۱۶ فروردین ۱۳۹۵،‏ ۱۱:۰۶
کد خبر: 82021415
۰ نفر
غربت قند پارسی در كشور 72 ملت

دهلی نو- ایرنا- زبان فارسی كه بیش از هشت قرن برتارك كشور پهناور هند می درخشیده و به عنوان زبان حاكمان ،شاعران و اداری این كشور بوده، این روزها حال خوشی در این كشور ندارد و نیازمند توجه فوری سرزمین مادری (ایران ) برای احیای دوباره آن دارد.

به گزارش خبرنگار ایرنا، وجود میلیون ها نسخه خطی ارزشمند به زبان فارسی در كتابخانه های هند، اشتراكات تاریخی و فرهنگی بین دو كشور ،وجود صدها مركز آموزش زبان فارسی و بیش از شش هزار دانشجوی ایرانی در این كشور از جمله فرصت های گسترش زبان فارسی در كشور 72 ملت است .
كارشناسان ،كمبود استاد زبان فارسی در هند ،تایید نشدن مدارك دكتری دانش آموختگان زبان فارسی در دانشگاههای هند از سوی وزارت علوم،تحقیقات و فناوری و اعزام نشدن استادان زبان فارسی از ایران به دانشگاههای هند را ازجمله مشكلات آموزش زبان فارسی در این كشور می دانند.
در دوران سلطنت گوركانیان زبان فارسی به عنوان زبان اصلی اداری هند انتخاب شد و همه مكاتبات درآن زمان به زبان فارسی صورت می گرفت و همین علت آثار مكتوب و نسخ خطی زبان فارسی در اقصی نقاط كشور پهناور هند بسیار وجود دارد.
در زمان تسلط انگلیس بر شبه قاره هند ابتدا زبان اردو و سپس زبان انگلیسی جایگزین زبان فارسی دراین كشور شد.
كارشناسان می گویند:زبان رایج اغلب مسلمانان هند اردو است كه حدود 40 درصد از لغات و كلمات آن با فارسی مشترك است و این ظرفیت مناسبی برای گسترش زبان فارسی در هند است.
هند با بیش از 200 میلیون مسلمان كه تعداد زیادی از آنها با زبان اردو آشنایی دارند، فرصت بی نظیری را برای گسترش زبان فارسی بوجود آورده است .
از نكات قابل تامل درباره افول جایگاه زبان فارسی در هند اینكه در برخی از دانشگاه های این كشور كه در گذشته بخش مستقل زبان فارسی داشته است، اكنون بخش زبان فارسی به علت كاهش دانشجو به زیرمجموعه زبان های دیگر همچون اردو و عربی تبدیل شده و این روند ادامه دار، زنگ خطری برای علاقه مندان به فرهنگ و زبان فارسی در هند است.
درحال حاضر تقاضاهای زیادی از سوی دانشگاه های هند برای اعزام استادان زبان فارسی و دریافت منابع آموزشی از ایران به این كشور وجود دارد كه تاكنون پاسخ مناسبی به آن داده نشده است .
استادان زبان فارسی در هند اگر چه تلاش فراوانی برای گسترش زبان فارسی كرده اند اما آنگونه كه باید بر تاریخ، فرهنگ، تمدن و هنر فارسی تسلط ندارند و لازم است استادان زبان فارسی از ایران ،آنها را یاری كنند.
دانشگاه های علیگر، دهلی، جواهر لعل نهرو، جامعه ملی اسلامی،كشمیر، لكنو، بنارس، پتنا، بوپال، عثمانیه، بمبئی، گوهاتی، بی آرامبیدكر(مظفرنگر) و مگد، از دانشگاه هایی هستند كه گروه مستقل فارسی دارند.
مراكز تحقیقات زبان فارسی نیز در دانشگاه های علیگر، مولانا آزاد، پتنا، مالیر كوتلا و احمدآباد، نیز فعالیت دارند.
با این وجود هنوز آمار دقیقی از تعداد مراكز آموزش زبان فارسی در هند در دسترس نیست.
بسیاری از كارشناسان و علاقمندان قند پارسی در هند با ابراز نگرانی از غربت زبان فارسی در این كشور پهناور خواستار توجه بیشتر سرزمین مادری زبان فارسی «ایران» به توسعه و رشد آن و كمك برای بازگشت به دوران اوج این زبان در شبه قاره هستند.
دكتر محمدرضا خلیلی رایزن علمی و سرپرست دانشجویان ایرانی در هندوستان در گفت و گو با خبرنگار ایرنا در دهلی نو، از موافقت وزارت علوم، تحقیقات و فناوری كشورمان برای اعزام استادان زبان فارسی به هند خبر داد.
وی افزود:قرار است دانشگاههای هند نیاز خود را به استاد زبان فارسی اعلام تا نسبت به اعزام استادان ایرانی به این دانشگاهها اقدام لازم صورت گیرد.
رایزن علمی كشورمان در هندوستان با اشاره به قدمت طولانی زبان فارسی در هندوستان و ضرورت حمایت های مالی، پژوهشی و علمی از بخش های زبان فارسی در این كشور، اظهار كرد:در سالهای اخیر شاهد كاهش فعالیت برخی دپارتمان های زبان فارسی در تعدادی از دانشگاههای هندوستان بوده ایم و حتی برخی از آنها تعطیل و در بخش های دیگر ادغام شده است .
وی افزود:دانشگاههای حیدرآباد، دهلی، علیگر، بمبئی و كشمیر از جمله دانشگاههای معتبر هندوستان است كه در اولویت اعزام استادان زبان فارسی قرار دارند.
سرپرست دانشجویان ایرانی در هندوستان همچنین اعزام دانشجویان ایرانی زبان و ادبیات فارسی به هندوستان را از دیگر راهكارهای كمك به تقویت زبان فارسی در این كشور عنوان كرد و اظهار كرد دانشجویان ایرانی دوره دكتری زبان و ادبیات فارسی می توانند در قالب بورس های تحصیلی، فرصت های مطالعاتی و دوره های مختلف به هندوستان سفر كنند و تجارب خود را به این كشور انتقال دهند.
وی همچنین اعزام استادان و دانشجویان هندی زبان فارسی به ایران را بسیار مفید دانست و گفت: استادان و دانشجویان هندی رشته زبان و ادبیات فارسی نیز می توانند در قالب دوره های تحصیلات تكمیلی و فرصت های مطالعاتی به ایران سفر كنند و بر تجربیات خود بیفزایند.
دكتر «چندر شكر» رییس بخش فارسی دانشگاه دهلی نیز می گوید: از حدود 150 سال پیش با حضور انگلیس در هند، زبان فارسی كه زبان رسمی هندوستان بود جای خود را به زبان انگلیسی داد ولی با این وجود زبان فارسی همچنان از اعتبار و جایگاه ویژه ای در هندوستان برخوردار است.
وی افزود: درحال حاضر در بیش از 50 دانشگاه هند زبان و ادبیات فارسی تدریس می شود و در چندین دانشگاه این كشور نیز بخش مستقل زبان فارسی وجود دارد.
به گفته وی ؛ آنچه امروز موجب نگرانی شده جذب تعدادی از دانشجویان بخش فارسی به دیگر زبان ها است زیرا دانشكده های زبان های خارجی به دانشجویان بورس های تحصیلی می دهند واین عامل باعث جذب دانشجویان زبان فارسی به این زبان ها شده است .
این استاد زبان فارسی در هندوستان بر ضرورت تشویق دانشجویان برای تحصیلی در زبان فارسی تاكید كرد و اظهار كرد باید با اختصاص بورس های تحصیلی و یافتن مشاغل مورد نظر از سوی ایران زمینه جذب هرچه بیشتر دانشجویان به زبان فارسی فراهم شود.
وی به برگزاری دوره های آموزشی و سمینارهای مختلف زبان فارسی و نسخ خطی فارسی در هندوستان اشاره و اظهار كرد:در دانشگاههای هندوستان نه تنها از هند بلكه از بسیاری كشورهای اروپایی و آمریكا نیز دانشجوی زبان فارسی تحصیل می كنند .
رییس بخش فارسی دانشگاه دهلی با تاكید بر جایگاه مهم زبان فارسی در هندوستان، گفت: زبان فارسی در هندوستان از كشمیر تا كرالا و در اقصی نقاط این كشور زبانزد مردم است هرچند كه این مقدار برای ما راضی كننده نیست و تلاش می كنیم به توسعه بیشتر زبان فارسی درهند كمك كنیم .
وی به اعزام دانشجویان زبان فارسی هند به ایران برای گذراندن دوره های دانش افزایی زبان فارسی اشاره كرد و اظهار كرد: از 5 سال پیش تعداد زیادی دانشجوی زبان فارسی از هند برای شركت در دوره های دانش افزایی به ایران اعزام شده اند اما امسال با توجه به افزایش هزینه های دریافتی از دانشجویان این روند متوقف شده است .
'چندر شكر' گفت كه با توجه به توان مالی پایین دانشجویان هندی، آنها امكان شركت در این دوره ها را ندارند و این موضوع مشكلاتی را بوجود آورده است كه باید از سوی مسئولان و دست اندركاران ایران برای این مشكل راه حلی اندیشیده شود زیرا این مشكلات موجب ضربه به زبان فارسی می شود.
وی خاطرنشان كرد: درحال حاضر گروه های آلمانی و اسپانیایی بورس هایی را برای دانشجویان هندی اختصاص داده اند و برخی دانشجویان زبان فارسی نیز جذب این بورس ها شده اند كه باید برای این مسئله چاره ای اندیشیده شود.
این استاد زبان فارسی با اشاره به شرایط جدید سیاسی در جهان و توافق هسته ای صورت گرفته میان ایران و قدرت های غربی، اظهار امیدواری كرد این شرایط جدید، زمینه مناسبی را برای توسعه هرچه بیشتر ارتباطات فرهنگی میان ایران و هند و توسعه زبان و ادبیات فارسی در هندوستان فراهم آورد.
رییس بخش فارسی دانشگاه دهلی با انتقاد از اعزام نشدن استادان زبان فارسی درسالهای اخیر به هند اظهار كرد:حضور استادان ایرانی زبان فارسی تاثیر زیادی در انتقال،فهم و گسترش زبان فارسی در این كشور دارد ولی متاسفانه حدود 12 سال است كه هیچ استادی از ایران برای تدریس به هند اعزام نشده است .
وی برگزاری دوره های دانش افزایی و تبادل استاد و دانشجو را از دیگر راههای تقویت زبان فارسی در هندوستان عنوان كرد.
دكتر «آذرمیدخت صفوی» رییس مركز تحقیقات زبان فارسی دانشگاه علیگر هند نیز معتقد است: تاثیر زبان فارسی در تمام زوایای فرهنگ و تاریخ هند مشاهده می شود و مردم این كشور بدون زبان فارسی نمی توانند شناخت كاملی از تاریخ كشور هند داشته باشند.
وی درخصوص اهداف تاسیس مركز تحقیقات زبان فارسی در هندوستان می گوید: بسیاری از كارشناسان این حوزه ،زبان فارسی را به خوبی نمی دانند و لازم بود مركزی تاسیس شود تا اطلاعاتی كه در كتاب های تاریخی فارسی نظیر تاریخ «فیروزشاهی» ،طبقات ناصری و كتب تاریخی بسیار مهمی كه در زمان اكبر شاه نوشته شده است، به زبان های دیگر ترجمه شود.
این استاد فارسی دانشگاه علیگر هند می افزاید: اگر كسی در هند بخواهد به تاریخ و فرهنگ خود احاطه كامل داشته باشد باید منابع فارسی را مطالعه كند و لازم است اطلاعات این منابع استخراج و در اختیار مردم عادی قرار گیرد .
وی اظهار كرد: استادان زبان فارسی باید نسخه های خطی موجود را فهرست بندی و در اختیار علاقمندان به زبان فارسی دراین كشور قرار دهند زیرا تعداد زیادی نسخه خطی در كتابخانه های دولتی و شخصی این كشور وجود دارد.
به گفته وی زبان فارسی درهند حدود یك هزار سال سابقه دارد كه درحدود 60 دانشگاه ، دانشكده و یا تركیبی از آنها توسط 170 استاد تدریس می شود.
آساق*268*1600