره حضور كمرنگ زنان در چنين چالش هايي معتقد است: من فكر مي كنم آقايان درس خواندن در اين رشته را از خانم ها جدي تر مي گيرند. آنها به دليل اين كه عموما تامين كننده معاش خانواده هستند، اگر راهي دانشگاه شوند و چنين رشته اي را انتخاب كنند، براي موفقيت با جديت بيشتري تلاش مي كنند تا به سرعت وارد بازار كار شوند. در حالي كه اين ميزان جديت در خانم ها وجود ندارد. فكر مي كنم اين مسئله يكي از دلايل عدم حضور خانم ها در چنين چالش هايي باشد. البته در محيط هاي كاري نيز خانم هاي اين رشته چندان حضور فعالي ندارند. جالب است بگويم در شركتي كه من در آن مشغول كار هستم، هيچ خانمي وجود ندارد كه كنار من كار كند.
زهرا خوبي مي گويد دليل حضورشان در اين مسابقات، پيدا كردن حفره هاي دانش شان است. هر بار كه آن ها در حل كردن چالشي كه پيش روي شان گذاشته مي شود، احساس خلا مي كنند، پر كردن اين خلا به هدف بعدي شان تبديل مي شود.
اين دو خواهر در چالش هاي ديگري هم شركت كرده اند و هر دو گواهينامه جاواي پيشرفته جاواكاپ را دارند. حالا نوبت صحبت هاي خواهر كوچك تر است. او از بيكاري گله مند است و اميدوار است چالش هاي اين چنيني بتوانند كمي براي اين رشته بازار كار ايجاد كند: «به نظر من بهتر است كه اين كار دنباله دار باشد. زماني كه ما در چالشي شركت مي كنيم، توقع مان اين است كه اتفاق خوبي رخ دهد. جذب بازار كار شويم يا اين كه فرصت شغلي براي مان ايجاد شود. ما گاهي به واسطه همين چالش ها با شركت ها لينك مي شويم اما اين ارتباط ادامه دار نيست. من اميدوارم كه در آينده اين ظرفيت نيز ايجاد شود.»

**دنبال هم تيمي
مريم ميرزايي يكي ديگر از شركت كنندگان در اين چالش است كه كمي خاص تر از بقيه است. او بدون داشتن تيم، به صورت انفرادي، بدون اين كه حتي رشته اش برنامه نويسي باشد، آمده تا در اين چالش شركت كند. اين دختر 21ساله براي اين كه بتواند در آينده كاري اش موفق شود، از الان سعي مي كند تا خود را به روز نگه دارد: «من دانشجوي سال آخر معماري هستم. قبل از حضور در اين چالش، بيشتر در مسابقات مربوط به استارت آپ هاي تهران شناسي، تهران گردي و مشكلاتي كه در بافت تهران وجود دارد شركت مي كردم. من آينده را اين طور مي بينم كه همه چيز قرار است به فناوري اطلاعات وابسته شود . به همين دليل تصميم گرفتم در اين حوزه وارد شوم. در حال حاضر بحث ميان رشته اي داغ است و من مي خواهم ارتباطي بين فناوري و معماري پيدا كنم و در آن حيطه قدم بردارم.»
مريم هيچ تيمي ندارد و تازه يك ساعت مانده به شروع چالش آمده تا با يك تيم همراه شود. البته در صورتي كه او را قبول كنند: « من مي توانم در حوزه گرافيك به تيم ها كمك كنم. الان هم مي خواهم بروم به تمام تيم ها پيشنهاد همراهي بدهم و در كنار هر كدام كه من را قبول كردند، كارم را شروع كنم.»
مريم در نهايت موفق شد خود را در يك تيم دو نفره حاضر در رقابت ها جاي دهد. تيم ها همچنان شاد و خوشحال مشغول صحبت با هم هستند و در آن ميان، مسئولان برگزاري چالش آن ها را به سمت سالن كنفرانس هدايت مي كنند تا مدعوين با صحبت هاي خود به آن ها روحيه بدهند و مربيان در اين فرصت آخرين توصيه ها را به آن ها ارائه دهند.
فضاي سالن سرشار از انرژي و هيجان است. همه با دقت به صحبت ها گوش مي دهند. محمدعلي روزي طلب دبير اجرايي مسابقات به شركت كنندگان گفت: ما سعي كرديم، چالش هايي را كه براي شركت هاي مختلف مطرح است دريافت كنيم و از برنامه نويس هايي كه قرار است در اين مسابقه شركت كنند، بخواهيم براي آن ها راه حل ارائه دهند. با اين كار چالش هاي مورد نظر شركت هاي حوزه فناوري حل مي شود. به همين واسطه افراد مستعد نيز شناسايي مي شوند و اين امكان وجود دارد بازار كار براي شان فراهم شود. بايد بدانيد نماينده شركت هاي مختلف در جمع ما حضور دارند و قرار است سبك و سياق كار شما را زير نظر داشته باشند و شايد شرايط ورود به بازار كار را براي تان مهيا كنند.
او در ادامه گفت: هدف از برگزاري چنين چالش هايي، شناسايي افراد مستعد و البته فراهم كردن شرايط براي حضور آنها در بازار كار است. در رويداد برنامه نويسي موبايل كه در تابستان برگزار كرديم، حدود 300 نفر شركت كردند كه تمام آنها وارد بازار كار شدند. برخي از اين افراد به شكل مستقيم در شركت هاي معتبر استخدام شدند و عده اي شانس پيدا كردن سرمايه گذار داشتند و اكنون مشغول به كار هستند.
او همچنين در خصوص داوري و كارشناساني كه در اين برنامه حضور دارند، اظهار داشت: سعي كرده ايم از تمام كارشناس ها و داوران فعال اين حوزه كه در دانشگاه شريف و شركت هاي مختلف فعاليت مي كنند براي برگزاري اين ماراتن دعوت به عمل بياوريم. علاوه بر اين يك تيم هسته اي مركزي داريم كه مسائل مربوط به رويداد را از نظر محتوايي و علمي رصد مي كنند.

**استقبال از ايده ها
روزي طلب چندي پيش در گفتگو با ايرنا در خصوص شركت هايي كه قرار است چالش آنها در اين رويداد حل شود، گفته بود: قبل از برگزاري اين رويداد و هر رويداد ديگري كه نياز به حضور شركت هاي مختلف دارد، براي شركت هايي كه مي دانيم از اين شكل ايده ها استقبال مي كنند و نياز به حل چالش دارند، دعوت نامه مي فرستيم.
«بعد از صحبت هاي اوليه، فرآيند مذاكرات شروع مي شود و اگر آنها تمايل داشته باشند مي توانيم خدمات مان را به آنها ارائه بدهيم. در حال حاضر چون اولين مرتبه است كه چنين چالشي برگزار مي شود، شركت ها احتياط مي كنند اما تا اين لحظه توانسته ايم با 15شركت فعال در حوزه ICT به توافق برسيم. فكر مي كنم اگر همه چيز در اين رويداد به خوبي پيش برود، در رويدادهاي بعدي، تعداد شركت ها قطعا افزايش پيدا خواهد كرد.»
شركت كنندگان در اين رويداد كه حدود 10ساعت به طول مي انجامد، جوايز نقدي دريافت مي كنند و به گفته روزي طلب، براي نفر اول تا سوم، از سه ميليون تا يك ميليون تومان جايزه در نظر گرفته شده است. البته جايزه و تشويق اصلي زماني اتفاق مي افتد كه اين افراد بتوانند وارد بازار كار شوند و تمام هدف نيز همين است.
بعد از صحبت هاي محمدعلي روزي طلب، نوبت به مهندس احسان احساني مقدم، دبير علمي اين رويداد رسيد. او صحبت هايش را با لبخند و تشويق آغاز كرد و تيم هاي شركت كننده نيز با او همراه شدند، اما زماني كه صحبت هاي فني او به پايان رسيد، ديگر كسي لبخندي بر لب نداشت و گويا تازه شركت كننده ها متوجه شدند اين چالش تا چه اندازه جدي است.

**معماري مهم است
«امروز قرار است برنامه جاوا بنويسيد. ما به شما يك چالش مي دهيم كه تلفيقي از مسائل سخت و راحت است. ما يكسري معيارها مشخص كرده ايم كه شما بر اساس آن امتياز خواهيد گرفت. حدس مي زنم كار سختي پيش روي تان است چرا كه براي حل كردن چالش هايي كه طراحي كرده ايم تنها 10ساعت زمان داريد و بايد طي زمان بندي مشخص آن را تحويل دهيد.
ممكن است تيم هايي اين پروژه را تمام نكنند، اما ترجيح ما اين است كه چالش ها حتما تا انتها حل و در نهايت آپلود شوند. معماري سيستم شما براي ما بسيار مهم است. برنامه نويس هايي كه بتوانند سيستم شان را معماري كنند، برنامه نويس هاي قدرتمندي هستند و در آينده كاري شان مدير پروژه هاي خوبي مي شوند.»
توضيحات او، هيجان تيم هاي شركت كننده را بيش از پيش بالا مي برد و همهمه ها در سالن شروع مي شود. ه در همان حال كه احساني مقدم توقعات تيم علمي اين چالش را بيان مي كند، خنده از روي لب ها محو مي شود و پچ پچ ها كمي بالا مي گيرد. بچه ها شروع مي كنند به پرسيدن سوال از يكديگر: « تيم هاي شركت كننده بايد كارشان را با يك فايل زيپ شروع كنند كه حاوي يك ميليون فايل كوچك يك كيلوبايتي و صد هزار فولدر است. بعد از پشت سر گذاشتن چند مرحله ديگر، تيم هاي شركت كننده به صورت مسئله ها مي رسند و چالش رنگ جدي تري به خودش مي گيرد.»
احساني مقدم بعد از توضيحات و اعلام جزئيات، براي بچه ها آرزوي موفقيت كرد و آن ها بدون فوت وقت، پله هاي سالن را پايين آمدند تا زنگ آغاز اولين رويداد از مجموعه مسابقات «چالش‌هاي ICT» به صدا درآيد.
تيم ها با قرار گرفتن سر ميزهاي خود كه از قبل آن را انتخاب كرده اند، پاكت هاي مربوط به چالش را دريافت مي كنند. مسابقه آن ها راس ساعت 10 صبح آغاز مي شود و تا ده ساعت بعد ادامه پيدا خواهد كرد. اين چالش به قدري جدي و تا حدودي سخت است كه پنج تيم در ساعت هاي ابتدايي چالش از شركت در آن انصراف دادند و فضاي رقابت بين 20 تيم ديگر ادامه پيدا مي كند.
گزارش از ميترا شكري
علمي*م.ش* 2017