۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۵،‏ ۹:۴۶
کد خبر: 82069804
۰ نفر
اما و اگرهايي براي تنظيم سند جامع سبك زندگي

تهران - ايرنا- پايگاه خبري فردا در يادداشتي نوشت: نمايندگان مجلس شوراي اسلامي هفته گذشته دولت را موظف به تهيه لايحه سند جامع سبك زندگي اسلامي- ايراني و ارائه آن به مجلس كردند.

در ادامه اين يادداشت به قلم صفيه رضايي مي خوانيم: موضوعاتي همچون الگوي مصرف، ترويج روحيه مشاركت و فرهنگ تعاون و رقابت سالم بين مردم، قناعت و صرفه‌جويي و احترام به كسب و كار حلال، احترام به قانون، تفريحات و اوقات فراغت سالم، ترويج سخت‌كوشي و ساده‌زيستي متناسب با آموزه‌هاي اسلامي از موارد مورد تاكيد در اين الزام مجلس براي دولت است.
آنچنان كه بايد و شايد در دولت فعلي عزم براي پيگيري مسايل فرهنگي وجود ندارد يا به عبارتي دولت وقت ندارد. چرا كه سايه ديپلماسي در ابعاد اقتصادي و سياسي چنان بر ماهيت دولت سايه افكنده است كه نمي توان انتظار زيادي از بايدهاي و نبايدهاي فرهنگي در دولت يازدهم داشت. به عبارتي قرار نيست در بخش فرهنگي در اين دولت اتفاق خاصي روي دهد؛ چرا كه نگاه فرهنگي وجود ندارد.
البته اين اولين بار نيست كه از سوي مجلس الزامات فرهنگي تعيين و به دولت داده مي شود. هر چند عده اي اين طرح هاي فرهنگي را آخرين تكاپوي مجلس نهم مي دانند. به ويژه اينكه اينطور گفته مي شود كه راهبرد اصلي دولت يازدهم اقتصاد است و ملزومات و اهداف فرهنگي در مراحل بعدي قرار مي گيرند. شايد به اين دليل باشد كه طرح تحول اجتماعي در اوايل دولت يازدهم به دليل عملكرد ضعيف متوقف شد. تا اين زمان هم آنقدر دولت در مسايل اقتصادي و برجام و پس از برجام درگير بوده كه كمتر فرصت كرده درباره فرهنگ صحبت كند. به عبارتي ادبيات دولت يازدهم بيشتر به واژه اقتصاد قدرت مانور داده است. البته اين رويكرد به لحاظ ضرورت تاريخي است و نه يك خرده گيري سياسي.
با اين حال ممكن است سوال شود كه كدامين رويكرد، دولت را مجبور مي كند كه در مسايل فرهنگي همچون سبك زندگي يا تامين اوغات فراغت به سياستگذاري مشغول شود؟ حالا تدوين لايحه اي پيرامون رفع موانع ازدواج، كاهش سن ازدواج، پوشش بيمه اي زايمان و درمان ناباروري، آموزش و توانمندسازي خانواده جاي خود دارد. اما به ناگاه چه مي شود كه پاي برنامه نويسي دولت در مسايل فرهنگي لنگ مي زند؟ يكي از اساتيد سياستگذاري فرهنگي دانشگاه تهران اين مساله را اينگونه تحليل كرده است كه در واقع دولت مسئول تمامي عناصر فرهنگي و فعل و انفعالات ناشي از اين محور نيست. به عنوان نمونه چرا دولت بايد براي اوقات فراغت برنامه ريزي كند؟ مگر در روز طبيعت يا 13 بدر اين دولت است كه به مردم مي گويد كه بيرون برويد و به دامان طبيعت هر چند كوتاه ، پناه ببريد؟
نكته ديگر اينكه هنوز مشخص نيست كه دامنه سياستگذاري فرهنگي دولت كجاست؟ اگر مشخص بود طرح تحول اجتماعي با تمام مضاميني همچون پيشگيري از اعتياد به موادمخدر، تشكيل، تحكيم و تعالي خانواده و كاهش طلاق، ارتقاي نشاط و سلامت اجتماعي، ارتقاي امنيت اجتماعي و اخلاقي، ارتقاي وحدت، همبستگي و هويت ملي ايراني اسلامي، صيانت از حقوق شهروندي، ارتقاي فرهنگ ديني، اخلاق اسلام، ترويج روزي حلال، مقابله با عرفانهاي كاذب، اجراي طرح عفاف و حجاب متوقف نمي ماند؟ يا حالا كه قرار است تا حدي عناصر بي نظمي فرهنگي در جامعه تحت هر عنوان چه پليس محسوس و نامحسوس كنترل شود اينچنين موضع گيري نمي شد؟ در واقع مشكل اينجاست كه مشخص نيست كه كدام دولت با چه رويكرد سياستگذارانه قرار است اين موارد را عملياتي كند؛ به ويژه اينكه گفته مي‌شود دولت فعلي آنچنان اعتقادي به حوزه فرهنگ ندارد. حالا قرار است با اين تفاسير تنها چند مورد به عنوان لايحه پيرو ماده الحاقي مجلس شوراي اسلامي نوشته شود و زمان اجرا و نحوه عملياتي شدن آن در هاله اي از ابهام فرو رود. اينها تمامي آن نكاتي است كه تا اسم فرهنگ مي آيد به ذهن مي رسد.
البته روي سخن به هيچ وجه با ذات قانونگذاري نيست؛ چرا با جرات مي توان گفت كه در زمينه مسايل فرهنگي آنقدر قانون و الزام وجود دارد كه دست هيج برنامه نويسي خالي نمي ماند. مساله اين است كه همصدايي در برنامه هاي فرهنگي كم است يا گستره ندارد. يا چنان در مسايل ديگر خلط مي شود كه زمان شروع و پايان را نمي توان حدس زد. به ويژه اينكه آنچنان كه بايد و شايد در دولت فعلي عزم براي پيگيري مسايل فرهنگي وجود ندارد يا به عبارتي دولت وقت ندارد.
چرا كه سايه ديپلماسي در ابعاد اقتصادي و سياسي چنان بر ماهيت دولت سايه افكنده است كه نمي توان انتظار زيادي از بايدهاي و نبايدهاي فرهنگي در دولت يازدهم داشت. به عبارتي قرار نيست در بخش فرهنگي در اين دولت اتفاق خاصي روي دهد؛ چرا كه نگاه فرهنگي وجود ندارد. از اين دست مسايل باعث مي شود كه رسالت فرهنگي از دريچه جبر نيروي انتظامي ديده شود و بارها و بارها مورد نقد قرار گيرد. حالا چه زماني و با چه مختصاتي بايد برنامه نگاري فرهنگي در دولت نهادينه شود معلوم نيست!
با اين حال بايد ديد لايحه سند جامع سبك زندگي چه زماني تدوين و با چه برنامه هايي به مجلس ارائه مي شود.
*منبع: پايگاه خبري فردا
** اول ** 1337