گروهك منافقین در آستانه فروپاشی/ هیچكس در لیبرتی حاضر به ماندن نیست

بغداد-ایرنا- شهرود بهادری عضو سابق گروهك منافقین كه اخیرا پس از 14 سال، از زندگی در سایه تفكر فرقه گرایانه خلاصی یافته، به چند سوال درباره حاشیه های این سازمان پاسخ داد؛ اینكه چرا از ملاقات اعضا با خانواده هایشان هراس دارد و چرا از ترك عراق و تخلیه لیبرتی خودداری می كند.

شهرود چند روز قبل از گلوله باران كمپ لیبرتی توسط یكی از گروه های عراقی كه هشدار داده است، گروه باید هرچه سریعتر خاك عراق را ترك كند، توانست از این اردوگاه خارج شود. در این حمله كه به انتقام شهدای انتفاضه شعبانیه توسط گروهی به نام ارتش مختار در هفته گذشته به اطراف فرودگاه بغداد انجام شد، 15 موشك كاتیوشا به داخل كمپ اصابت كرد.
بهادری در گفت و گو با ایرنا، در پاسخ به یكی از جنجالی ترین اقدامات سازمان طی ماه های اخیر مبنی بر اینكه علت هراس و وحشت سازمان از ملاقات اعضا با خانواده هایشان چیست؟، گفت سازمان نیروهایش را با انواع حیله از شست وشوی مغزی گرفته تا اعمال زور و خشونت در كمپ لیبرتی نگهداشته است و رهبران سازمان خوب می دانند، این گروهك در آستانه فروپاشی كامل است و ملاقات با خانواده ها این فروپاشی را تسریع می كند.
اما سازمان در سایت خود ادعا كرده كه بچه ها نمی خواهند با خانواده هایشان ملاقات كنند؟، شهریار در این خصوص با صراحت پاسخ داد: 'دروغ است.' او ادامه داد اصلا كسی نمی فهمد كه خانواده ها آمده اند و پشت دروازه های كمپ تلاش می كنند با بچه هایشان دیدار كنند.
وی خودش را مثال زد و گفت پدر 75 ساله من دوبار به كمپ اشرف در استان دیالی آمد و من هیچگاه از این موضوع با خبر نشدم. اصلا صدای بچه ها به بیرون از كمپ نمی رسد. آنها نیروهای وفادار خود را از كادرهای بالاتر، درنقاطی كه كمیساریا تردد دارد، مستقر كرده اند تا هیچ اطلاعاتی رد و بدل نشود.
سوالی كه در خصوص ملاقات خانواده ها با بچه هایشان در كمپ مطرح است اینكه ، سازمان چگونه بعد از دو و سه دهه كار ایدئولوژیك و فكری بر روی نیروهایش ، از یك ملاقات نهایتا چند ساعته وحشت دارد؟
این جدا شده از گروه منافقین، می گوید خب اگر وحشت ندارند و نمی ترسند، چرا به بچه ها اجازه دیدار و ملاقات با خانواده ها را نمی دهند؟ و سپس جواب می دهد، آنها خوب می دانند كه عواطف پدر و مادری و خانواده بسیار قوی است و یك ملاقات می تواند تمام ساختار ذهنی شست و شو شده نیروهایشان را نابود كند.
وی درباره ارتباط منافقین با جهان خارج گفت، هیچ ارتباطی وجود ندارد و مسوولان كمپ از بچه ها امضا می گیرند و فرم هایی تهیه می كنند كه در آن اعلام شده ، قصد خروج از كمپ و یا دیدار با خانواده هایشان را ندارند. و هرگاه كمیساریا برای انجام مصاحبه با اعضای سازمان مراجعه می كند، آنها آن فرم های جعلی را ارائه می دهند و این درحالی است كه خود اعضا از این موضوع اطلاع ندارند.
سوال دیگر؛ عراق برای اعضای گروهك منافقین امن نیست و بسیاری از عشایر و گروه ها و حتی احزاب این كشور نشان داده اند، در صورتی كه فرصت بیابند، از آنان بخاطر جنایاتی كه مرتكب شده اند، انتقام خواهند گرفت، خب چرا سازمان اعضای خود را براساس توافقات صورت گرفته با سازمان ملل و نیز كشور آلبانی برای میزبانی از آنان از عراق خارج نمی كند؟
شهرود پاسخ های جالبی داد و گفت: این موضوع پشت پرده هایی دارد كه ما نمی دانیم و درك نمی كنیم كه با توافقات صورت گرفته چرا هنوز اینجا هستیم؟ این سوال همه بچه های كمپ است.
وی در خصوص عدم انتقال و جابجایی نیروها از عراق به سایر كشورها بویژه البانی ، افزود: نظراتی در كمپ وجود دارد از جمله اینكه كنگره آمریكا در این زمینه كارشكنی می كند و در حقیقت به نیروهای رده پایین گرفتار در لیبرتی خیانت می كنند.
این عضو سابق گروهك منافقین درباره نظرات داخل كمپ در خصوص ماندن یا رفتن از عراق گفت هیچكس نمی خواهد در عراق و در كمپ بماند. رهبران سازمان این نیروها را به زور نگهداشته اند و در آرزوی این هستند كه یك روز دوباره فضایی مانند دوران صدام حسین در عراق ایجاد شود.
از بهادری درباره علت حملات عراقی ها به نیروهای سازمان سوال كردیم كه وی گفت، هم اكنون بین نیروها این باور شكل گرفته كه خود سازمان گروه های مختلف را تحریك می كند تا به كمپ یا اردوگاه سازمان حمله كنند.
وی اضافه كرد: سازمان (مسعود و مریم) اوایل فعالیت های داعش، آنها را نیروهای انقلابی و عشایر منتقد و ناراضی از دولت عراق معرفی و ازاین گروه تروریستی حمایت می كرد، چند ماه بعد به یك باره علیه داعش موضع گرفت كه اینها از سوی بسیاری از نیروهای داخل سازمان به عنوان اقدامات تحریك آمیز تلقی می شود.
به گفته شهرود، سازمان طی این سالها عموما نیروهایش را دم تیغ گذاشته و دیگران را تحریك كرده تا به آنان آسیب بزنند و سازمان بهره برداری تبلیغاتی كند و بتواند خود را سرپا نگهدارد.
وی، گفت، الان در كمپ بین اعضا و نیروها این اعتقاد وجود دارد كه سازمان آنها را طعمه داعش از یك سو و عراقی ها از دیگر سو كرده است و هر دو طرف را تحریك می كند تا به كمپ حمله كنند.
این عضو سابق گروهك منافقین اعتقاد دارد كه حملات علیه لیبرتی حاصل تحریكات سازمان است و رهبران سازمان از كشته شدن بچه ها ابایی ندارند.
وی از همین رو از سازمان های بین المللی و رسانه ها درخواست كرد كه برای جلوگیری از سوء استفاده تبلیغاتی سازمان از كشته شدگانش، باید رهبران سازمان و اهداف و نیات آنان را افشا كنند.
از دیگر موارد داخل كمپ كه شهریار به آن اشاره كرد، موضوع ارتباط اعضای سازمان با جهان خارج است.
براساس گفته وی، اعضا حق ارتباط با جهان خارج را ندارند. دسترسی به اینترنت و تلفن وجود ندارد و اینها بخشی از قوانین كمپ محسوب می شود. شهرود در این خصوص گفت: اخیرا گوشی های موبایل آوردند و یك دوره آموزشی هم گذاشتند ، اما موبایلی در اختیار اعضا برای تماس با بیرون قرار ندادند.
شهرود بعد از 14 سال زندگی در اشرف و لیبرتی ظاهرا كمترین تسلط را به زبان عربی دارد و در واكنش به تعجب ما گفت: در تمام این سال ها ارتباطی با بیرون از اردوگاه ها نداشته ایم كه عربی یاد بگیریم؛ در یك جهان كاملا بسته زندانی بودیم.
در حقیقت آنطور كه این جدا شده از سازمان منافقین می گفت، همه چیز در داخل كمپ استرلیزه است و اعضا حتی خبرها را نیز از كانال های سازمانی دریافت می كنند و وقتی گفتیم در بدوی ترین زندان های جهان هم ارتباط تلفنی با جهان خارج وجود دارد، فقط لبخند تحویل داد.
یك سوال دیگر؛ با این شرایط ارتباطی وضعیت روحی و روانی اعضای سازمان چگونه است؟ بهادری گفت از نظر روحی و روانی همه از بین رفته و پاشیده اند و مشكلات زیادی دارند. این مشكلات روحی نه تنها نیروهای میانی و رده پایین كه حتی اعضای كادر سازمان و رده بالاها را هم مبتلا كرده است.
وی مشكل اساسی داخل كمپ را افسردگی دانست و گفت اوضاع به حدی خراب است كه در طول دو سالی كه برای خروج از سازمان درگیر بودم، برخی از كادرها خودشان توصیه می كردند با مسوولان درگیر نشوم چرا كه دیوانه ام می كنند.
شهرود معتقد است كه بسیاری از نیروهای موجود در كمپ خواستار خلاصی از وضعیتی هستند كه در آن گرفتار شده اند و وظیفه سازمان های بین المللی و رسانه هاست كه صدای آنها را به بیرون منتقل كرده و از آنان در خارج كمپ حمایت كنند تا به زندگی بازگردند.
بهادری بعد از رهایی از كمپ لیبرتی در فرودگاه بین المللی بغداد، بزرگترین پایگاه آمریكایی ها در دوران اشغال عراق، هم اكنون در یك مكان امن كه كمیساریای عالی امور پناهندگان و دولت عراق برای جداشدگان در نظر گرفته اند، اقامت دارد.
مسوولان سازمان در كمپ لیبرتی طی ماه های گذشته دستكم دو مورد به نیروهایش اجازه ملاقات و دیدار با خانواده ها و بستگانشان را نداده است و به جای پاسخ به این سوال كه 'چرا با این سابقه 20-30 ساله كار تشكیلاتی و آموزش های ایدئولوژیك از یك ملاقات ساده هراس دارند'، اقدام به فحاشی و برچسب زدن می كنند.
براساس گزارش ها، طی دو هفته اخیر حدود 7 تن از اعضای سازمان از كمپ خارج شده و خلاصی یافته اند و هم اكنون در محلی كه كمیساریا و دولت عراق برایشان فراهم كرده، ساكن هستند تا زمینه خروج آنان به هر كشوری كه تمایل دارند، فراهم شود.
جداشدگانی كه طی سال های اخیر سازمان منافقین را ترك كرده اند، همواره بر این موضوع تاكید داشته اند كه خیلی ها قصد ترك سازمان را دارند، اما به علاوه فشارهای درون سازمانی، به دلایل دیگری هم توان بازگشت به زندگی طبیعی را ندارند. شهریار می گفت كسانی هستند كه حدود 30 سال از عمرشان را در سازمان گذرانده اند و حالا هیچ ندارند؛ نه خانه نه خانواده و نه زندگی و نه امید!
موضوع عدم خروج ساكنان لیبرتی از عراق، برغم تصمیمات اتخاذ شده قبلی، صدای عراقی ها را هم در آورده است، حال آنكه شهریار بهادری به صراحت می گوید: در لیبرتی هیچكس حاضر به ماندن در عراق نیست و این سازمان است كه اصرار دارد نیروهایش را در عراق نگهدارد.
در مقابل عراقی ها نیز از ادامه اقامت آنان در كشورشان خشمگین هستند، بطوری كه خشم خود را علیه رهبران این سازمان ، با تشكیل پرونده هایی در محاكم قضایی عراق و بعضا با حملات مسلحانه به اردوگاه های این گروهك نشان داده اند. هنوز پدران و مادران زیادی هستند كه تصاویر فرزندانشان را كه سازمان در جریان انتفاضه شعبانیه در جنوب عراق و كردستان در شمال این كشور به قتل رسانده ، با خود در مراسم مختلف حمل می كنند.
گروهك منافقین در طول جنگ تحمیلی همكاری بسیار نزدیكی با صدام حسین داشت و پس از جنگ در سركوب انتفاضه اهالی جنوب عراق معروف به شعبانیه و نیز قیام كردها در شمال عراق ، فعالانه شركت داشت.
خاورم*3*1770**1566

سرخط اخبار جهان