آیا'فكرعبور' جایگزین 'رمز عبور' می شود​​​​​​​

تهران - ایرنا - هكرها تا جایی پیش رفته‌اند كه متخصصان حتی نسبت به امن بودن اثر انگشت برای ورود به سیستم‌ها هم تردید دارند و دانشمندان راهكاری جدید ارائه كرده‌اند كه در آن به جای «رمز عبور»‌ می‌توان با «فكر عبور» وارد سیستم‌ها شد.

به گزارش ایرنا ، دویچه وله گزارش داد، رمز عبور هنوز رایج‌ترین راه ورود به سیستم‌های كامپیوتری است. متخصصان امنیت همواره در تلاش‌اند تا راه ورود به سیستم‌ها را دشوارتر كنند تا نفوذ به آنها فقط با وارد كردن پسوردی كه به راحتی ممكن است در اختیار هكرها قرار گیرد، ممكن نباشد.
یكی از راه‌های ورود كه با تاچ‌آی‌دی اپل فراگیر شد، استفاده از اثر انگشت كاربران برای احراز هویت است. اثر انگشت همچون دیگر داده‌های بیومتریك از داده‌های منحصر به‌فرد هر كسی است. اما یكتا بودن اثر انگشت به معنی آن نیست كه استفاده از آن برای احراز هویت لزوما امن‌تر است.
در سال 2014 هكرهای تحت فرمان دولت چین با نفوذ به شبكه كامپیوتری دفتر مدیریت پرسنلی آمریكا، اطلاعات حساس و خصوصی بیش از 22 میلیون شهروند آمریكایی را ربودند. از جمله این اطلاعات، اثر انگشت 5/6 میلیون شهروند آمریكا بود. این داده‌ها هنوز در بازار سیاه عرضه نشده‌اند، اما هكرها هر زمانی كه بخواهند می‌توانند آنها را علیه صاحبان‌شان استفاده كنند.
به گزارش مجله آتلانتیك، سال گذشته گروهی از متخصصان در دانشگاه میشیگان با استفاده از چاپگرهای جوهرافشان و كاغذهای مخصوص توانستند از اثر انگشت‌هایی كه با كیفیت بالا اسكن شده بودند مدلی سه‌بعدی بسازند كه به سادگی گوشی‌های هوشمند را فریب می‌دهد و بازشان می‌كند؛ همه این‌ها با تجهیزاتی كه با كمتر از 500 دلار می‌توان تهیه كرد.
پژوهشگران موسسه انفورماتیك توكیو هم توانستند با استفاده از عكس‌هایی از افراد كه در آنها دست‌شان به وضوح پیداست، توانسته‌اند اثر انگشت آنها را بازسازی كنند. این كار را می‌توان با بسیاری از عكس‌هایی كه كاربران داوطلبانه در شبكه‌های اجتماعی منتشر می‌كنند هم انجام داد. این یعنی امنیت داده‌های بیومتریك، از جمله اثر انگشت، در معرض تهدیدهای جدی است و باید برای ارتقای امنیت تدابیر بهتری اندیشید.
برای غلبه بر ریسك‌های امنیتی داده‌های بیومتریك از جمله اثر انگشت یا شبكیه چشم، برخی متخصصان روی توسعه سیستم‌هایی كار می‌كنند كه برای احراز هویت از داده‌های بیومتریك تغییرپذیر استفاده می‌كنند.
در سال 2013 گروهی از پژوهشگران در دانشگاه بركلی پروژه‌ای آینده‌پژوهانه را آغاز كردند كه در آن برای ورود به سیستم‌ها به جای «رمزهای عبور» (Passwords) از «فكرهای عبور» (Passthoughts) استفاده می‌شود.
در این روش شما برای ورود باید سه فاكتور را با هم تلفیق كنید: چیزی كه می‌دانید (مثلا یك فكر خاص)، چیزی كه بخشی از شماست (مثلا الگوهای مغزتان) و چیزی كه در اختیار دارید (مثلا سنسورهایی كه برای اندازه‌گیری موج‌های مغزتان نصب شده‌اند).
برای ورود به سیستم با این تكنیك، شما در حالی كه حسگرها را به تن دارید، به چیزی كه پیش‌تر تعیین كرده‌اید فكر می‌كنید. این فكر می‌تواند هر چیزی باشد: صحنه‌ای از یك فیلم، قطعه‌ای موسیقایی، یا عكسی از چشم‌انداز اتاق‌تان. این فكر هرگز منتقل نمی‌شود، فقط معادل ریاضی سیگنال‌های الكتریكی‌ای كه مغزتان حین فكر كردن به آن تولید می‌شوند برای احراز هویت بررسی خواهند شد.
حتی اگر هكری، یا هر كس دیگری بداند كه دقیقا به چه چیزی فكر می‌كنید، باز هم نخواهد توانست به جای شما وارد سیستم شود، چون شیوه اندیشیدن هر كسی كاملا متفاوت و یكتاست. تنها راه هك كردن این سیستم این است كه با حمله فیشینگ فریب‌تان دهند و وادارتان كنند خودتان فكر عبورتان را به ذهن بیاورید تا آنها حاصل كار را ذخیره كنند و بعدها با فریب سیستم به جای شما وارد آن شوند، اما نكته اینجاست كه فكر عبور شما مثل پسوردها برای همیشه بر باد نخواهد رفت و به سادگی می‌توانید آن را هر زمانی كه می‌خواهید تغییر دهید.
شبك**1917**انتشار دهنده: سید محمد باقر نوربخش