اتصال جاده ندوشن استان يزد به ورزنه اصفهان و ملاحظات ملي شدن آن

يزد- ايرنا - هر از گاهي با شنيدن خبري از تصادف خودروها و موتورسيكلت در منطقه اي براي چند روزي متاسف مي شويم، افسوس مي خوريم و بعد از مدتي صحنه هاي غم انگيز حوادث رانندگي در بوته فراموشي پنهان تا دوباره حادثه اي تكرار شود.

يكي از مسيرهايي كه گهگاه اخبار حوادث رانندگي در آن موجب تاسف مي شود مسير ندوشن است ؛ كم عرض و باريك بودن جاده فولاد آلياژي – ندوشن و رفت و آمد تعداد زيادي وسايل نقليه سبك و سنگين به خصوص تريلي هاي حامل فراورده هاي معدني در اين محور، آن را به يكي از پرخطرترين جاده استان يزد تبديل كرده است.
به همين دليل، رانندگان خودروهاي سواري از رفت و آمد در آن وحشت دارند و با نگراني و اضطراب رانندگي مي كنند.
علاوه بر آن، رفت و آمد كاميون ها و تريلرهاي حامل آهن قراضه و مواد اوليه واحد هاي توليد فولاد نيز اين خطر را دوچندان مي كند؛ طوري كه برخي از آنها، بدون رعايت موارد ايمني اقدام به حمل آهن قراضه مي كنند.
گواه اين ادعا وجود ميخ، پيچ، مهره، سيم و انواع تكه هايي از آهن قراضه و ميلگرد در حاشيه جاده منتهي به مجتمع فولاد آلياژي است.
با توجه به استقرار واحدهاي صنعتي و توليدي به خصوص فولاد در حاشيه اين جاده، ساعاتي از شبانه روز نيز شاهد عبور ميني بوس هاي سرويس اين واحدهاي توليدي در اين مسير هستيم كه بخشي از مشكلات و حوادث رانندگي را به خود اختصاص مي دهد.
اگر چه كارشناسان فن، « خطاي انساني» را مهمترين عامل تصادفات رانندگي مي دانند؛ ليكن به دليل كم عرض بودن، « جاده »، مهمترين عامل حوادث رانندگي در اين محور است.
معتقديم نبود آينده نگري و پيش بيني هاي لازم، برخي بي توجهي ها و بي توجهي به خواسته هاي مردم و صاحب نظران در گذشته، اين جاده را به اين حال و روز انداخته و اميدواريم هرچه زودتر كمبودهاي آن جبران شود.
در حاليكه معدنكاران فعال در ندوشن با بهره برداري از معادن منطقه و استفاده از جاده مورد نظر، خساراتي را به آن وارد مي كنند و هزينه اين خسارات و عوارض را خود مردم بايد بپردازند؛ اما سئوال اساسي مردم ندوشن اين است كه عوارض استخراج معادن ندوشن در كجا هزينه مي شود؟
مي دانيم كه مردم ندوشن پيشتر براي ساخت جاده فولاد آلياژي - ندوشن، سال ها انتظار كشيده اند اما پايان آن، آغازي براي استقبال از مرگ بود چرا كه حوادث متعدد رانندگي آن را به ' جاده مرگ ' معروف كرده است.
زماني كه مردم دلشان به نزديكتر شدن فاصله ميان ندوشن و مركز استان و شهرستان خوش بود نمي دانستند اين راه ارتباطي روزي بلاي جانشان مي شود و اميدواريم با ساخت جاده ورزنه – ندوشن قصه پر غصه قبلي تكرار نشود.
هم اكنون حدود 50 كيلومتر مسير ندوشن – ورزنه اصفهان كه بخشي از راه دوم يزد – اصفهان محسوب مي شود خاكي است و همه بي صبرانه منتظرند تا با ساخت اين قسمت از جاده، 2 شهر و 2 استان ياد شده به هم وصل شوند؛ اگر اين اتفاق بيفتد، ترافيك جاده اي و حوادث رانندگي آن به شدت افزايش مي يابد.
نكته اصلي اينجاست كه اين راه ارتباطي در آينده نه چندان دور به يك راه پر رفت و آمد و ملي تبديل خواهد شد و به دليل باريك و عرض كم و نبود برخورداري از استانداردهاي راه ملي، قسمت اعظم آن توانايي پاسخگويي به حجم بالاي ترافيك را ندارد و بايد مورد بازنگري قرار گيرد و از استاندارد هاي راه ملي برخوردار شود.
بنابر اين انتظار مي رود مسوولان امر، اين موضوع را مورد توجه جدي قرار داده و اعتبارات لازم را براي بهبود و ساماندهي مسير هاي قبلي ساخته شده در كنار ساخت جاده ندوشن - ورزنه اختصاص دهند تا مردم قدردان خدمات آنان باشند و آيندگان به نيكي آنها ياد كنند.
مردم ندوشن به دليل مصائب سنگيني كه به دنبال تصادف در اين جاده بر آنها وارد مي شود همواره نگران و چشم انتظار همراهي و مساعدت كساني هستند كه قدرت، تصميم و قلم در دستشان است.
به اميد آنكه شاهد بهبود شرايط اين جاده و ساماندهي آن باشيم.
ندوشن مركز بخشي به همين نام از توابع شهرستان ميبد است كه در فاصله 80كيلومتري شمال غرب يزد قرار دارد.
فاصله شهر ندوشن تا ميبد 50 كيلومتر و اصفهان 150كيلومتر است.
اين بخش 10هزار نفر جمعيت دارد، نيمي در مركز بخش زندگي مي كنند.
ندوشني ها عمدتا به كشاورزي و دامداري اشتغال دارند، تعداد شاغلان اين حرفه به دليل خشكسالي و ديگر عوامل اجتماعي و اقتصادي رو به كاهش است.
بخش ندوشن يكي از مناطق غني استان يزد به لحاظ وجود ظرفيت مواد معدني از جمله سنگ هاي ساختماني و نما، سنگ آهن، خاك هاي صنعتي و كاشي است.
1968*2047*يادداشت از احمد جعفري ندوشن دريافت : محمودرضارحماني
انتشار- عباسقلي اشكورجيري
@irnayazdd