۱۴ اسفند ۱۳۹۵،‏ ۱۲:۰۷
کد خبر: 82451420
۰ نفر
سردي خاك و فراموشي پلاسكوها

روزنامه 19 دي قم در شماره روز شنبه 14 اسفندماه در ستون سرمقاله ، مطلبي با عنوان ' سردي خاك و فراموشي پلاسكوها را به قلم ميثم رضواني به رشته تحرير درآورده است:

دراين سرمقاله مي خوانيم:
«خاك با خودش سردي مي‌آورد»، اين ضرب المثلي است كه بين ما ايراني‌ها بسيار رواج دارد. شايد بتوان چنين مثلي را اين بار نه در بعد خانوادگي و شخصي كه درباره يك درد و حادثه بزرگ اجتماعي استفاده كرد. 30 دي ماه امسال حادثه تلخي روي داد كه بيش از چهل روز از آن مي‌گذرد. «پلاسكو» كه روزي نماد برج سازي تهران محسوب مي‌شد، با سرمايه‌هايي فراوان بر سر تعدادي از فرزندان آتش نشان ايران فرو ريخت و پس از 40 روز گويي از خاطره‌ها محو مي‌شود.
به طور طبيعي پس از حادثه پلاسكو و سوگواري دو هفته‌اي جامعه براي آن، رسانه‌ها مملو بود از تيترهاي ريز و درشت مسئولان نهادها و سازمان‌هاي مختلف در رابطه با درس گيري از اين حادثه. رسانه‌هاي استان قم نيز شاهد اخباري بودند كه در زير به چند مورد از آنها اشاره مي‌كنيم:
• شهردار قم: بافت‌هاي فرسوده شهري نيازمند مديريت واحد است.‌ بايد قبل از هررخدادي از خطرهاي احتمالي آن پيشگيري كرد.
• مديرعامل سازمان آتش نشاني و خدمات ايمني شهرداري قم: سيستم‌هاي اعلام و اطفاي حريق در بازارها و پاساژ‌هاي قم وجود ندارد و اگر حريقي در اين مجتمع‌ها اتفاق بيفتد‏‌، علاوه بر تلف شدن مال مردم، جان آنها نيز درامان نخواهد بود.
• سرپرست معاونت شهرسازي و معماري شهرداري قم: حادثه پلاسكو تلنگري به مديريت شهرهاست‏، امروز در شهر قم بيش از هزار هكتار بافت فرسوده مصوب وجود دارد، بر ماست تا براي پيشگيري از خطراتي كه هرلحظه در كمين است چاره‌انديشي شود.
• معاون استاندار قم: ايمني بايد اولويت نخست در فعاليت‌ها باشد.
• معاون آتش نشاني قم: هيچ مركز خريدي در قم ايمن نيست.
با وجود اينكه شاهد هستيم مسئولان استاني و شهري همگي بر ايمن سازي مكان‌هاي تجاري و رعايت بهبود وضعيت در بافت‌هاي فرسوده تاكيد دارند، اين روزها كه بازارها، پاساژها و مكان‌هاي تجاري شهر مملو از جمعيت خريداران در ساعات مختلف است، هيچ گونه برنامه خاصي را براي بهبود شرايط ايمني اين مكان‌ها شاهد نيستيم.
سؤال اين است كه آيا بايد حتماً حادثه‌اي در اين روزهاي پررفت و آمد در يكي از مجتمع‌هاي تجاري شهر رخ دهد و مردم عزادار شده و شبكه‌هاي اجتماعي و واقعي مملو از همدردي شود و شمع‌ها به نشانه احترام به روح كشته شدگان روشن شود تا دوباره شاهد رونق تيترهاي «رسيدگي پيش از حادثه» از سوي مسئولان باشيم؟ متاسفانه بايد همان مثال را تكرار كرد كه «خاك با خودش سردي مي‌آورد»، اما با وجود اين آيا خاك با خودش فراموشي هم مي‌آورد؟ تا كي بايد منتظر حادثه بود و بعدش اظهار مسئوليت‌پذيري كرد؟
ممكن است عده‌اي در برابر اين سؤال پاسخ دهند كه اصناف و كسبه همكاري لازم براي ايمن سازي‌ها نمي‌كنند. در جواب بايد گفت در اين زمينه دوراه وجود دارد: راه اول اينكه روند بوروكراسي اداري خود عاملي براي پيگيري نكردن كسبه و اصناف در زمينه ايمن سازي است. اگر بتوان اين راه را هموار كرد و حمايت مالي نيز از كسبه‌اي كه توان مالي لازم براي ايمن سازي را ندارند انجام داد، مطمئن باشيد نتايج خوبي به دست مي‌آيد. راه دوم راه‌هاي قانوني است كه بايد به منظور تأمين جان و مال مردم پيش از وقوع هر فاجعه‌اي، با استناد به قانون و قوه قهري اين مسئوليت را انجام داد.
شايد يادآوري اين موضوع بد نباشد كه اگر منصب يا جايگاهي در هر نهادي پيدا مي‌كنيم، مستقيم و غير مستقيم مسئول جان و مال مردم نيز هستيم.
7403/ 6133/ تنظيم كننده: محسن آقا گلي *انتشار- جعفرمسلمي

سرخط اخبار استان‌ها