۲۹ آبان ۱۳۹۶،‏ ۹:۱۰
کد خبر: 82735940
۰ نفر
اما و اگرهای سواد رسانه ای

پایگاه خبری گیل نگاه، در تازه ترین مطالب انتشار داده، مطلبی در قسمت یادداشت با عنوان اما و اگرهای سواد رسانه ای به قلم ایمان رنجكش در ارتباط با ضرورت توجه فزون تر و عمیق به نقش رسانه در جامعه امروز و اهمیت تدریس سواد رسانه ای در دروس مقطع متوسطه مدارس منتشر كرده است.

با گسترش وسایل ارتباط جمعی و توسعه رسانه های اجتماعی تنها كسی كه سواد خواندن و نوشتن نداشته باشد، بی سواد لقب نمی گیرد بلكه كسی كه نتواند مهارت های لازم برای استفاده از تكنولوژی و رسانه را كسب كند، بدون شك در جامعه امروز بی سواد محسوب می شود.
سواد رسانه ای یكی از مهم ترین ضرورت های اجتماعی در جامعه امروز است كه فراگیری آن بر كسی پوشیده نیست و به دانش و مهارتی اطلاق می گردد كه یك فرد در رویارویی خود با انواع رسانه های اجتماعی و ابزارهای ارتباطی به آن نیاز دارد. درگذشته با اتخاذ این نگاه كه دولت باید برای مردم تصمیم بگیرد كه از چه نوع ابزارهای رسانه ای تغذیه كنند، متاسفانه شاهد پسرفت و رویگردانی اعضای جامعه نسبت به این مهم بودیم اما با تدابیری كه طی این چند سال اخیر در خصوص سواد رسانه ای اتخاذ شد و این مقوله به مردم واگذار گردید تا از طریق آموزش هایی كه می بینند، خود تشخیص دهند كه باید از چه منابعی نیازهای اطلاعاتی خود را برطرف كنند و خصوصا در فضای عظیم مجازی، این كاربران هستند كه با لمس فواید و آسیب های رسانه، راه درست را با انتخاب خویش بر می گزینند.
بخش وسیعی از اعضای جامعه در پایان جوانی و یا میانسالی حضور در رسانه های اجتماعی را تجربه كردند و بدلیل سیاست های محدودگرا و با یكباره فراگیر شدن رسانه های اجتماعی شاهد بی سوادی محض رسانه ای در میان اعضای بالغ جامعه ایرانی بودیم كه چون این نسل در گذشته آموزش ها و مهارت های لازم را در برخورد با رسانه ها نیاموخته بود، نمی توانست خود را از گزند این فضاها رها كند اما اكنون با نسلی جدید طرف هستیم كه حضور در رسانه ها را از ابتدای سن بلوغ و حتی پیش از ورود به مدرسه تجربه می كند.
هر چند گام های دیرهنگام اما امیدبخشی همچون تدریس سواد رسانه ای در دروس متوسطه و جای گرفتن كتابی با عنوان تفكر و سواد رسانه‌ای در برنامه درسی دانش آموزان برای آموزش های رسانه ای به قشر نوپای جامعه قابل تحسین است اما این مهم در ادامه در نظام آموزشی كشور با چالش هایی روبرو بوده است مثلا آموزش سواد رسانه ای در مدارس توسط افرادی انجام می گیرد كه هیچ نوع دانش و مهارت و تحصیلاتی از این مقوله ندارند.
قاعدتا با توجه به حساسیت بیش از پیش این مهم، تنها افرادی كه دانش آموخته رشته های ارتباطات و علوم اجتماعی هستند، قادرند به تدریس مبحث سواد رسانه ای بپردازند اما چیزی كه در مدارس ما مشاهده می شود، باعث شده تا موضوع فوق خروجی لازم را بدنبال نداشته باشد و هر معلمی از شیمی و فیزیك و ریاضی گرفته كه ساعت خالی داشته باشد، می تواند به تدریس سواد رسانه ای بپردازد!
انگار بنابر این شده كه تنها به صورت فرمالیته درسی را در برنامه كلاسی دانش آموزان بگنجانیم و عملا تاثیرگذاری آن را كور كنیم كه این رویكرد نتیجه مطلوبی بدنبال ندارد بلكه با سردرگمی كه دانش آموزان به آن دچار می شوند نه تنها تربیت درستی در این زمینه شكل نمی گیرد، بلكه اثرات جبران ناپذیر بیشتری در آینده در پی خواهد داشت.
2007/7294

سرخط اخبار استان‌ها