پرخوابي شبانه و كم تحركي خطر مرگ زودهنگام را افزايش مي دهد

تهران- ايرنا- محققان استراليايي اعلام كردند كه خواب شبانه بيش از 9 ساعت به همراه نشستن بسيار زياد در طول روز و كم تحركي خطر مرگ زودهنگام را چهار برابر افزايش مي دهد.

به گزارش گروه علمي ايرنا از پايگاه اينترنتي ديلي ميل، گرچه خواب بهترين دارو تلقي مي شود، اما نتايج يك مطالعه جديد نشان داده است كه خوابيدن بسيار زياد براي سلامتي خطرناك است و به عبارت دقيق تر، خوابيدن بيش از 9 ساعت در شب به همراه نشستن بسيار زياد در طول روز و ورزش نكردن مي تواند به اندازه سيگار كشيدن مضر باشد.
كارشناسان هشدار داده اند كه خطر مرگ زودهنگام در افرادي كه زندگي بي تحرك دارند چهار برابر افزايش مي يابد.
تحقيقات و شواهد علمي فزاينده اي در باره مضرات كم تحركي و نشستن هاي طولاني مدت براي سلامتي وجود دارد و مطالعات انجام شده نيز تاثير منفي پرخوابي را نشان داده اند، اما محققان دانشگاه سيدني در تازه ترين پژوهش خود، تاثير توام دو فاكتور خواب و نشستن بر سلامتي را مورد بررسي قرار دادند.
دكتر 'ملودي دينگ' محقق ارشد اين مطالعه در دانشگاه سيدني گفت: زماني كه نداشتن فعاليت فيزيكي را نيز به تركيب پرخوابي و نشستن طولاني اضافه مي كنيد به يك مشكل سه گانه دست مي يابيد.
اين مطالعه تاكيد دارد كه پيامد خواب طولاني مدت در شب، نشستن طولاني مدت در طول روز و نداشتن فعاليت فيزيكي بر سلامتي افراد جدي است.
محققان در اين مطالعه رفتارهاي بهداشتي بيش از 230 هزار نفر را مورد بررسي قرار دادند و به طور خاص به مطالعه آن دسته از رفتارهايي در سبك زندگي آنها مانند سيگار كشيدن، رژيم غذايي ضعيف، مصرف مشروبات الكلي و نداشتن فعاليت فيزيكي پرداختند كه مشخص شده است خطر ابتلا به بيماري را افزايش مي دهند.
محققان فاكتورهاي نشستن زياد و پرخوابي و كم خوابي را نيز به بررسي هاي خود افزودند و همچنين تركيب هاي مختلفي از فاكتورهاي خطر را كه بيشترين احتمال ارتباط با خطر مرگ زودهنگام را به همراه داشتند، مد نظر قرار دادند.
براساس يافته اين پژوهشگران، پرخوابي، نشستن طولاني مدت و نداشتن فعاليت فيزيكي سه گانه مرگبار هستند.
پروفسور آدريان بومن نويسنده اين مطالعه گفت: پيام اين مطالعه براي پزشكان، برنامه ريزان بهداشتي و محققان اين است كه اگر بخواهيم براي بهداشت و سلامت عمومي برنامه ريزي كنيم، به طوري كه بار زياد و هزينه بيماري هاي مرتبط با شيوه زندگي را كاهش دهد، بايد توجه خود را بر اثرگذاري تركيب هاي مختلف فاكتورهاي خطر و نه صرفا يكايك اين فاكتورها متمركز كنيم .
علمي**2038**2017