سنبل آبي، مهمان زيبا ولي خطرناك آبگير آستارا

آستارا - ايرنا - گياه مهاجم سنبل آبي در آبگير سفير اميد آستارا مهمان زيبا ولي خطرناك است و تكثير چشمگير آن در روزهاي گذشته باعث به شماره افتادن نفس جانداران اين پهنه آبي شده و حالا جمع آوري اين گياه به دغدغه همگاني دوستداران طبيعت و دستگاه هاي عضو شوراي پدافند غيرعامل اين شهرستان تبديل شده است.

به گزارش روز دوشنبه خبرنگار ايرنا گياه سنبل آبي (water Hyacinth) يا اركيده آبي با نام علمي (Eichhornia Crassipes) گياهي آبزي و شناور از خانواده غلافيان بومي مناطق گرمسيري آمريكاي جنوبي است كه در آب‌هاي شيرين زندگي كرده و در خارج از زيستگاه خود به عنوان گياهي مهاجم شناخته مي‌شود.
سنبل آبي طبق گزارش برنامه محيط زيست سازمان ملل متحد، مهمترين گياه مهاجم آبزي دنيا است كه تنوع زيستي بسياري از كشورهاي دنيا را با خطر مواجه كرده و اين گياه با برگ‌هاي گسترده، ضخيم، براق و تخم مرغي شكل 10 تا 20 سانتي متري كه به اندازه يك متر در ارتفاع بالا‌تر از سطح آب رشد مي‌كند، داراي ريشه‌هاي ارغواني سياه و ساقه راست است و 8 تا 15 گل جذاب را بر روي خود دارد.
جمع آوري سنبل آبي از هفته گذشته با تشكيل كارگروه ويژه به دستور فرماندار آستارا در آبگير سفير اميد اين شهر آغاز شده و اين طرح با همكاري دستگاه هاي متولي همچنان ادامه دارد.
فرماندار آستارا گفت: گياه سنبل آبي بايد هرچه سريعتر در آبگير آستارا جمع‌آوري تا از تكثير آن به ساير مناطق آبي جلوگيري شود.
يونس رنجكش افزود: گياه سنبل آبي باعث بر هم خوردن اكوسيستم منطقه مي شود و هيچ كوتاهي در اين زمينه قابل قبول نيست و مسئولان دستگاه هاي متولي بايد اقدامات جدي در اين زمينه انجام دهند.
وي اضافه كرد: اقدامات پيشگيرانه در اين زمينه اهميت دارد و شهرداري، محيط زيست، شيلات و ساير دستگاه‌هاي متولي بايد برنامه ريزي دقيقي در اين حوزه داشته باشند.
وي ادامه داد: از تشكل هاي مردمي و فعالان محيط زيست گيلان درخواست مي شود تا هر چه سريعتر با همكاري ساير دستگاه‌هاي اجرايي در اين زمينه مشاركت داشته باشند.
رئيس اداره حفاظت محيط زيست آستارا نيز گفت: سنبل آبي در آبگير بلوار سفير اميد آستارا مشاهده و با تلاش كاركنان حفاظت محيط زيست، جمعيت هلال احمر، شهرداري و دوستداران طبيعت بخش بيشتري از آن از نقاط آبگير جمع آوري شد.
محمد رضا روشني بيان كرد: اين علف هرز با قدرت بالاي پالايش محيط اطراف، فلزات سنگين نظير جيوه و سرب را از فاضلاب واحدهاي صنعتي جذب مي كند و نگهداري آن براي تزئين منزل و مغازه، مضر است.
وي ادامه داد: اين گياه از طريق بذر، ساقه و افتادن در طبيعت رشد مي كند و بايد براي ريشه كني، بطور مرتب پايش شود و مهمترين دليل تكثير و انتقال آن در برخي استان ها فروش آن است.
روشني يادآور شد: سنبل آبي در تالاب استيل آستارا مشاهده نشده و مطابق مصوبه شوراي پدافند غير عامل آستارا، براي اطلاع رساني مضرات آن به روستانشينان، براي دهياران دوره آموزشي برگزار شد.
مسئول گروه مردم نهاد همياران طبيعت آستارا نيز گفت: گروه همياران طبيعت در راستاي اهداف و وظايف سازماني خود در زمينه اطلاع‌رساني، آگاهي‌بخشي و همچنين مشاركت در جمع‌آوري اين گياه مهاجم از سطح آبگير در حد توان تلاش كرده است.
مريم توشه افزود: سنبل آبي رشد بسيار سريعي دارد و هر گياه آن هزاران دانه در سال توليد مي‌كند و دوام برخي دانه‌ها تا 28 سال هم مي‌رسد و همين موضوع باعث مي‌شود در برخي مناطق، جمعيت اين گياه طي دو هفته، حدود دو برابر ‌شود.
وي اضافه كرد: به علت رشد سريع، تعداد دانه‌هاي زياد و زيبايي ظاهري گل‌هاي اين گياه، به‌تازگي به عنوان گياهي زينتي خريد و فروش و در منازل، كنار گياهان آپارتماني ديده مي‌شود.
وي ادامه داد: سنبل آبي به دماي هواي پايين حساس است و در زمستان دوام نمي‌آورد، اما در تابستان‌ گل‌هاي زيبايي مي‌دهد و سنبل آبي گياه بومي منطقه آمازون در آمريكاي جنوبي است كه از طريق حمل و نقل دريايي وارد حوضه آبي كشور ما شده كه در صورت كنترل نشدن، درياچه‌ها، تالاب‌ها و بركه‌ها را به طور كامل پوشش مي‌دهد.
اين فعال محيط زيست گفت: سنبل آبي به طور چشمگيري جريان آب را كاهش مي‌دهد، باعث افزايش تعرق آب تا 80 درصد مي‌شود و همچنين جلوي رسيدن اشعه نور خورشيد به گياهان و موجودات آبزي را مي‌گيرد.
توشه افزود: ريشه هاي اين گياه جاذب آلاينده ها، فلزات سنگين و مواد سمي فاضلاب صنعتي است و اگر در محيطي كه فاضلاب كارخانه هاي صنعتي به آن وارد مي شود، رشد كند؛ سرطان زا و سمي خواهد بود.
وي ادامه داد: با توجه به اينكه فاضلاب صنعتي به محل وجود سنبل آبي در آبگير سفير اميد آستارا سرازير نمي شود بنابراين خطري در زمينه بيماري سرطان شهروندان را تهديد نمي كند.
شهرستان آستارا با 91 هزار نفر جمعيت در دو بخش و 62 روستا در غرب استان گيلان واقع شده و داراي تالاب و پنج رشته رودخانه است.
7105 / 7124 / 2007