۲۵ آبان ۱۳۹۶،‏ ۱۳:۴۳
کد خبر: 82733118
۰ نفر
نمره 20 مردم برای یاری زلزله زدگان

كرمانشاه - ایرنا - اینجا جاده جوانرود به ثلاث باباجانی است؛ ساعت 8:30 دقیقه صبح پنجشنبه؛ ترافیك شدید كامیون ها و خودروهای حامل كمكهای مردمی به زلزله زدگان مناطق ثلاث باباجانی و ازگله، حجم كمك های مردمی حكایت از این دارد كه مردم ایران بار دیگر در آزمون همدلی نمره 20 گرفتند.

در طول مسیر نگاهم معطوف به نمره پلاك خودروها و كامیونهاست؛ ایران - 33، ایران - 66، ایران - 82، ایران - 51، ایران - 18 و... بنر نوشته های روی وسایل نقلیه نیز نشان می داد كه از چه شهرهایی آمده اند؛ تهران، ساری، مشهد، سنندج، مهاباد، كرمانشاه، همدان، تبریز و...
مردمی كه پایش بیفتد شادی هایشان را تقسیم می كنند و اگر حادثه ای رخ دهد در غم ها شریكند و از مال و جانشان برای كمك به همنوعان خود می گذرند؛ جز تحسین و دست مریزاد گفتن واژه ای برای توصیف این مردم خوش قلب و مهربان نمی توان عبارتی یافت .
در ورودی شهر ثلاث باباجانی و حتی در روستاهایی كه بر سر مسیر قرار گرفته بودند، جوانان زلزله زده با نوشته هایی از قبیل «زور سپاس» ، «هاوكاریتان ژیانه بو ئیمه (همكاری شما برای ما زندگی است)»، «مردم عزیز ایران قدردان الطاف شما هستیم» و... از هموطنان نوعدوست خود تشكر می كردند.
ابتدا به جوانرود رفتیم و دقایقی با آرش لهونی فرماندار این شهرستان صحبت كردیم، او گفت كه در زلزله یكشنبه شب افزون بر 60 درصد منازل روستایی این شهرستان آسیب دیده و نیاز به تعمیرات اساسی دارند و بسیاری از خانه ها هم قابل سكونت نیستند و باید از نو ساخته شوند.
وی همچنین اصلی ترین نیاز زلزله زدگان این شهرستان را چادر برای اسكان شبانه خانواده ها عنوان كرد.
پس از دیدار مختصر با فرماندار جوانرود به سمت ثلاث باباجانی راه افتادیم و در طول مسیر از روستاهای زلزله زده «كانی گوهر»، «دواله»، «چشمه گدار»، «سراب برد زنجیر» و «قلقله» دیدن كردیم.
در روستای سراب بردزنجیر ساكنان روستا در زمین فوتبال خاكی این روستا اتراق كرده بودند.
«اسماعیل رحمانی» پیرمردی كه با همسرش دارای هشت فرزند است و به گفته خودش هیچ كدام از بچه هایش ازدواج نكرده اند، از وضع نامناسب مالی خود گفت و اینكه مسئولان برای ساخت خانه كمكش كنند و در شرایط كنونی هم چادری به او بدهند تا سرپناهی موقتی برای خانواده اش باشد؛ ویدئویی از صحبتهای او گرفتم و البته عكسی از اهورا پسربچه 2 ساله ای كه گریه های ملتمسانه ای داشت.
مسیر را ادامه دادیم و به روستای چشمه گدار كه رسیدیم، خانه های ویران زیادی را دیدم و البته مسجد كه بشدت آسیب دیده بود و دیگر نمازگزاری حاضر نبود در آن عبادت كند.
در میان ترافیك سنگین مسیر، دواله و سپس قلقله را هم دیدیم تا اینكه به ورودی شهر تازه آباد رسیدیم ازدحام كامیون و خودروهای حامل كمكهای مردمی به حدی بود كه به سختی از پست بازرسی ورودی شهر عبور می كردند.
كمی آنسوتر مردم ثلاث باباجانی با بنر و نوشته هایی به عواطف و مهربانی ایرانیان واكنش نشان می دادند.
در شهر ثلاث باباجانی البته بسیاری از شهروندان بودند كه فقط چادر می خواستند؛ آنها می گفتند كه آب و غذا به اندازه كافی دارند اما نگران سرمای شبانه ایجاد سرپناهی برای فرزندان و زنان خود هستند.
با جوانی به نام «شهرام خاطری» صحبت كردم و ویدئویی از او گرفتم؛ گلایه داشت كه روند توزیع اقلام از جمله چادرها منظم نیست و در حالی كه برخی خانواده ها چند تخته چادر دارند اما در مجاورت آنها خانواده هایی هستند كه بی چادر مانده اند و خواستار رسیدگی مسئولان به این موضوع شد.
در جای جای شهر تازه آباد می شود چادرهای برافراشته و زندگی در شرایط بحران مردم را دید، به خانه های آنان سر زدیم كه اغلب بافت فرسوده بودند یا مقاوم ساخته نشده اند یا حتی از مصالح بی كیفیت ساخته شده بودند و با زلزله یكشنبه شب فروریخته و آوار شدند.
مردم تازه آباد در گفت و گو با ایرنا هم از مهر و بخشش هموطنان قدردان بودند و هم خوستار توجه جدی مسئولان برای بازسازی خانه هایشان تا پیش از فرارسیدن روزهای سرد سال و برف و یخ بودند.
با فرماندار ثلاث هم صحبت كردیم.
علی اكبر كبری اظهار كرد كه آواربرداری كلا انجام شده (البته مشاهدات ما از شهر تازه اباد و روستاهای زلزله زده این شهرستان بخصوص در منطقه گاری نشان می داد كه هنوز آواربرداری كاملا انجام نشده و فیلم و عكسهایی كه گرفتیم نیز موید این مطلب است) و روند امداد رسانی هم خوب پیش می رود همچنین قرار است كمبود چادر با ارسال محموله هایی از كرمانشاه برطرف شود.
وی گفت به روستاها هم سر زدیم و كار امدادرسانی در این مناطق هم در حال انجام است.
به گفته او زمین لرزه باعث جان باختن 15تن و مجروح شدن 58 شهروند دیگر در شهرستان ثلاث باباجانی بخصوص بخش ازگله شده است.
یكی از مشكلات ریشه ای شهرستان ثلاث باباجانی توسعه نیافتگی آن است كه می شد در جاده های بی كیفیت و پرخطر، معابر شهری، سازه های نامقاوم، فقر شهروندان، بیكاری و... آنها را دید.
بسیاری از مردم مانند «عمر رستمی» ثروت و سامانی ندارند؛ او می گفت كه خیلی ها را می شناسد كه هیچ پس اندازی ندارند و فقط كارگری می كنند و در این شرایط اگر كمك های دولت نباشد، ساخت دوباره خانه برای شان یك رویا است و شاید چادر نشینی شان برای مدت مدیدی به درازا بكشد.
«والی» هم وانت نیسان آبی رنگش را كه در زیر آوار مدفون شده بود و دیگر قابل استفاده نبود، نشان داد و گفت: تنها سرمایه زندگی ام كه با آن شكم 6 سر عائله را سیر می كردم، همین ماشین بود كه دیگر قابل استفاده نیست چه رسد به اینكه بتواند خانه ای از نو بسازد!
به هر حال بحران ها همیشه شرایط خاص خود را دارند و طبیعیست كه ناهماهنگی ها، مشكلات و سكته هایی در روند ارائه خدمات و امدادرسانی وجود داشته باشد اما نكته ای كه بسیار قابل توجه است؛ همگرایی و نوعدوستی مردم ایران در زلزله ازگله و سرپل ذهاب بود.
مردمی كه بارها آزمون خود را در حوادث مشابه از زلزله رودبار و منجیل تا زلزله بم و ریزش پلاسكو و حادثه معدن یورت به اثبات رسانده اند و در آزمون اخیر هم نمره شان 20 بود؛ قدر این مردم مهربان و با محبت را بدانیم.
گزارش از یحیی معماری - انتشار: محسن فتاحی
6539**1625