۱۶ مهر ۱۳۹۷،‏ ۸:۰۹
کد خبر: 83058002
۰ نفر
سقوط آزاد سياسي

تهران- ايرنا- لايحه FATF برخلاف جوسازي‌هاي مخالفان سازماندهي شده آن از تصويب مجلس گذشت. ولي مسأله مهم‌تر از تصويب و رد اين لايحه نحوه مواجهه مخالفان آن با اين لايحه بود. اين رفتار نشانه‌اي آشكار از سقوط آزاد يك جناح سياسي تندرو بود.

روزنامه ايران در يادداشتي، نوشت: 1- اولين اقدام نادرست آنان آتش‌تهيه‌اي بود كه از مدت‌ها پيش عليه نمايندگان مجلس ريختند. استفاده از عناويني چون خيانت، لايحه استعماري و خلاف شرع و انواع و اقسام صفات ناپسند به اين لايحه بدون اينكه كوچك‌ترين توضيحي ارائه كنند، نمونه آن است. بعد هم در روز رسيدگي چند صد نفر را پلاكارد به دست جلوي مجلس قرار دادند و در داخل مجلس گفتند كه هزاران نفر در بيرون مجلس نسبت به تصويب اين لايحه اعتراض دارند!! و نگفتند كه ميليون‌ها نفر پاي راديو منتظر دلايل مخالفان بودند و هيچ‌گاه دليلي نشنيدند. چرا اين رفتار زشت است؟ پاسخ ساده است. اگر اين رفتار از سوي مخالفان نظام صورت گيرد قابل فهم است ولي كساني كه خود را طرفداران دوآتشه نظام معرفي مي‌كنند، يك لحظه فكر نمي‌كنند كه اين چه نظامي است كه مجلس و نمايندگان آن را بايد تهديد كرد و با پيامك آنها را ترساند تا مبادا به لايحه‌اي استعماري و خيانت‌بار و خلاف شرع رأي دهند؟ مگر نظام شوراي نگهبان، مجمع تشخيص و از همه مهم‌تر رهبري ندارد كه اين قدر نگران آن هستيد؟ بديهي است كه طرفداران احمدي‌نژاد و كاسبان تحريم پشت ماجرا بودند.

2- نكته بعدي مايه گذاشتن فريبكارانه و نادرست از رهبر معظم انقلاب بود كه نشانه‌اي از نداشتن استدلال است. فرض كنيم رهبري نظام با يك چيزي مخالف باشند. خب حتماً براي آن استدلال دارند و طبيعي است استدلال هم به نحوي است كه در صورت بيان مجاب‌كننده است. در اين صورت چرا كسي چنين استدلال‌هايي را بدون ارجاع به ايشان بيان نمي‌كند؟ و فقط در پي ارجاع بدون استدلال هستند و بدتر از همه اينكه معلوم شد چنين ارجاعي نادرست و خلاف واقع نيز هست و خواندن نظر ايشان از سوي رئيس مجلس آبي بود كه بر آتش اين خلاف‌گويي پاشيده شد.

3- رفتار مخالفان در مجلس كه به‌جاي اظهارنظر منطقي، همواره با فرياد و بهم زدن جلسه سعي در پيشبرد اهداف خود داشتند، نشانه ديگري از سقوط آزاد اين جماعت بود. مجلسي كه بيش از 270 نفر در آن حاضر بودند و از راديو نيز مذاكرات آن پخش مي‌شود و همه ملت آن را مي‌شنوند، چه جاي فرياد زدن و جار و جنجال است؟ اگر حرفي داريد منطقي بيان كنيد، مردم متوجه حقيقت ماجرا خواهند شد. اينكه مي‌گويند بي‌مايه فطير است مصداق روشن اين وضع مخالفان است.

4- فضاي رعب و وحشت ايجاد كردن موجب شد كه نمايندگان از ترس تبعات آراي خود، رأي‌گيري را مخفي اعلام كنند و اين هم از عجايب سياست در ايران است كه براي رأي‌گيري نسبت به لايحه پيوستن ايران به شفافيت مالي، نمايندگانش به‌صورت غيرشفاف رأي مي‌دهند!! چرا چنين شد؟! براي خنثي كردن فضاي تهديدآميز و ارعاب مخالفان لايحه.

5- بدتر از همه عصبانيت مخالفان است كه يك مسأله را تبديل به يك بازي صفر و يك و به قول معروف ناموسي كردند! به همين علت است كه وقتي متوجه شدند لايحه رأي آورد، يكي از آنان آن را پاره كرد و به سوي رئيس مجلس پرتاب كرد. درست مثل اقدامي كه طرفداران احمدي‌نژاد در آتش زدن حكم بقايي جلوي سفارت بريتانيا!! انجام دادند. اين كارها خلاف بديهيات سياسي است و نشانه نداشتن منطق و نيز عصبانيت شديد است.

6- چند صد نفر كه به طور معمول خود را تحت پوشش دانشجو درمي‌آورند و بعضاً از فرط كهولت سن با عصا راه مي‌روند، جلوي مجلس تجمع كردند و با سر دادن «عزا عزاست امروز»! معلوم نكردند كه صاحب عزا كيست؟ ولي حضور همين افراد بهترين نشانه بر بي‌منطق بودن كار مخالفان است. چرا كه همه مي‌دانند هيچ‌كس اجازه ندارد كه حتي يك تظاهرات آرام در دفاع از FATF برگزار كند و بسرعت پراكنده يا بازداشت خواهند شد، همين رفتار و موقعيت تبعيض‌آميز آنان بهترين دليل براي ذيحق نبودن آنان است. آنان اگر اندكي حريت داشتند متوجه مي‌شدند كه حضور آنان جلوي مجلس و شلوغ كردنشان، بيش از آنكه ناشي از حق آنان براي ابراز عقيده و نظرشان باشد، متأثر از نوعي تبعيض شديد است كه آنان را مجاز به چنين حضوري مي‌كند. اين همان تبعيضي است كه FATF مي‌خواهد آن را در حوزه مالي از ميان ببرد و اجازه ندهد كه فقط طرفداران پولشويي تظاهرات كنند، بلكه براي همه مردم و در هر موضوعي امكان اظهارنظر و تجمع باشد.
سقوط آزاد سياسي از خيلي وقت پيش آغاز شده است، اينها فقط نمونه‌هايي از زمين خوردن آن است.

*منبع: روزنامه ايران،1397،7،16
**گروه اطلاع رساني**1893**9131