۱۴ آذر ۱۳۹۷ - ۱۱:۳۵
کد خبر 83123505
۰ نفر
عروج اصحاب رسانه در ماموریتی نیمه تمام

تهران- ایرنا- نیمه نخست آذر ماه یادآورسقوط هواپیمای سی 130 ارتش جمهوری اسلامی است رویدادی تلخ كه در آن تعدادی از مردان عرصه خبر، رسانه و جان بركفان نیروی دریایی ارتش به شهادت رسیدند وآلام و رنج ناشی از آن سبب شد تا مجامع بین المللی این رخداد را به عنوان بدترین حادثه سال لقب دهند.

به گزارش گروه اطلاع رسانی ایرنا، 13 سال از حادثه‌ پانزدهم آذر 1384 خورشیدی می گذرد، سانحه ای كه در آن جمعی از خبرنگاران، تصویربرداران و عكاسان خبری از سازمان صدا و سیما و چند رسانه دیگر بر اثر سقوط هواپیمای C130 به شهادت رسیدند.

هواپیمای سی 130 نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، پس از چندین ساعت تاخیر به دلیل نقص فنی با برخاستن از فرودگاه مهرآباد و پیمودن مسافتی كوتاه به علت وضعیت اضطراری و درخواست كاپیتان «بابك گوهری» خلبان اول هواپیما خواستار بازگشت به فرودگاه شد تا جان مسافران را نجات دهد اما این تلاش ها نتیجه بخش نبود و به هنگام نزدیك شدن به باند، هواپیما با برخورد به یك مجتمع مسكونی در منطقه آذری تهران منفجر شد و اینگونه بیش از 100 تن از سرنشینان و خدمه پرواز، جان خود را از دست دادند و در این سقوط 67 خبرنگار، عكاس و تصویربردار رسانه های كشور به مقام شهادت نایل آمدند. این گروه از خبرنگاران برای پوشش خبری رزمایش «عاشقان ولایت» عازم چابهار بودند. هواپیمای نظامی سی 130 جعبه سیاهی نداشت تا اطلاعات بیشتری درباره آن پرواز نیمه تمام به دست بیاید اما آخرین صدای ضبط شده از خلبان و مسافران ذكر یاحسین(ع) است.

** شهدای فرهیخته خبرگزاری جمهوری اسلامی
در این رویداد خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا) نیز 2 تن از خبرنگاران فرهیخته و توامند خود را به نام های «سپهدار ساجدی رییسی» و «سید مهدی میرافضلی» از دست داد.

شهید سیدمهدی میرافضلی در 1347 خورشیدی در یزد متولد شد. او فعالیت رسانه ای خود را در خبرگزاری جمهوری اسلامی به عنوان خبرنگار- عكاس آغاز كرد و در این زمینه توانایی و مهارت بسیاری داشت. او به فعالیت های ارزشمندی در زمینه های مختلف هنری و فرهنگی چون برگزاری نمایشگاه های گوناگون عكس برای معرفی رویدادهای مختلف، تشكیل كلاس های طراحی و انتشار كتاب عكس با عنوان «غم بم» همت گماشت و آثار وی در جشنواره های مختلف عكاسی بارها برگزیده شد.

دیگر خبرنگار فرهیخته این رسانه بزرگ شهید سپهدار ساجدی بود كه در 1347 خورشیدی در شهرستان سوادكوه مازندران دیده به جهان گشود. وی پس از پایان تحصیل در این دانشگاه، در خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا) در گروه بولتن خبری مشغول به كار شد و در سال های بعد به عنوان خبرنگار در دفتر ریاض به فعالیت خویش ادامه داد. همچنین مدتی نیز مسوول دفتر خبرگزاری در شهرهای آستارا، گیلان و دماوند بود. سرانجام در 15 آذر 1384 هجری خورشیدی در سانحه سقوط هواپیمای سی 130 به مقام والای شهادت نایل آمد.

** پیام تسلیت مسوولان لشكری و كشوری
پس از این حادثه جمع بسیاری از مسوولان در بیانیه هایی این ضایعه دلخراش را تسلیت گفتند. انجمن صنفی روزنامه نگاران نیز در بیانیه‌ای این حادثه تاسف‌بار و شهادت تعداد زیادی خبرنگار، عكاس و گزارشگر را تسلیت گفت و آن را یكی از رویداد‌های بی نظیر در سوانح هوایی و حوزه فعالیت جامعه خبری ایران توصیف كرد.

همچنین آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب در پیامی جان باختن مردان عرصه خبر را در رویداد ناگوار سقوط هواپیمای سی 130، تسلیت گفتند و فرمودند: «حادثه جانگداز سقوط هواپیما كه در آن، دهها جان عزیز و دل وفادار از جامعه رسانه یی و نظامی كشور از دست رفتند، اینجانب را نیز همانند خانواده های عزادار و عموم ملت ایران داغدار كرد. جوانان خدوم و ارزشمندی كه در این حادثه مصیبت بار، پركشیدند، خاطره های به یاد ماندنی از خدمات خود را در حافظه همكاران و آشنایان خود به جای گذاشته اند. پاداش آن تلاش های با ارزش، امروز كه ارواح آزاد شده آنان در پیشگاه پروردگار رحیم قرار گرفته، توشه گرانبهایی است كه همه به امید آن و به خاطر آن زندگی می كنیم. اینجانب به خانواده های مصیبت دیده این عزیزان و نیز به همه همكاران آنان و به عموم ملت ایران تسلیت عرض می كنم و از خداوند متعال رحمت و مغفرت برای همگان و صبر و اجر برای بازماندگان و شفای عاجل برای بیماران و مجروحان این حادثه مسالت می كنم.»

رنج و آلام ناشی از سقوط هواپیمای سی 130 و درگذشت مردان عرصه خبر، رسانه و كاركنان رسانه ای نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی سبب شد تا مجامع بین المللی این رخداد را به عنوان بدترین حادثه سال لقب دهند.

** خبرنگاران نمایندگان افكار عمومی
هنگامی كه این حادثه به وقوع پیوست اینترنت جایگاهی چندانی در جامعه نداشت و شبكه های مجازی وجود نداشتند و تنها منبع رسمی شهروندان خبرگزاری ها، صداو سیما و روزنامه ها به شمار می رفت. همین عاملی بود تا از آن زمان روایت ها و تصاویر زیادی باقی نماند و مردم نیز به عنوان اعضای اصلی جامعه پیگیر آن حادثه نباشند.

«امان الله قرایی مقدم» جامعه شناس و استاد دانشگاه درباره تفاوت فضای اجتماعی آن دوران با حال حاضر در گفت وگو با پژوهشگر گروه اطلاع رسای ایرنا می گوید: زمینه ارتباط انسان و اینكه تا چه اندازه مردم می توانند در نوع اطلاع رسانی موثر باشند از همان ابتدای تاریخ بشریت وجود داشته است و هر چه از گذشته به حال می رود جامعه اطلاعاتی و رد و بدل شدن پیام ها، آگاهی افراد از وضعیت اجتماعی، اقتصادی و خطراتی كه افراد را تهدید می كرده تغییر پیدا كرده است. هنگامی كه هواپیمای سی 130 سقوط كرد یك شوك بزرگی بر جامعه وارد شد زیرا تمامی آن بزرگان عرصه قلم به عنوان مركز اصلی اطلاعات و ارسال پیام شناخته می شدند كه در هنگام ماموریت به شهادت رسیدند.

اما جامعه آن دوران با حال یك تفاوت اساسی دارد و آن اینكه امروزه هر یك از افراد جامعه حكم یك خبرنگار را دارد و می توانند خبررسانی كنند. گسترش شبكه های مجازی این امكان را فراهم كرده تا هر یك از شهروندان با داشتن یك تلفن همراه بتواند انواع خبرها از مهمترین خبرها در خصوص وضعیت سیاسی كشور تا خبرهای كوتاه و روزمره زندگی را به یكدیگر مخابره كنند و با زدن یك كلیك، خبری را به بزرگترین خبرگزاری های دنیا برسانند.

وی در ادامه افزود: افكار عمومی در آن زمان مطالبه‌گری نكرد، یكسری مفاهیم هم چندان برای جامعه تعریف نشده بود ولی در حوادثی همچون حادثه پلاسكو یا سقوط هواپیمایی دنا مردم از طریق همین شبكه های مجازی مطالبه گری كردند و به دنبال پاسخ از مسوولان مانند. حادثه سقوط هواپیمایی سی 130 خیلی زود به فراموشی سپرده شد و همه ساله یابودی برای خبرنگاران شهید برگزار می شود و باید گفت كه حادثه آن روز در بایگانی مطبوعات باقی ماند.

قرایی مقدم در پایان با بیان اینكه رسانه‌ها وظیفه دارند به عنوان نمایندگان افكار عمومی پیگیر وضعیت این حادثه و دیگر حوادث باشند، خاطر نشان كرد: رسانه ها به عنوان مهمترین و اثرگذارترین ركن جامعه شناخته می شوند كه باید پیگیر مطالبات افكار عمومی باشند و در خصوص سقوط هواپیمای سی 130 نیز باید با اطلاع رسانی و پیگیری این موضوع كه چرا این هواپیما سقوط كرد مردم را از موضوع آگاه كنند. مسوولان هم نباید وظیفه خود را فراموش كنند، چندسال قبل این پرونده دوباره به جریان افتاد اما گویا بازهم فراموش شده، افكار عمومی باید بداند كه چه شد این حادثه رخ داد، اطلاع‌رسانی درباره آن می‌تواند از وقوع حوادث مشابه هم در آینده جلوگیری كند و شهروندان هم باید بدانند كه به طور قطع سازوكاری وجود دارد كه آنها را در رسیدن به حقوق خود كمك می‌كند.

پژوهشم**9117**9131