راهكارهاي حفظ باغستان هاي در حال تخريب قزوين-  هادي درزي رامندي**

قزوين در طول تاريخ يكي از باغ شهرهاي ايران محسوب مي شده كه قدمت باغستان هاي آن به بيش از هزار سال مي رسد، اما اكنون فقط 2 هزار و500 هكتار از آن باقي مانده كه آن هم حال خوبي ندارد.

قطعه هاي زمين باير با چندين درخت بادام خشك شده و بي بر و پوسيده، زمين هاي ترك خورده و تشنه آب، مزارع سوخته در كنار واحدهاي مسكوني و اداري ساخته شده و در حال ساخت، توصيف وضع كنوني بخش هايي از 2 هزار و 500 هكتار باغستان سنتي شهر قزوين است.
باغستان هايي كه زماني به عنوان ريه، كار تصفيه و پالايش هواي شهر قزوين را برعهده داشتند و خرمي را به مسافران و گردشگران هديه مي دادند امروزه به دليل نداشتن امنيت،راه دسترسي و مهمتر از همه بحران آب به تهديدي براي مديران و مردم تبديل شده و در حال نابودي و اضمحلال هستند.
به گفته باغداران شهر قزوين در 16 سال گذشته؛ نشستهاي متعددي براي مديريت باغستان ها، اين ميراث فرهنگي و تاريخي هزار ساله تشكيل شده اما در عمل حتي سازمان باغستان ها و ميراث فرهنگي كه 2 داعيه دار اين ميراث هستند موفق عمل نكرده اند.
امروزه شهرهاي مترقي و پيشرفته براي حفظ پايداري خود به ايجاد كمربند سبز در اطراف شهر ملزم شده اند پس چگونه است كه حفظ اين يادگار آبا و اجدادي قزوينيان براي مديريت استان دشوار و ناممكن شده است؟
اكنون اين سئوال مطرح است كه با توجه به توسعه شهري، افزايش قيمت زمين، نزديكي باغ ها به شهر و به صرفه نبودن توليد در اين باغستان ها، براي حفظ اين ميراث هزارساله و هويت فرهنگي و تاريخي شهر قزوين بايد چه كرد؟
تجميع خرده مالك هاي باغستان ها، صدور مجوز ساخت آلونك دراين باغ ها براي افزايش امنيت و ايجاد راه دسترسي و همچنين مهمتر از همه تامين آب اين مجموعه از محل هاي ممكن براي حفظ گوهر هزار ساله از جمله پاسخ هاي ممكن به اين سئوال است.
حفظ باغستان هاي قزوين به ويژه با توجه به پيگيري استاندار جديد اين استان دور از دسترس نيست ، ولي اين مهم اهتمام دستگاههاي دولتي و از آن مهمتر همكاري و همراهي مردم و باغداران را مي طلبد.
*خبرنگار ايرنا در قزوين
1042