آيت الله سبحاني :فضل بن شاذان نيشابوري را بايد خورشيد شرق نام نهاد

مشهد- ايرنا- آيت الله جعفر سبحاني از مراجع عظام تقليد روز جمعه در پيامي به همايش ملي فضل بن شاذان نيشابوري در اين شهرستان گفت: اين شخصيت برجسته فقهي را بايد خورشيد شرق نام نهاد.

به گزارش ايرنا، آيت الله جعفر سبحاني طي پيامي كه در دومين روز از اين همايش ملي در فرهنگسراي سيمرغ شهرستان نيشابور قرائت شد عنوان كرد: اين شخصيت در استنباط مسائل فقهي در سطح بالايي قرار داشت و نام وي در اسناد و كتب بسيار وارد شده كه شمار آنها به 775مورد مي رسد.
وي افزود: با وجود آنكه اين شخصيت در سال 260 هجري قمري درگذشته است آرامگاه وي همچنان مورد توجه عالمان و فاضلان است.
وي گفت: فضل بن شاذان نيشابوري محضر پنج امام معصوم يعني حضرت امام علي بن موسي الرضا (ع)، حضرت امام جواد (ع)، حضرت امام هادي (ع)، حضرت امام حسن عسگري (ع) و پنج سال از عصر حضرت امام مهدي (عج) را درك كرده است.
آيت الله سبحاني در اين پيام با بيان اينكه اين ويژگي و خصوصيت را در كمتر چهره اي مي توان يافت افزود: اين شخصيت همچنين در محضر اساتيد و عالمان برجسته اي كه در حوزه فقه، اصول و عقايد بي نظير بوده اند دانش آموخته است.
وي اظهار كرد: فضل بن شاذان طي دوره اي نيشابور را ترك كرده و با مهاجرت به عراق در محضر اساتيدي كه همه از پي افكنان حديث در عراق بودند، تلمذ كرد.
وي با اشاره به اينكه بر اساس اسناد تاليفات اين عالم برجسته به بيش از 180 مورد مي رسد گفت: از ميان آنها فقط يك اثر يعني كتاب 'المعيار و الموازنه'در دسترس است كه به نام 'الايضاح' و به همت محدث ارموي چاپ و منتشر شده است.
اين مرجع عاليقدر در پيام خود افزود: بررسي ها نشان مي دهد كه فضل بن شاذان نيشابوري همواره در سنگر دفاع از اسلام و تشيع بوده و بيشترين 'رديه' ها را بر فرق باطل نوشته و پس از وي نيز تنها فردي كه همتاي اين عالم برجسته در مقابله با فرق باطل به شمار مي رود شيخ مفيد است.
وي در ادامه با اشاره به اينكه فضل بن شاذان نيشابوري در نيشابور در ميان دو گروه فشار يكي مخالفان مكتب اهل بيت (ع) و ديگري غاليان در حق اهل بيت (ع) مي زيست اظهار كرد: وي به صورت تمام عيار و 100 درصد در برابر آنان ايستاد و به مبارزه با آنها پرداخت.
همايش ملي و دو روزه فضل بن شاذان نيشابوري از ديروز در نيشابور در حال برگزاري است.
'محمد فضل بن شاذان بن خليل ازدي نيشابوري' متكلم و فقيه امامي بود، طوسي در رجال خود، ابن شاذان را در شمار اصحاب امام هادي(ع) آورده است.
وي در بغداد از مشايخي چون محمد بن ابي عمير بهره برد و با حسن بن علي بن فضّال آشنا گرديد.
ابن شاذان سپس به كوفه رفت و در آنجا از مشايخي چون حسن بن محبوب، احمد بن محمد بن ابي نصر بزنطي، صفوان بن يحيي و نصر بن مزاحم منقري بهره جست.
برجسته ترين جنبه علمي شخصيت وي كلام اوست بطوريكه طوسي از وي به عنوان متكلمي جليل القدر ياد كرده است.
ابن شاذان در سال 260 هجري قمري درگذشت و مقبره وي در نيشابور باقي است.
1906 / 6053