۴ اردیبهشت ۱۳۹۷،‏ ۹:۳۰
کد خبر: 82895511
۰ نفر
گذر از چالش خشكسالی با مدیریت بخش كشاورزی

تهران- ایرنا- گسترش و علمی كردن بخش كشاورزی در كشور عاملی مهم برای پیشرفت محسوب می شود. رشد این حوزه می تواند به توسعه اقتصاد پایدار، گذر از چالش خشكسالی و كاهش فقر در جامعه كمك كند، بنابراین آموزش و اشاعه فرهنگ كاربرد صحیح از این منابع را باید در اولویت برنامه ها قرار داد.

مطبوعات كشور به طور روزانه مهمترین و برجسته ترین رخدادهای داخلی و خارجی را پوشش می دهند. این در حالی است كه بخش زیادی از خبرها، یادداشت ها، گزارش ها، گفت وگوها و ... به انعكاس شرایط اجتماعی و فرهنگی جامعه اختصاص می یابد؛ موضوعی كه توجه ویژه به آن اهمیتی فزاینده دارد.

گروه اطلاع رسانی ایرنا؛ موضوع های یادشده را كه انعكاس قابل توجهی در روزنامه های صبح سه شنبه چهارم اردیبهشت 1397 داشت؛ با هدف آگاهی بخشی و اطلاع رسانی بررسی كرده است.

** محصولات كشاورزی بهینه با دسترسی بهتر به تكنولوژی های مدرن
نیاز بیشتر بشر به مواد غذایی اهمیت تولید محصولات كشاورزی را بیش از پیش آشكار ساخت. گسترش و دسترسی آسان به تكنولوژی های مدرن در بخش كشاورزی می تواند عامل مهم در توسعه و پیشرفت كشور باشد و به عنوان موتوری محرك در رشد اقتصاد موثر واقع شود.

روزنامه «آرمان» با درج گزارشی با عنوان «هشدار؛ اراضی كشاورزی بی‌‌‌بازده می‌شوند» نوشت: گذر از كشاورزی سنتی به‌ دلیل مشكلاتی كه این نوع كشاورزی با آن مواجه است،‌ یك امر ضروری محسوب می‌شود. كارشناسان می‌گویند اگر به همین منوال پیش برویم، شاید در زمانی كمتر از 50 سال آینده، ‌اراضی ما هیچ‌ گونه بازدهی و صرفه اقتصادی نخواهد داشت. نبود صرفه اقتصادی نیز درنهایت باعث می‌شود كشاورزان جوان در بازار كار سرگردان و در مشاغل دیگری كه اغلب كاذب هستند، مشغول به كار شوند. البته گذر از كشاورزی سنتی به كشاورزی مدرن نیز با دشواری‌های زیادی همراه است و مدیریت مبتنی بر دانش را می‌طلبد.

در ادامه این گزارش می خوانیم: ر منابع اطلاعاتی آمده است كه در كشاورزی سنتی، كشاورزان تجارب گذشته را كه از پدران و نیاكان خویش نسل به نسل دریافت داشته‌اند، در عرصه عملیات كشاورزی به كار می‌برند، بنابراین با توجه به سطح سواد پایین و متوسط، تعداد عمده‌ای از كشاورزان كشور ما، كشاورزی سنتی و تجربیات آن هنوز هم به‌عنوان یك روش كشاورزی مورد استفاده قرار می‌گیرد. عمدتا تفاوت كشاورزی سنتی و مدرن در این است كه در كشاورزی سنتی، كشاورزان نه براساس اصول دانش كشاورزی بلكه بر مبنای اندوخته‌های تجربی خویش اقدام به كشت و زرع می‌كنند، اما كشاورزی نوین دارای دامنه‌ای وسیع و مهم‌ترین ویژگی آن كشاورزی علمی و اصولی همگام با ترویج و آموزش كشاورزی است، به ‌طوری كه كشاورزان با كمك كارشناسان و متخصصان كشاورزی در كنار تجربیات خویش از دانش كشاورزی روز بهره می‌برند، از نتایج آن ایجاد تحول در این عرصه با افزایش محصولات و تولیدات كشاورزی كه با اختراع ماشین‌های كشاورزی و ورود آنها به عرصه فعالیت ‌های كشاورزی همگام بوده، است.

روزنامه «اعتماد» با درج یادداشتی با عنوان «مساله كشاورزی» كه به قلم مجید وحید نگاشته شد، آورده است: كشاورزی، حوزه تامین خوراك انسان‌هاست. از سوی دیگر، كشاورزی حوزه‌ای مهم برای فعالیت اقتصادی كشورهاست. دولت‌ها موظف به ایجاد شرایطی هستند كه طی آن مواد غذایی سالم و كافی در اختیار شهروندان قرار گیرد. مواد غذایی سالم، سلامت شهروندان را تامین می‌كند و برای آنان شرط لازم داشتن جسمی سالم را مهیا می‌سازد. با كشاورزی تمام منابع اولیه مواد غذایی حاصل می‌‌شود. دولت‌ها با دركی عقلانی از وضعیت كشور در زمینه كشاورزی، شرایطی را فراهم می‌سازند كه بخشی از مواد غذایی مورد نیاز در كشور تولید شود و البته بخشی نیز كه در كشور قابل تولید نیست با اِعمال مراقبت‌های كامل از دیگر كشورها وارد شود.

در ادامه این یادداشت آمده است: معیار اقدام، به هر حال، تامین سالم‌ترین منابع غذایی برای شهروندان كشور است. در زمینه سلامت محصولات كشاورزی، موضوعی در سال‌های اخیر اسباب نگرانی شهروندان را در سراسر جهان فراهم آورده است و آن، تولید و عرضه محصولات تراریخته است. این محصولات با تغییرات ژنتیك همراه شده‌اند تا نسبت به آفت مقاوم شوند. چنین چیزی منجر به تولید محصول با قیمت ارزان ‌تر می‌شود و امكان سیر‌كردن مردم را با قیمت مناسب‌تر فراهم می‌آورد ولی ممكن است آنها را در معرض آسیب‌های جدی سلامتی قرار دهد. بدین صورت است كه در شمار مهمی از كشورهای جهان عرضه این محصولات بطور كامل ممنوع است و در كشورهای دیگری كه این محصولات عرضه می‌شوند، دولت تولید‌كننده‌ها را موظف به اطلاع ‌رسانی به مصرف‌كنندگان از طریق اطلاعات شیوه تولید بر بسته محصول می‌كند. كشاورزی، عرصه مهمی برای فعالیت اقتصادی هم هست. تولیدات كشاورزی سبب می‌شوند كه كشور از واردات در خصوص شماری از كالاهای این بخش بی‌نیاز شود یا در شرایط صادرات این كالاها به دیگر كشورها قرار گیرد.

روزنامه «قانون» در مطلبی با عنوان «فرصت و تهدید ترا ریخته‌ها» در گفت وگو با موافقان و مخالفان، واردات و تولید محصولات كشاورزی با دستكاری ژنتیكی به بررسی این موضوع پرداخت و نوشت: اسمش محصولات تراریخته است. شاید كسانی كه اولین بار این اسم را بشنوند، یاد موجودات تخیلی یا فضایی بیفتند اما درواقع شاید این محصولات مانند اسم‌شان ترسناك نباشند. درست است كه سال‌ها مافیایی برای جلوگیری از واردات این محصولات به كشور شكل گرفته و مردم را ترسانده اما آنقدرها هم ترس ندارد. یعنی هنوز معلوم نیست كه ترس دارد یا نه؛ چون باید تاثیرات آن روی یك نسل آزمایش شود و بعد نتیجه را اعلام كنند. محصولات تراریخته از جهش‌های ژنی ایجاد می شوند و همین باعث شده تا موافقان و مخالفان بسیاری داشته باشد. فائو «سازمان خواروبار و كشاورزی ملل متحد» سعی می‌كند نه طرف مخالفان را بگیرد نه طرف موافقان. این سازمان با اینكه قبول دارد این محصولات باعث افزایش تولید، تنوع و كیفیت محصولات غذایی و كاهش هزینه تولید و تخریب محیط زیست می‌شود اما در همان حال به گزینه‌هایی مثل كشاورزی بوم‌شناختی و هوشمند اقلیم‌محور هم به عنوان گزینه‌هایی كه باید مورد توجه قرار بگیرند، اشاره می‌كند. واردات محصولات تراریخته در ایران معلوم نیست كه از دوره ریاست‌جمهوری احمدی نژاد وارد ایران شد یا نه. به گفته محمدرضا اسكندری، وزیر سابق كشاورزی این محصولات از 20 سال پیش به ایران وارد می شدند.

در ادامه این گفت وگو آمده است: كشت گیاهان تراریخته توسط بیش از 18 میلیون كشاورز در سطح 185میلیون هكتار در 26كشور از پنج قاره جهان و صدور مجوز كشت و مصرف آن‌ها در اتحادیه اروپا و مصرف آن در 200 كشور جهان بدون مشاهده كوچك‌ترین عوارض نیز نشان‌دهنده ایمنی و سلامت این فناوری است». یكی دیگر از فواید تراریخته‌ها این است كه از تغییر كاربری اراضی كشاورزی برای كشت محصولات جلوگیری می كند. این پژوهشگر تراریخته ادامه می‌دهد:« كشت محصولات تراریخته در مدت 20 سال منجر به صرفه‌جویی در زیر كشت بردن 174 میلیون هكتار از زمین های كشاورزی شده است و از تغییر كاربری اراضی جلوگیری كرده است. در همین مدت مصرف آفت ‌كش‌ها به مقدار 620 میلیون كیلوگرم كاهش یافته است. كاهش انتشار گاز دی‌اكسید كربن به مقدار 26.7 میلیارد كیلوگرم، معادل خروج 12 میلیون خودرو از جاده‌ها به مدت یك سال، تنها در یك سال به كمك كشت تراریخته‌ها رخ داده است.

** ارایه راهكارهای عِلمی مسیری برای مهار آسیب های اجتماعی
طلاق، خشونت، اعتیاد و ... از جمله آسیب های جبران ناپذیری است كه در جامعه كنونی رو به افزایش دارد كه مبارزه در این زمینه باید با روند علمی رخ دهد. ریشه برخی از آسیب های اجتماعی، مسایل و مشكلات روحی روانی در افراد است كه ضرورت افزایش نشاط اجتماعی را می طلبد. بنابراین ضرورت دارد تا با انجام دادن پژوهش های علمی و افزایش مشاركت همگانی از بروز بیشتر این آسیب ها كاست.

روزنامه «ایران» در مطلبی با عنوان «افزایش 20 درصدی خشونت های خانگی» به گفت وگو با جعفری سدهی رییس اورژانس اجتماعی كشور پرداخت و آورد: از ابتدای سال جدید تاكنون حدود 450 هزار نفر از طریق مراكز اورژانس پذیرش شده‌اند كه از این تعداد، سهم خشونت‌های خانگی حدود 7.5 درصد از كل پذیرش‌ها بوده است. والدین مقصر اصلی 70 درصد از خشونت‌های خانگی هستند و در 30 درصد باقی نیز كودكان عامل محرك محسوب می‌شوند. به طور مثال، ابتلای كودك به بیماری‌های صعب العلاج و بیش فعالی اعضای خانواده را برای بروز خشونت تحریك می‌كند. «با وجود آنكه بروز خشونت خانگی در همه قشر‌ها رایج است، اما این معضل در خانواده‌هایی كه دچار فروپاشی هستند یا در معرض طلاق و بدمسكنی قرار دارند، بیشتر از دیگران است.» براساس آمارهای ما، میزان كودك آزاری به طور تقریبی در سن یكسالگی حدود 7.7 درصد، در 2 تا 4 سالگی 18 درصد و در 5 تا 7 سالگی 20 درصد است. همچنین اعمال خشونت در سنین 8 تا 10 سال 22.5 درصد، 11 تا 13 سال، 8.2 درصد و در 16 تا 18 سال، 5.1 درصد است. كودكی كه در معرض خشونت قرار دارد امكان اعتراض و دفاع ندارد و به‌همین علت به كمك همسایه، معلم و پزشك نیاز دارد، اما متأسفانه مردم در این زمینه اطلاع رسانی‌های كافی انجام نمی‌دهند.»

در ادامه این گفت وگو می خوانیم: زمانی كه معلم در مدرسه شاهد افت تحصیل یكی از دانش‌آموزان به ‌طور ناگهانی است یا اگر پزشكی متوجه آثار كبودی در بدن یك كودك می‌شود موظف است به‌عنوان یك شهروند موضوع را به اورژانس اجتماعی اطلاع دهد. بر اساس آمارهای مربوط به مداخلات اورژانس اجتماعی، حدود 12 درصد از كودكان، تنها چند روز (كمتر از یك هفته) از خشونت نسبت به آنها گذشته بود. همچنین 4.5 درصد آنها یك هفته، 9 درصدشان كمتر از یك ماه و 11.8 درصد از آنها نیز بین 1 تا 7 ماه از شروع آزار و اذیت‌شان گذشته بود. جالب است بدانید، بر اساس تحقیقات ما حدود 45 درصد از این كودكان بیش از یك سال از اعمال خشونت علیه آنها می‌گذرد. یعنی این تعداد كودك، حدود یك سال به طور مداوم مورد اذیت و آزار قرار گرفته‌اند. حدود 80 درصد كودك آزاری‌ها در كشور درون خانواده و توسط نزدیكان اتفاق می‌افتد و در این زمان، هرچقدر كه سن كودك كمتر باشد احتمال بروز خشونت در او بیشتر است. آمارها نشان می‌دهد حدود 50.7 درصد این افراد، دختر و 49.3 درصد هم پسر هستند. البته وابستگی اقتصادی نیز یكی دیگر از دلایلی است كه موجب ادامه خشونت كودك در درون خانواده می‌شود. چراكه وقتی تمام معیشت و نیاز‌های كودك از سوی خانواده تأمین شود او نمی‌تواند برخلاف تصمیم آنها عمل كند.

روزنامه «شرق» با درج گزارشی با عنوان «كاش بزرگ نشم چون باید بیشتر كار كنم» می نویسد: پسربچه‌ها بدون توجه به بوی بد زباله‌ها دست‌هایشان را تا آرنج داخل كوهی از زباله فرو‌ می‌برند و بطری ‌های پلاستیكی، قوطی‌های فلزی و مقواهای چرك را بیرون می‌كشند و در گونی بزرگ و وصله‌پینه خورده‌ای كه روی زمین است، می‌ریزند. با هر قدم كه روی زمین می‌گذاریم، صدها مگس در آسمان به پرواز درمی‌آیند. دست و پایشان اگر زخمی شود، با پارچه‌ای كه از دل همان زباله‌ها پیدا می‌كنند، زخمشان را می‌بندند؛ به جز تعدادی از بچه‌ها كه با خانواده‌ شان در نزدیكی این گاراژ‌ها زندگی می‌كنند. بقیه شب‌ها در همسایگی زباله‌ها می‌خوابند، در اتاق‌هایی شش الی 10 متری كه از بلوك‌های سیمانی كه تویش را رنگ سفید زده‌‌اند و گوشه و كنارش را با وسایلی كه از میان آشغال‌ها پیدا و تزئین كرده‌‌اند، زندگی می‌كنند. اینجا یك مركز بازیافت دستی زباله‌، چند كیلومتر آن‌طرف‌تر از پایتخت است. هر روز چندین تن از زباله‌های شهر به اینجا آورده می‌شود. توی آشغال‌ها همه چیز هست؛ پتو، لاستیك، دمپایی، پوشك بچه و پس‌مانده غذا‌.

در ادامه می خوانیم: در بررسی وضعیت كودكان زباله‌گرد نیازمند همكاری و حضور پژوهشگران و محققان و سازمان‌های مردم‌نهاد هستیم تا در كنار سازمان‌های دولتی برای شناخت جامع از این كودكان و سیاست‌گذاری‌های معطوف به هدف؛ اقدامات مناسبی انجام دهیم، به‌همین‌منظور در وزارت رفاه كارگروهی با حضور سازمان‌های مختلف از جمله سازمان بهزیستی، شهرداری، مرجع ملی حقوق كودك و سازمان‌های مردم‌نهاد تشكیل داده‌ایم و با توجه به اینكه سازمان‌های مختلفی عضو آن هستند، به‌دنبال آن هستیم كه بررسی میدانی گسترده‌ای به كمك سازمان‌های مردم‌نهاد در این رابطه انجام دهیم تا حداقل بدانیم تعداد این كودكان در شهر تهران چقدر است و چه ویژگی‌های اقتصادی و اجتماعی و جغرافیایی دارند تا بتوانیم برای بهبود شرایط آنها برنامه‌ریزی كنیم. كاركردن كودكان زیر 15 سال خلاف قانون است و از آنجا ‌كه زباله‌گردی و كار در كارگاه‌های تفكیك زباله جزء مشاغل سخت و زیان‌آور است و حتی به‌كارگیری افراد نوجوان 15 تا 18 سال در این مشاغل غیرقانونی است.

روزنامه «ابتكار» با انتخاب گزارشی با عنوان «سایه مخدر روی دیوار مدارس» آورده است: سایه مواد مخدر همیشه روی سر ما ایرانی ها بوده است. به هرحال همسایگی با كشوری كه 90 درصد تریاك كره خاكی را تولید می كند، بدی هایی هم دارد. جلوی قاچاق مواد مخدر را كه نمی شود به همین راحتی گرفت، چه برسد به مصرفش! دلایل گرایش انسان به مصرف مواد مخدر بحثی طولانی پیش خواهد كشید كه عوامل اقتصادی و اجتماعی از مهمترین آن است. آمار معتادان كشور را به طور رسمی بیش از 4 میلیون نفر تخمین می زنند و این در حالی است كه هر روز بر شمار معتادان یا بهتر است با ادبیاتی ساده‌تر بگوییم مصرف كنندگان مواد مخدر افزوده می شود.

در ادامه این گزارش آمده است: حال اینكه در دو دهه اخیر این تنها تریاك نبوده كه بلای جان خانواده ها می شده و مواد مخدر جدید نیز در سبد خرید مصرف كنندگان مواد دیده می شود كه در بین جوانان و نوجوانان محبوبیت بیشتری را داشته است. همین موضوع باعث حساسیت مسئولان شده تا در دانشگاه ها و مدارس پیشگیری را بر در مان ترجیح دهند. براساس اظهارات جدید سخنگوی ستاد مبارزه با مواد مخدر در سال 96 در شعاع 500 متری مدارس حدود 2 تن انواع مواد مخدر از خرده فروشان كشف و ضبط شده است. به این معنی كه در حال حاضر طعمه اصلی مواد فروشان، دانش آموزان هستند. طبق آمارهای بین‌المللی 30 درصد از مواد مخدر تولید شده در افغانستان از مسیر ایران ترانزیت می‌شود و بر اساس این آمارها تخمین زده می‌شود كه حداكثر 20 تا 25 درصد مواد ورودی توسط دستگاه‌های كاشف كشف می‌شود؛ به فرض درنظر گرفتن كشف 810 تن مواد مخدر، حدود دو هزار و 400 تن انواع مواد مخدر از ایران عبور می‌كند كه بخشی از این مواد در كشورمان رسوب كرده و توسط مصرف كنندگان مصرف می‌شود.

** گردشگری بومی شاخصه توسعه پایدار
توسعه گردشگری به عنوان چارچوبی برای فهم روندهای توسعه اقتصادی - اجتماعی و مدیریت منابع طبیعی در سراسر جهان مطرح شده است. در وضعیت كنونی گردشگری بومی از اهداف توسعه كشور به شمار می رود، بنابراین در اختیار داشتن مجموعه ای مناسب از شاخص های توسعه پایدار گردشگری بومی در این میان ضروری به نظر می رسد كه برای ارزیابی وضعیت و ترسیم مسیر آینده، امری بسیار حیاتی و راهبردی تلقی می شود.

روزنامه «اعتماد» با درج یادداشتی با عنوان «تبریز ٢٠١٨، پیشانی گردشگری» نوشت: امروزه گردشگری نه تنها از نظر اقتصادی به عنوان یك صنعت رو به رشد جایگاه خود را تثبیت كرده، بلكه از جنبه فرهنگی و اجتماعی نیز به عنوان ابزاری قوی در اختیار دیپلماسی عمومی كشورها، روز به روز بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد تا جایی كه دولتمردان بسیاری از جوامع مترصد ایجاد جاذبه‌های مصنوعی برای پیوستن به این صنعت پرسود هستند. در این میان كشور ایران به لحاظ برخورداری از ظرفیت‌های بی‌بدیل فرهنگی، تاریخی، طبیعی و مردم شناختی، در فهرست ١٠ كشور برتر جهان قرار دارد. از سویی با توجه به گسترش سریع صنعت گردشگری و برای كسب جایگاهی بالاتر، دولت‌ها صرفا به داشته‌های خود اتكا نكرده، بلكه پا را فراتر نهاده و درصدد تنوع بخشی به رویكردهای توسعه‌ای خود برای جذب گردشگران برآمده‌اند و در این زمینه تعریف رویدادها می‌تواند محملی برای رونق بیشتر گردشگری باشد.

در ادامه این یادداشت كه به قلم علی‌اصغر مونسان نگاشته شد، می خوانیم: یكی از این رویدادهای مهم و ارزنده انتخاب تبریز از سوی سازمان همكاری‌های اسلامی به عنوان پایتخت گردشگری كشورهای اسلامی است كه بر پایه داشته‌های فاخر فرهنگی، تاریخی و اجتماعی این شهر صورت گرفته است. این اتفاق فرخنده ٢٢ دسامبر ٢٠١٥ در نهمین اجلاس كارشناسان ارشد و وزیران گردشگری كشورهای عضو سازمان همكاری‌های اسلامی در شهر نیامی پایتخت جمهوری نیجر برگزار و كهن‌شهر ٥‌ هزار‌ساله تبریز به عنوان پایتخت گردشگری كشورهای اسلامی برای سال ٢٠١٨ برگزیده شد. پس از ابلاغ این رویداد از سوی دبیرخانه سازمان همكاری‌های اسلامی به سازمان میراث فرهنگی و استانداری آذربایجان شرقی، شورای سیاستگذاری و دبیرخانه تبریز ٢٠١٨ در شهرتبریز افتتاح شد. بی‌شك با همكاری دستگاه‌های متولی و همراهی صمیمانه مردم میهمان‌نواز تبریز، رویداد فراملی تبریز ٢٠١٨ تبدیل به تجربه‌ای ارزشمند و الگویی مفید و قابل استفاده برای سایر شهرهای كشورمان خواهد شد و به زودی شاهد اجرای ایده خلاقانه «شهر گردشگر» به عنوان نمونه‌ای ایده‌آل در پذیرایی از گردشگران داخلی و خارجی، در اقصی نقاط كشورمان خواهیم بود.

روزنامه «دنیای اقتصاد» با انتخاب گزارشی با عنوان «4 معضل مالی دامنگیر توریست‌ها در ایران» نوشت: «مشكلات ناشی از كمبود ارز برای مسافران خارجی در جلساتی با هیات دولت و بانك مركزی بررسی خواهد شد. در جلسه با مسوولان بانك مركزی باید مشخص شود گردشگر خارجی از چه طریقی ارز مورد نظرش را تبدیل كند»؛ این جملات بخشی از صحبت‌های علی‌اصغر مونسان، رئیس سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری است كه در زمینه مشكل اصلی گردشگرخارجی یعنی تبدیل ارز بیان كرده‌است. اما در اینجا سوالی كه مطرح می‌شود این است كه چرا با وجود دانستن چنین مانعِ بزرگی بر سر راه مسافران‌ورودی كه در فصل بهار بیشترین تقاضا را هم برای ورود به كشور دارند سریع‌تر چاره‌اندیشی نمی‌شود؟

در ادامه می خوانیم: اما «عدم امكان استفاده از كارت‌های اعتباری و به موجب آن حمل پول نقد به میزان زیاد»، «ارائه نشدن خدمات مناسب از سوی صرافی‌ها و بانك‌ها در بدو ورود گردشگرخارجی در فرودگاه‌های بین‌المللی»، «سرگردانی مسافران‌خارجی برای پیدا كردن صرافی‌ها و بانك‌ها در سطح شهر» و «نبود سامانه، اپلیكیشن و باجه‌های 24 ساعته صرافی» چهار معضل اساسی مالی گردشگران ورودی به كشور هستند كه البته محدود به اكنون و پس از اتخاذ سیاست‌های ارزی جدید نیز نمی‌شود. در عین حال، معضلات موجود، به ویژه دشواری‌های تبدیل ارز در شرایط كنونی می‌توانند موجب بروز پیامدهای منفی شوند. از جمله این پیامدهای منفی وارد عمل شدن هتل‌ها، راهنمایان تور، مغازه‌ها و حتی مردم عادی در زمینه تبدیل پول مورد نیاز مسافران خارجی است؛ اقدامی كه البته با توجه به صحبت‌های معاون اول رئیس‌جمهوری، عملی غیرقانونی است و گفته شده حتی به‌عنوان قاچاق ارز با این افراد برخورد می‌شود.

روزنامه «گسترش تجارت» در گزارشی با عنوان«رویدادهایی به رنگ «گردشگری»» نوشت: صنعت گردشگری، پس از صنعت نفت و خودروسازی سومین صنعت مولد شغل و سرمایه به شمار می‌آید. درآمدزایی این صنعت به اندازه‌ای است كه سازمان جهانی جهانگردی با عنوان (UNWTO) پیش‌بینی كرده تا سال 2020میلادی(1400 خورشیدی) درآمد حاصل از گردشگری بین‌الملل به 1.6میلیارد دلار برسد. این موضوع سبب شده كارشناسان و صاحب‌نظران صنعت نمایشگاه و گردشگری از رویدادهای گردشگری به‌عنوان ابزاری برای اشتغالزایی و جذب سرمایه یاد كنند. وقتی صحبت از رویدادهای گردشگری به میان می‌آید، نمایشگاه‌هایی پر از نقش و نگار كه با حضور اقوام گوناگون از گوشه و كنار ایران و جهان جان می‌گیرد، پیش چشم مخاطب به تصویر كشیده می‌شود. رویدادهایی كه در گوشه‌گوشه آن می‌توان صدای موسیقی بومی را شنید و عطر خوراكی‌های محلی را استشمام كرد كه به رویدادهای گردشگری رنگ و بویی متفاوت می‌دهد.

در ادامه این گزارش آمده است: ایران یكی از كشورهایی است كه به‌دلیل تنوع اقوام، پیشینه تاریخی و فرهنگ غنی همیشه در رویدادهای گردشگری حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. ایران علاوه بر اینكه در رویدادهای گوناگون بین‌المللی به معرفی صنعت گردشگری خود می‌پردازد، هر سال میزبان رویدادهای فصلی، منطقه‌ای و بین‌المللی گردشگری متنوعی می‌شود. در این بین رویداد گردشگری و صنایع وابسته تهران كه با نام TITE شناخته می‌شود، پرآوازه‌ترین نمایشگاه گردشگری ایران است. در كنار این رویداد، علاقه‌مندان صنعت گردشگری می‌توانند با حضور در رویدادهایی مانند توانمندی‌های روستاییان و عشایر و حتی نمایشگاه‌های صنایع‌دستی با زیر و بم این صنعت جذاب از نزدیك آشنا شوند.

*گروه اطلاع رسانی
پژوهشم**9117**9131
ایرنا پژوهش، كانالی برای انعكاس تازه ترین تحلیل ها، گزارش ها و مطالب پژوهشی ایران وجهان، با ما https://t.me/Irnaresearch همراه شوید.