ضرورت تحول دروني انسان همگام با بهار- دكتر بهرام دلير

ما بايد در سال جديد 'ديو' را از دل خود خالي و جاي آن را حضرت حق قرار دهيم و بدانيم قلب مومن به اندازه جغرافياي عالم است و بايد سرشار از عشق و محبت باشد و همگام با دگرگوني طبيعت ما نيز دگرگون و به احسن الحال برسيم.

من سال جديد را با دعاي 'يا مُقلّبَ القلوبِ و الأبصار، يا مُدبِّرَ الليلِ و النَّهار، يا مُحوِّلَ الحَولِ و الأحوال و حوِّل حالَنا إلي أحسنِ الحال' تبيين و تحليل مي كنم. نكاتي كه در اينجا وجود دارد اين است كه ما هميشه در حال تغيير و سيرورت هستيم و از قوه ها به سوي فعليت يافتن ها در حركت. در خيلي از كمالات بالقوه هستيم و مي رويم تا خود را به فعليت برسانيم و بهار احياي مردگان و سوق دادن آنها به سمت زندگاني است.
در فصل پاييز و زمستان در طبيعت از حيات چندان اثري نيست، ولي در بهار همه جا نشان از نشانه حيات، زنده ماندن، زنده بودن و زنده زيستن است و در بحث سال جديد، ما هم مي توانيم ياد بگيريم كه چه كاستي هايي داريم و اين كاستي ها را از خود دور كنيم و آنها را از نقصان به كمال برسانيم و در خود احيا كنيم.
آنچه دگرگون كننده اصلي است، خداوند مي باشد كه مقلب القلوب است. در سال جديد، اگر قلب ما جاي 'ديو' و' دد' است آن را به صاحب اصلي يعني حضرت حق، واگذار كنيم كه خود فرمود ند' الْقَلْبُ حَرَمُ اللَّهِ فَلَا تُسْكِنْ حَرَمَ اللَّهِ غَيْرَ اللَّه' و' قلب المومن عرش الرحمن '. ديو چه بيرون رود فرشه درآيد.
ما بايد در سال جديد ديو را از دل خود خالي و جاي آن را حضرت حق قرار دهيم.قلب مومن به اندازه جغرافياي عالم است.
هنگام تحويل سال، بايد ببينيم آيا حال ما احسن است، اگر هست آن را تقويت كنيم و اگر نيست از حضرت باريتعالي بخواهيم كه حال ما را به بهترين و نيك ترين حال تبديل كند.
حال انسان زماني نيكوست كه با حضرت حق باشد و اوست كه حال آدم را با بودن آن خوب است و دنيا هرگز حال آدمي را خوش نمي كند و آنچه دست آدمي را مي گيرد و به خوشي مي رساند پروردگار عالم است و ما نيز از سال نو ياد بگيريم از نظر سجاياي اخلاقي سال به سال بهتر شويم.
ما هر سال خانه تكاني مي كنيم در سال جديد نيز همه ما اخلاق تكاني و باور تكاني كنيم و خيلي از باورها را اگر بتكانيم مي بينيم باور نبوده بلكه برخي از آنها پندار و توهم و يا برخي مواقع خرافه پرستي است.
به جاي خرافه پرستي حق پرستي را احيا كنيم. به جاي ظلم هاي زباني و نيش زدن ها، دل بندگان را به دست آوريم و دل به دست آوردن ها را در سال نو،احيا كنيم.
در سال جديد، به جاي افراط و تفريط ها، ميانه روي را در رفتارهاي اجتماعي خود پيشه سازيم و خود را براي درك گزاره هاي علمي بيشتر آماده كنيم، چون حيات بشر به انديشه و دانايي است و جهل و صاحب جهل كه جاهل باشد به ظاهر جز جنبندگان است ولي در ديدگاه عرفاني، اين جزء مردگان است ولي مرده اي كه راه مي رود، مي خورد و مي آشامد. لذا در مسائل مختلف خصوصا در رفتارهاي خانوادگي با زن، بچه و همنوعان خود نيز تجديد نظر كنيم.
در سال جديد با خود نجوا كنيم، خدايا يك سال از عمر ما كاسته شده است و اگر كاسته شدن اين عمر، همراه عمل صالح، صبوري، بردباري و اخلاق باشد جز زيان ديدگان نخواهيم بود. در سوره والعصر خيلي نكته هاي مهم نهفته است. 'الْعَصْرِ كه واقعا انسان دستخوش زيان است، إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسْرٍ- مگر كساني كه گرويده و كارهاي شايسته كرده و همديگر را به حق سفارش و به شكيبايي توصيه كرده‏اند، إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْر- مگر كساني كه گرويده و كارهاي شايسته كرده و همديگر را به حق سفارش و به شكيبايي توصيه كرده‏اند، بنابراين اگر ايمان، بردباري و صبر داشته باشيم از كاستن عمر ما، باكي نيست ولي اگر اينها نباشد و خدعه ها، رياها و نيش زبان زدن ها باشد جز زيان ديدگان و بازندگان عمر هستيم.
در سال جديد مي شود تصميم گرفت يك زندگي نو و جديدي را آغاز كرد، زندگي نويني كه غوطه ور در جلوه هاي دنيوي و دنيازدگي نباشد، مي توان آسماني فكر كرد و انديشه الهي را در خود احيا نمود و ديدگان و گفتار خود را گفتار نيك و ديدار نيك داشته باشيم واژگان كليدي ما در سال 95، دشمن و دشمني، كينه و كدورت و عقده ها نباشد و به جاي آن محبت، عشثق ورزيدن باشد و موجب رويش دوستي ها و باعث ريزش دشمني ها بوده باشيم.
*مدير گروه عرفان پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامي
7401/ 6133/

سرخط اخبار استان‌ها