فروپاشي خانواده را نمي توان به قشر خاصي منتسب كرد

تهران- ايرنا- كارگردان فيلم «گس» با بيان اينكه اين فيلم با نگاه آسيب شناسانه ساخته نشده گفت: فروپاشي خانواده و عدم وفاداري بين زوج ها را نمي توان به طبقه و قشر خاصي منتسب كرد و اين موضوع شامل همه طبقات اجتماعي مي شود.

به گزارش خبرنگار ايرنا، كيارش اسدي زاده شامگاه يكشنبه در نشست نقد و بررسي فيلم
«گس» در فرهنگسراي ارسباران با اشاره به بهره گيري از تجربه شخصي خود در ساخت اين فيلم اظهار داشت: از دوره نوجواني روابط عاطفي انسان ها در فضاي خانواده، صحبت كردن و ديدن آنها در اين محيط براي من مهم بود و اين موضوع در زندگي من جاري است و زماني كه به روابط انسان ها توجه مي كنم ويژگي هاي آنها بر روي كاغذ ثبت مي شود و فيلم گس هم با اين رويكرد ساخته شده است.
وي با بيان اينكه اطلاق موضوع فروپاشي خانواده و عدم وفاداري زوج ها به يك فيلم مفهوم كلي است، گفت: من به عنوان فيلم ساز يك نوع رويكرد براي خود تعيين كرده و نمي توانم موضوع فيلم «گس» را به طور كلي خيانت معرفي كنم.
اسدي زاده افزود: فيلم هاي متعددي با رويكرد آسيب شناسانه موضوع خيانت ساخته شده و در اين آثار فيلمساز خود را موظف مي داند كه به عنوان ناجي راه حلي براي اين مسئله ارايه دهد.
كارگردان فيلم «گس» با بيان اينكه اين فيلم با رويكرد آسيب شناسانه ساخته نشده گفت: در فيلم «گس» با بهره گيري از نشانه هاي تصويري سعي كردم علل اين موضوع(خيانت) را كه بيشتر علل اجتماعي است، مطرح كنم و معتقد بودم كه اين نشانه ها نبايد به صورت برجسته و شعاري مطرح شوند.
اسدي زاده با اشاره به علت ساخت فيلم «گس»، افزود: اين فيلم با هدف يادآوري و بيان وخامت شرايطي آشنا در زندگي همه افراد از جمله خيانت و فروپاشي ساخته شده، زماني كه افراد در اين شرايط قرار مي گيرند وخامت ماجرا را نمي بينند و فرصت و قدرت لازم را در آن شرايط ندارند پس بايد از آن فاصله بگيريم و از دور آن را ديده و آسيب شناسي كنيم.
كوروش جاهد منتقد نيز در اين نشست با اشاره به ويژگي هاي سينما گفت: سينما همچون صفحه حوادث روزنامه ها نبايد تنها به بيان ناهنجاري هاي اجتماعي بپردازد بلكه بيان اين ناهنجاري ها وظيفه روزنامه و روزنامه نگاري است و وظيفه سينما اين است كه مسايل روان شناختي و تحليلي را نه در قالب شعار و سخنراني با بهره گيري از زبان سينما بيان كند.
وي افزود: براساس اين ويژگي ها براي اسدي زاده سينما فقط ديالوگ گويي چند شخصيت در مقابل دوربين نيست، او جز معدود افرادي است كه در آثارش به نشانه شناسي تصويري توجه مي كند.
جاهد با اشاره به موضوع فيلم «گس» گفت: اين فيلم روابط بين افراد را در سه نسل بازگو مي كند و زبان فيلم به مانند فيلم هاي اروپايي خيلي بر روي ديالوگ گويي جريان پيدا نمي كند و مفاهيم بيشتر با تصاوير براي مخاطب بيان مي شود و فيلم «گس» با وجود اينكه ريتم تند ندارد اما مخاطب را به خودجذب مي كند.
اين منتقد گفت: اطلاق موضوع خيانت به يك فيلم نوعي پاك كردن صورت مسئله است، هر چند كه در فيلم هاي اروپايي ضمن پرداختن به صورت مسئله(خيانت، دروغ) به ريشه هاي جامعه شناختي و روان شناختي آن موضوع نيز پرداخته مي شود.
جاهد افزود: اگر در جامعه اي زندگي مي كنيم كه همه به يكديگر خيانت مي كنند و دروغ مي گويند بايد ريشه هاي آن را بررسي كنيم و دريابيم كه ريشه هاي آن در چه نوع تربيتي بوه كه از دهه هاي پيش تاكنون همه گير شده و سينما مي تواند با اشارات مناسب به اين موضوع بپردازد و در اين زمان سينما به مفهوم هنر نزديك مي شود.
جاهد افزود: فيلم مي تواند جنبه اجتماعي داشته باشد و فيلم ساز مشكلات اجتماعي را هشدار دهد و مانند آينه جامعه را در خود منعكس كند.
رويا جاويدنيا بازيگر نقش سهيلا در فيلم «گس» نيز در اين نشست گفت: اين نقش براي من تجربه جالبي بود زيرا در سينماي ايران كمتر به موضوع زندگي كسل آور، مرگ هاي عاطفي بين زوج ها پرداخته شده و وقتي فيلم نامه را خواندم به اين نقش علاقه مند شدم.
وي افزود: شايد چنين اتفاقاتي در زندگي روزمره ما رخ داده باشد اما اعتنايي به آنها نمي كنيم و حاضريم ساليان سال در چنين شرايطي بدون هيچ واكنشي زندگي كنيم.
جاويدنيا گفت: زندگي لخت، بي انگيزه، و بي هدف را در نقش سهيلا دوست داشتم، زيرا فيلم «گس» زندگي زن و شوهري را روايت مي كند كه هر كدام زندگي خود را مي كنند و با يكديگر ارتباطي ندارند و به عقيده من همه ما داريم اين نوع زندگي را تجربه مي كنيم شايد نوع آنها متفاوت باشد خيلي از انسان ها در زندگيشان دروغ مي گويند و اينها جزيي از زندگي است هر چند واكنش و نوع برخورد نسل هاي مختلف به اين موضوع متفاوت است.
اين بازيگر گفت: به عقيده من هر چيزهايي كه مي بينيم از جمله خيانت يك عمر مشخصي دارد متاسفانه يا خوشبختانه اين پديده(خيانت) هست و وجود دارد و در اين ميان آنچه كه در فيلم ها مي بينيم اين است كه انسان هايي بهتري باشيم.
محمدرضا غفاري بازيگر نقش رضا در فيلم «گس» نيز در اين نشست با اشاره به پذيرش اين نقش و ايفاي آن گفت: متاسفانه موضوع خيانت و عدم وفاداري در اطراف من هم رخ داده بود هر چند كه نوع برخورد نسل هاي مختلف با اين موضوعات متفاوت است.
فيلم «گس» اولين ساخته كيارش اسدي زاده در سيصد و هشتاد و ششمين نشست باشگاه فيلم فرهنگسراي ارسباران با حضور كيارش اسدي‌زاده(كارگردان)، كوروش جاهد(منتقد)، محمدرضا غفاري، رويا جاويد نيا(بازيگران) نقد و بررسي شد.
فيلم «گس» ساخته سال 1391 روايت زنجير وار زندگي انسان هايي است كه به واسطه دردي ﻣشترك در ﻫﻢ گره ﺧﻮرده است. اين فيلم برنده جايزه شواليه گروه بازيگران در هشتمين جشنواره فيلم رم شده است. اين فيلم در جشنواره هاي دهوك عراق، مصر، پونا هند، كمبريج انگلستان، گوتنبرگ سوئد و ... به نمايش درآمده است.
صابر ابر، پانته‌آ پناهي، رويا جاويدنيا، احسان اماني، شبنم مقدمي، مهسا علافر، محمدرضا غفاري، نوال شريفي، صدف احمدي، ماهانا نور محمدي، سيما مبارك شاهي، بهاران بني احمدي، سيامك صفري، ماني گندمكار، آرشام طالبي از جمله بازيگران اين فيلم هستند.
تهرام/7245/

سرخط اخبار فرهنگ