۱ اردیبهشت ۱۳۹۷،‏ ۱۲:۳۷
کد خبر: 82892449
۰ نفر
زمين خانه ما است

دوم ارديبهشت ( 22 آوريل)، روز جهاني زمين است و به ما يادآوري مي كند كه زمين و بوم سازگان‌ هاي آن، حيات را براي بشر و ساير زيستمندان ممكن مي كند.

سياره زمين در تعدادي از كشورها و مناطق جهان 'مادر' ناميده مي‌شود كه نشانگر اهميت آن و وابستگي متقابل انسان‌ها و ساير زيستمندان به هم و به سياره ‌اي است كه همه‌ ما در آن زندگي مي‌كنيم.
مجمع عمومي سازمان ملل متحد، به منظور دستيابي به تعادل درست ميان نيازهاي اقتصادي، اجتماعي و محيط زيستي نسل‌ هاي حال و آينده و ترويج هماهنگي انسان با طبيعت و زمين، در سال 2009 تصميم گرفت روز 22 آوريل را به عنوان روز بين المللي مادر زمين ، تعيين كند.
اين مناسبت مهم همه ساله در سراسر جهان، در حمايت از محيط زيست و افزايش سطح آگاهي براي حفاظت از آن و مراقبت از سياره‌ زمين ، جشن گرفته مي‌شود.
مجمع عمومي سازمان ملل متحد از طريق اين نامگذاري، از همه‌ سازمان ‌هاي بين المللي، منطقه ‌اي و ناحيه‌ اي، جامعه مدني، سازمان‌ هاي غير دولتي و همه‌ ذي‌نفعان مرتبط دعوت مي ‌كند تا در صورت تمايل به افزايش سطح آگاهي‌ هاي عمومي درباره‌ روز جهاني زمين، اقدام كنند.
زمين و بوم سازگان ‌هاي موجود در آن، خانه‌ ما است. به منظور حفاظت از زمين از يك سو و تامين نيازهاي نسل امروز و فردا از سوي ديگر، ناگزير از هماهنگي انسان با طبيعت و زمين هستيم. روز جهاني زمين مي‌خواهد به ما يادآوري كند كه زمين و بوم سازگان‌ هاي آن، حيات را براي بشر و ساير زيستمندان ممكن مي‌ كند.
نامگذاري اين روز، فرصتي براي بالا بردن سطح آگاهي عمومي در سراسر جهان، نسبت به چالش‌ هايي است كه سياره ما هم اكنون، براي تامين رفاه و آسايش انسان‌ ها با آن روبرو است، ما روز زمين را جشن مي‌گيريم تا يادمان نرود كه زندگي و تغذيه‌ ما، به اين سياره وابسته است.
از بين بردن منابع طبيعي و تخريب سريع محيط زيست، نتيجه الگوهاي نادرست مصرف و توليدات ناپايدار است كه منجر به پيامدهاي نامطلوب براي زمين، سلامت و رفاه عمومي بشر شده است، شواهد علمي نشان داده است كه شيوه‌ زندگي فعلي ما ( به ويژه الگوهاي مصرف و توليدمان ) به شدت بر تحمل تاب‌آوري زمين تاثير گذاشته است.
از دست دادن تنوع زيستي، بيابان‌زايي، تغييرات آب و هوايي، گرمايش زمين و اختلال در برخي از دوره‌ هاي طبيعي، از جمله هزينه‌ هاي ناديده گرفتن فرصت تجديد حيات براي طبيعت و يكپارچگي بوم سازگان‌ هاي آن است.
تحقيقات علمي اخير نشان مي‌دهد كه از زمان انقلاب صنعتي، طبيعت به عنوان يك كالا محسوب شده كه فقط به نفع مردم و براي رفع نيازهاي اساسي جمعيت رو به رشد عمل كرده است و مشكلات محيط زيستيِ به وجود آمده را تا كنون، با استفاده از تكنولوژي حل كرده است اما بايد به يك نكته‌ مهم توجه كنيم و آن اين است كه منابع اين سياره محدود بوده و بهره برداري ‌هاي گذشته از اين منابع، ديگر امكان پذير نيست. بنابراين نيازمند يك مدل پايدارتر براي توليد، مصرف و به طور كلي براي اقتصاد هستيم.
ايجاد يك دنياي جديد، نياز به ايجاد يك رابطه‌ جديد ميان انسان و زمين دارد. منظومه‌ شمسي به ما يادآوري مي‌كند همانطور كه زمين در مركز جهان قرار ندارد، ما انسان ‌ها نيز مركز زمين نيستيم. ما همراه با بقيه زيستمندان در سياره زمين، در شبكه بزرگتر مشتركي زندگي مي‌كنيم.
از سال 2009، مجمع عمومي سازمان ملل با اتخاذ 9 قطعنامه در مورد هماهنگي با طبيعت، تعريف اين رابطه تازه را براساس يك رابطه غيرانسان محور با طبيعت، آغاز كرده است. اين قطعنامه‌ ها، حاوي ديدگاه ‌هاي مختلف در مورد ساختن يك پارادايم جديد و غير انسان محورانه است كه در آن، اساس و پايه‌ اقدامات درست يا غلط در مورد محيط زيست، تنها بر منافع انسان متكي نيست. يك گام در اين راستا، در متن سند كنفرانس سازمان ملل متحد براي توسعه‌ي پايدار يا همان ريو20 در سال 2012، با عنوان 'آينده‌اي كه ما مي‌خواهيم'دوباره تأييد شد :
'ما مي‌دانيم كه سياره زمين و اكوسيستم ‌هاي آن خانه‌ ما است و تعدادي از كشورها و مناطق' مادر زمين'را به عنوان يك نشان رايج پذيرفته اند و ما به اين نكته توجه داريم كه آنها، حقوق طبيعت را در زمينه‌ي توسعه پايدار، به رسميت مي ‌شناسند.'
اين سند، شامل اقدامات واضح و عملي براي اجراي توسعه‌ پايدار در جهان است و 17 هدف فقر، گرسنگي‌ و امنيت غذايي، سلامتي، تحصيلات، برابري جنسيتي و توانمند سازي زنان، آب و فاضلاب ، انرژي، رشد اقتصادي، زيرساخت، صنعتي سازي، نابرابري، شهرها، مصرف و توليد پايدار ، تغيير آب و هوا، اقيانوس ‌ها، تنوع زيستي، جنگل‌ ها، بيابان ‌زايي، صلح، عدالت و نهادهاي قوي در مشاركت را دنبال مي ‌كند.
در سال 2005، مجمع عمومي سازمان ملل متحد، سال 2008 را به عنوان سال جهاني سياره‌ زمين اعلام كرد و معتقد بود كه آموزش جوامع و افزايش سطح آگاهي ‌هاي عمومي درباره زمين، در دستيابي به منابع طبيعي و بهره‌برداري خردمندانه از آنها، زيرساخت ‌هاي علمي ضروري براي تحقق توسعه‌ي پايدار را، براي بشريت فراهم مي‌كند.
شعار روز جهاني زمين در سال 2018 ، End Plastic Pollution يعني به آلودگي هاي پلاستيكي پايان دهيم تعيين شده است.
پلاستيك‌ها، تهديدي جدي براي بقاي سياره‌ ما هستند. از آسيب رساندن به بوم سازگان‌ هاي آبي و موجودات دريايي، بسياري از حيوانات و پرندگان گرفته تا چالش سخت و مهم توليد زباله و مساله‌ي دفن، بازيافت و به‌ طور كلي خلاصي از شر آلودگي ‌ها و عوارض ناشي از انباشت آنها در جهان.
زباله‌هاي پلاستيكي، يكي از چالش‌ هاي دشوار بشر امروزي است كه حل مشكلات و خطراتي كه به وجود آورده‌اند، در عين آنكه منابع مالي بسياري را به خود اختصاص مي ‌دهد، اغلب كشورها در مديريت آن، موفقيت ‌هاي قابل ملاحظه ‌اي به دست نياورده‌اند بنابراين يكي از راهكارهاي سودمند و آسان، كمتر استفاده كردن از پلاستيك به ويژه يكبار مصرف و توليد زباله‌ كمتر است. ضمن آنكه لازم است توليدات و بسته ‌بندي‌ها در بخش صنعت و تجارت نيز، به سمت استفاده‌ كمتر از اين مواد حركت كنند.
*منبع: سازمان حفاظت محيط زيست