راهی برای حل بحران طلاق؛ این بار فرزندان به یاری پدر و مادر می آیند

تهران - ایرنا - طلاق ازمهم‌ترین پدیده‌های حیات انسانی به شمار می‌آید كه نه تنها تعادل روانی دو انسان، بلكه تعادل روانی فرزندان، بستگان و دوستان را نیز به‌ هم می‌ریزد در این میان یكی از قربانیان اصلی پیامدهای ناشی از طلاقِ والدین، فرزندان هستند.

طلاق در سال‌های اخیر به افزایش تعداد فرزندان طلاق انجامیده است. فرزندانی كه مسائل و مشكلاتشان از دید بسیاری پنهان مانده است. جدایی والدین بی‌شك برای اكثر فرزندان، اتفاقی سخت و سهمگین به شمار می‌آید. تحقیقات صورت گرفته در این مورد نشان می‌دهد كه فرزندان در طول زندگی خود با آسیب‌های روانی و اجتماعی فراوانی مواجهند.
وضعیت مغشوش خانواده، ستیز و اختلاف بین پدر و مادر و رفتار خشونت‌آمیز والدین، از علل مهمی است كه جوانان را دچار نگرانی و ناامنی می كند و آنان را در خود فرو می‌برد و به كناره‌گیری از دیگران به‌ویژه پدر و مادر می‌كشاند.
ایرنا در گفت و گویی با دكتر اعظم موحدی ، روانشناس و مدرس دانشگاه ، به مسئله طلاق از منظر دیگری پرداخته و به سؤالاتی با این رویكرد كه به منظور افزایش آگاهی فرزندان در جهت كاهش اختلافات والدین چه راهكارهایی وجوددارد ؟ و فرزندان چگونه می توانند مانع طلاق والدین شوند؟ پاسخ داده است .
متن این پرسش و پاسخ به شرح زیر است :
س : برخی روانشناسان معتقدند فرزندان می توانند علت بروز پرخاشگری در روابط والدین را درك و باعث كاهش فضای پرتنش در روابط آنان و یا به عبارتی مانع طلاق والدین شوند . شما دراین خصوص چه نظری دارید ؟
- باورمن هم بر این است كه فرزندان می توانند با به كارگیری برخی مهارت ها سبب كاهش فضای پرتنش در روابط والدین شوند ، این مهارت ها به این ترتیب است : فرزندان لزوما از شیوه نصیحت استفاده نكنند به ویژه زمانی كه والدین از نظر ذهنی آشفته اند نصحیت نه تنها كارایی ندارد بلكه آنان را عصبی تر می كند و دیگرآن كه در بسیاری از مشاجرات افراد «میل خود» را «حق خود» می دانند از این رو نباید خیلی راحت در برابر آنان حق را به دیگری داده شود .
همچنین ضروری است از شیوه های كاهش اصطكاك استفاده شود از پدر در خواست شود برای خرید به بیرون از منزل رود یا از فردی كه والدین با او مشكل ندارند دعوت شود تا فضای آرام به خانه باز گردد ، در حقیقت هیچ فردی به اندازه فرزندان آگاه نیستند كه چه زمان تنش ها شدید و یا كم می شود و لازم است فهرستی از این موقعیت ها تهیه و برای كاهش تنش به كار گرفته شود.
هر اختلافی علل ظاهری ، پنهانی ، معنوی و متافیزیكی می تواند داشته باشد لذا ضروری است در كشف علل دقت شود زیرا گاهی به دلایل خودخواهی، مداخله دیگران ، بی توجهی به حقوق یكدیگر و... فضای پرتنشی ایجاد می شود ، لازم به ذكر است كه برای هر علتی درمان خاصی وجود دارد.
نكته ی مهم دیگرآن است كه فرزندان هرگز به اختلافات والدین بی تفاوت نباشند زیرا بنابر دستور قرآن و ائمه آشتی دادن مؤمنان وظیفه دینی است. در حقیقت لازم است همه اعضای خانواده در حفظ آرامش و نشاط جمع تلاش كنند . البته بی تفاوت نبودن به معنی این نیست كه بدون توجه به مهارت های روان شناختی برای آرام كردن شرایط با هیجان منفی به حل اختلافات پرداخته شود.
فرزندان باید به سلامت جسم و روان خود توجه بیشتری داشته باشند و از اضطراب و تشویش اجتناب ورزند تا بتوانند به والدین خود كمك كنند، بنابراین ورزش، تغذیه مناسب، تفریح، همنشینی با دوستان معنوی و همدل، دیدن فیلم های طنز و كمدی و.... می تواند سبب نشاط شود البته هر چه قدر والدین را در این برنامه های نشاط بخش همراه كنند فضای خانواده آرام تر خواهد شد .
حضور اعضای خانواده به خصوص والدین در مشاوره بسیار ضروری است اگر به هر دلیلی این نوع مشاوره را قبول نكردند از سوی فرزندان تشویق شوند به صورت انفرادی از مشاوره كتبی یا آنلاین یا از طریق تلفن با شماره های 096400 و09650كمك بگیرند ، همچنین می توان از اورژانس اجتماعی با شماره تلفن 123 برای حل بحران كمك گرفت .

**س : به منظور افزایش آگاهی فرزندان در جهت كاهش اختلافات والدین چه راهكارهایی را پیشنهاد می كنید ؟
- راهكار اول این است كه فرزندان خودشان مستقیم دخالت كنند، در این روش فرزندان باید توجه داشته باشند كه پدر و مادرشان در چه موقعیت سنی و فرهنگی اند كه با برخورد صحیح بتوانند نتیجه درستی بگیرند؛ زیرا پدر و مادر هر قدر سنشان بالاتر می رود از انتقاد فرزندان خود زودتر رنجیده می شوند؛ لذا باید دقت لازم را بكار برد تا برخورد فرزند منجر به رنجش خاطر پدر یا مادر نشود.
راهكار دوم به جایگاه فرزند در نزد والدین مربوط می شود كه مؤلفه ی بسیار مهمی است؛ یعنی فرزند باید موقعیت خود را هم در نظر بگیرد كه اگر پا پیش گذارد و نصیحت كند، آیا از او می پذیرند یا اوضاع از آنچه كه هست بدتر خواهد شد؟ به عنوان مثال اگر در خانه ای چهار فرزند وجود دارد، باید در نظر گرفت كه كدام یك از فرزندان پیش پدر و مادر محبوبیت بیشتری دارد تا او اقدام كند و راهكارهای لازم را بیان كند؛ زیرا احتمال تأثیر گذاری او از فرزندان دیگر به مراتب بیشتر است ، همچنین در این راهكار تفاوتی بین دختر یا پسر نیست، حتی این كه فرد تأثیرگذار كوچك تر از دیگرفرزندان باشد.
راهكار سوم آن است كه از فردی كه والدین از او حرف شنوی دارند درخواست شود كه ریش سفیدی كند و مشكل را حل كند . ممكن است آن شخص از بستگان نزدیك مانند پدر بزرگ یا مادر بزرگ ، عمو یا دائی و یا از دوستان نزدیك پدر و مادر باشد، به هر حال فرزندان از فرد مورد نظر بخواهند كه مداخله و مصلحت اندیشی كند.
راهكار چهارم مطالعه است ، در این روش اگر پدر و مادر اهل مطالعه هستند كتاب های تربیتی و دینی كه آنان را تحت تأثیر قرار می دهد در اختیار آنان بگذارند، تا مطالعه كنند و یا خود فرزندان با مطالعه آن كتب می توانند راه و روش صحیح برخورد با والدین را در این گونه موارد پیدا كنند.
راهكار پنجم آن است كه با ترغیب پدر و مادر به گوش دادن لوح های فشرده علوم تربیتی علما و یا كارشناسان این علم بتوانند مشكل خود را برطرف كنند و هم اینكه فرزندان می توانند با تهیۀ این لوح های فشرده گوش دادن به آن ها راه حل مناسب را برای حل مشكل بیابند .
كلام آخرآن است كه فرزندان می توانند با مصلحت اندیشی و بررسی مشكل پدر و مادر با توجه به راهكارهای ارائه شده در نهایت ادب و احترام در اختلاف پدر و مادر مداخله نمایند و به اختلاف آنان پایان دهند.
م. خ**1601** خبرنگار: مهرنوش خرمی نژاد ** انتشاردهنده : شهناز حسنی

سرخط اخبار جامعه