۲ بهمن ۱۳۹۶ - ۰۹:۱۷
کد خبر 82803733
۰ نفر
احزاب آغازگر گفت‌وگوي ملي باشند

تهران- ايرنا- روزنامه ايران در گفت و گو با آذر منصوري قائم مقام حزب اتحاد ملت ايران نوشت: پرداختن به مسأله گفت‌وگوي ملي اين روزها به يك موضوع داغ در رسانه‌هاي ايران تبديل شده است. اصلاح‌طلبان از ضرورت آن مي‌نويسند و اصولگرايان اما نسبت به اين گفت‌وگو‌ها نظرات مختلفي دارند.

در گزيده اي از اين مطلب مي خوانيم: اما نكته اصلي اينجاست كه هنوز اين دو طيف سياسي به هدف و نقطه‌اي براي آغاز اين گفت‌وگو‌ها دست پيدا نكردند. از سويي برخي از اصولگرايان تعبيرهاي خاصي براي طرح گفت‌وگوي ملي از سوي اصلاح‌طلبان به كار مي‌برند و طرح اين موضوع را يك حربه براي ورود به قدرت مي‌دانند. آذر منصوري، فعال سياسي اصلاح‌طلب و عضو شوراي مركزي حزب اتحاد ملت ايران در گفت‌وگو با «ايران» به برخي از اين شائبه‌ها پاسخ داد.

** خانم منصوري! يكي از مسائلي كه اين روزها در رسانه‌ها مطرح مي‌شود بحث بر سر لزوم انجام گفت‌وگوي ملي است. دليل ضرورت اين گفت‌وگوها در سطح ملي چيست؟
من فكر مي‌كنم با توجه به صورت مسأله واقعيت‌هاي ايران بايد به راه حل‌ها و گفت‌وگوي ملي بپردازيم. مسأله مهمي كه ضرورت اين گفت‌وگو‌ها را دوچندان مي‌كند، وجود شكاف‌هايي است كه برگرفته از اختلاف‌هاي سياسي در فضاي سياسي كشور وجود دارد و بسياري از مشكلات را تحت‌الشعاع قرار مي‌دهد. يعني در هر حوزه‌اي كه براي حل مشكل اقدام مي‌شود، سياست‌زدگي و اختلافاتي كه وجود دارد مانع از رسيدن به يك راه حل مي‌شود. در حال حاضر در كشور شكاف‌هايي در حوزه‌هاي مختلف اعم از سياسي، فرهنگي و اجتماعي وجود دارد كه طبيعتاً تداوم اين شكاف‌ها نه تنها مي‌تواند مشكلات موجود در كشور را بيشتر كند، بلكه اين نگراني وجود دارد كه هركدام از اين نگراني‌ها به يك بحران لاينحل تبديل شود كه طبيعتاً نتيجه آن نيز مشخص است.

بنابراين، اين گفت‌وگو‌ها به اين دليل اهميت دارد كه براي حل مشكلات كشور بدون كنار هم نشستن و گفت‌وگو براي دريافت دقيق و واقعي مسائل موجود، نمي‌توان به يك راه حل قابل اجرا رسيد. اگر اين اختلافات در كشور ادامه پيدا كند، اثرات خود را تا جايي مي‌تواند به جا بگذارد كه در يك مرحله با اعتراضاتي روبه‌رو مي‌شويم كه موجب غافلگيري همه گروه‌هاي سياسي مي‌شود. به نظرم بيشترين ضرورت توجه به گفت‌وگوهاي ملي شكاف‌هايي است كه در جامعه و مردم باعث آزار شده است.

** يكي از مسائلي كه جريان اصولگرا درباره بحث گفت‌وگوي ملي مطرح مي‌كند اين است اصلاح‌طلبان از اين شيوه به دنبال ورود به حاكميت هستند. سؤال اينجاست آيا اصلاح‌طلبان به دنبال چنين هدفي از گفت‌وگوي ملي هستند؟!
به هيچ عنوان! نگاه ما به گفت‌وگوي ملي اين گونه نيست و بعيد مي‌دانم كه مجموعه طيف سياسي اصلاح‌طلب نيز به دنبال چنين هدفي از گفت‌وگوي ملي باشند و چنين ديدگاهي داشته باشند. بويژه آقاي خاتمي كه بعد از دولت اصلاحات نشان داده كه هيچ تمايلي براي بازگشت به قدرت ندارد و تلاش او معطوف به توسعه جامعه مدني و تقويت نهاد‌هاي مدني كشور است. بنابر اين من فكر مي‌كنم كه القاي اين مسأله كه تلاش اصلاح‌طلبان براي رسيدن به قدرت دليل طرح گفت‌وگوي ملي است، باعث مي‌شود كه گفت‌وگو‌ها صورت نگيرد.

** شاخص‌هاي اين گفت‌وگو‌ها چه چيز‌هايي مي‌تواند باشد؟
يكي از شاخص‌هايي كه در اين گفت‌وگو‌ها بايد مد نظر قرار بگيرد، توجه به قانون اساسي واجراي دقيق قانون اساسي است كه در چنين شرايطي مجموعه جريان‌هاي سياسي از ظرفيت و حقوق و جايگاه برابر براي حضور در عرصه‌هاي نهاد انتخابي و قدرت برخوردار شوند و اين مردم هستند كه بايد انتخاب كنند كه به كدام رويكرد براي اداره كشور علاقه‌مندند. من فكر مي‌كنم كه اين مسائل جزو فرعياتي است كه اصل مسأله را تحت‌الشعاع خود قر ار مي‌دهد. در حالي كه جريان اصلاح‌طلب در 10 سال گذشته به حداقل‌ها براي ايجاد اصلاحات در ساختار حقيقي و حقوقي كشور تن داده است.

** تحليل شما از مواضع جريان اصولگرا نسبت به طرح موضوع گفت‌وگوي ملي چيست؟
به اعتقاد من بخش عمده‌اي از جريان اصولگرا به ضرورت گفت‌وگوي ملي اقبال نشان دادند و از شكل‌گيري اين گفت‌وگو دفاع كردند. اما در اين راه سؤالاتي وجود دارد. سؤال اين است كه با توجه به اين ضرورت مسيري كه بايد براي رسيدن به اين گفت‌وگو‌ها طي كرد چه مسيري است؟ با پاسخ به اين سؤال مي‌توان نقطه آغاز اين گفت‌وگو‌ها را تعيين كرد. پرداختن به كليت لزوم اين گفت‌وگو‌ها خوب است اما دغدغه من اين است كه اين گفت‌وگو‌ها از يك نقطه آغاز شود.

** چند وقت قبل مفهومي تحت عنوان «صلح دوفاكتو» توسط آقاي بهزاد نبوي در رسانه‌ها مطرح شد. مفهوم اين عبارت اين است كه گروه‌هاي سياسي بر سر منافع ملي بايد با يكديگر به گفت‌وگو بپردازند. موضوعي كه روي جزئيات آن بحث‌ها و چالش‌هاي زيادي وجود دارد. آيا اين موضوع را مي‌توان يك نقطه براي شروع بحث‌ها دانست؟
من احساس مي‌كنم كه غالب جريان اصولگرا بر سر مسائلي كه بر سر منفعت ملي بودن آن بحث است اقبال نشان دادند. به طور مثال برجام يك مسأله است كه اكثريت اصولگرايان به اينكه برجام در چارچوب منافع ملي است اعتقاد دارند. شايد لازم باشد كه هركدام از جريان‌هاي سياسي ابتدا در طيف متكثر خودشان به يك جمع بندي در رابطه با گفت‌وگوي ملي دست پيدا كنند و راه حل‌ها را با هم مرور كنند. موضوع صحبت بر سر منافع ملي مي‌تواند محور گفت‌وگو‌ها باشد. موضوع مد نظر من الگوي انجام اين گفت‌وگو‌هاست.

** از ديد شما بهترين الگو براي آغاز گفت‌وگوي ملي چيست؟
راه‌هاي متفاوتي وجود دارد. اينكه افراد شاخص سياسي آغازگر اين امر باشند يا دولت به عنوان مجري قانون اساسي و يا خانه احزاب هركدام يك راه حل و الگوست. اما من فكر مي‌كنم بهترين الگو استفاده از ظرفيت‌هاي احزاب و شخصيت‌هاي حقيقي جريان‌هاي سياسي است. در اين ميان دولت هم مي‌تواند بستر مناسب براي شكل‌گيري اين گفت‌وگو‌ها را فراهم كند. اقدامي كه وزارت كشور بعد از اعتراضات اخير در دعوت از احزاب براي همفكري انجام داد يك اقدام خوب بود كه خود اين مسأله مي‌تواند به عنوان شروع يك گفت‌وگو بين احزاب و گروه‌هاي سياسي باشد.

*منبع: روزنامه ايران؛ 1396،11،2
**گروه اطلاع رساني**1699**2002**انتشاردهنده: فاطمه قنادقرصي