۲۹ مهر ۱۳۹۴،‏ ۹:۵۹
کد خبر: 81807826
۰ نفر
تيمورتاش در مجلس كانادا

تهران- ايرنا- روزنامه شرق در صفحه ديپلماسي نوشت: پس از اعلام نتيجه انتخابات پارلماني كانادا مشخص شد نام دو ايراني‌تبار، «مجيد جوهري» و «علي احساسي»، در ميان نامزدهاي پيروز حزب ليبرال براي تصدي كرسي‌هاي پارلمان كانادا به چشم مي‌خورد.

دراين گزارش كه در شماره چهارشنبه 29 مهر 1394 هجري نگاشته شد آمده است: حزب ليبرال 54 درصد، حزب محافظه‌كار 29 درصد، حزب دموكرات جديد 13 درصد، حزب بلوك كِبِك سه درصد و حزب سبز يك كرسي، از كرسي‌هاي پارلمان كانادا را به خود اختصاص دادند. نام دو ايراني‌تبار، «مجيد جوهري» و «علي احساسي»، در ميان نامزدهاي پيروز حزب ليبرال براي تصدي كرسي‌هاي پارلمان كانادا به چشم مي‌خورد. حزب ليبرال قديمي‌ترين حزب سياسي فدرال است كه در اين كشور ثبت شده و گرايش اين حزب، ميانه و چپ ميانه است. جامعه ايراني‌تباران كانادا عمدتا به اين حزب گرايش دارند. غير از اين دو، «مايكل پارسا» از حزب محافظه‌كار و «پويان طبسي‌نژاد» از حزب دموكرات جديد نيز در ميان نامزدهاي انتخابات پارلمان بودند كه موفق به ورود به پارلمان نشدند. تجربه پارلماني ايراني‌تبارها به كانادا محدود نمي‌شود و در پارلمان‌هاي سوئد، آلمان، استراليا، بريتانيا و فرانسه نمايندگان ايراني‌تباري حضور داشته‌اند. يك نشريه محلي كانادايي با «علي احساسي» و «مجيد جوهري» گفت‌وگو كرده‌ است كه بخشي از آن بعد از معرفي هركدام از آنها آمده ‌است.
مجيد جوهري:
**مي‌خواهم صداي جامعه ايراني‌تبار باشم
مجيد جوهري، متولد محله يوسف‌آباد تهران است. او در سال 1339 در خانواده‌اي با اصالت يزدي به دنيا آمده است. به خاطر شغل پدرش در شهرهاي مختلف ايران زندگي كرده است. او دانش‌آموخته خوارزمي است و به فوتبال علاقه زيادي دارد. پس از فارغ‌التحصيلي از دبيرستان و بعد از انقلاب، با ويزاي دانشجويي به تورنتو و براي تحصيل در رشته مهندسي صنايع به دانشكده پلي‌تكنيك رايرسون مي‌رود و پس از فارغ‌التحصيلي در رشته مهندسي صنايع، تحصيل در رشته MBA (مديريت اجرائي) را در دانشگاه، يورك آغاز مي‌كند. با شروع فعاليت‌هاي اجتماعي او در دانشگاه عضو كميته‌اي مي‌شود كه براي استقبال از ايرانيان تازه‌وارد به تورنتو مي‌روند. او با تكيه بر سابقه زندگي در كانادا و همچنين تجربه مديريت پروژه‌هاي مهندسي و اقتصادي، اميدوار است بتواند در زمينه سياست نيز به خواسته‌هايش برسد.
**در عالم سياست چرا حزب ليبرال را انتخاب كرده‌ايد؟
داستان طولاني‌اي دارد و به سال 1982 برمي‌گردد كه سهميه ارزي من قطع شد و بعد از كلي ماجرا و سختي توانستم شهروند كانادا شوم. آن موقع اين سؤال برايم به ‌وجود آمد كه كانادا چگونه به اين شرايط رسيده است كه جوانان دانشجو را به‌عنوان شهروند مي‌پذيرد. همان موقع بود كه با افكار و سياست‌هاي پير اليوت ترودو آشنا شدم و به آن علاقه‌ پيدا كردم. كارهايي كه او براي مهاجران انجام داد و سياست‌هايي كه او توانست تصويب كند، باعث شد بتوانم امكان رشد داشته باشم و به اينجايي برسم كه الان هستم. براي همين است كه از همان ابتدا به اصول حزب ليبرال علاقه داشتم. شايد اگر به نوع زندگي من نگاه كنيد فكر كنيد من طرفدار محافظه‌كاران باشم، اما من هرچه دارم نتيجه نگاه و تفكر ليبرال‌هاست.
** شما دهه‌هاست كه با جامعه ايرانيان ساكن كانادا در ارتباط هستيد. تحليل‌تان از اين جامعه چيست؟
كاميونيتي ما جوان و نوپاست. ضمن اينكه جمعيت جامعه ما در 10 تا 15 سال گذشته افزايش يافته است. رشدهاي اين‌قدر سريع، مي‌تواند مشكلاتي را هم ايجاد كند. من فكر مي‌كنم يكي از گروه‌هايي كه در جامعه ايراني-كانادايي با مشكل روبه‌رو هستند، تازه‌واردها باشند. آنها از زماني كه تصميم مي‌گيرند به كانادا بيايند تا روزي كه بتوانند در حوزه تخصصي‌شان سر كار بروند، حدود هفت سال طول مي‌كشد. من معتقدم با برنامه‌هايي مي‌توان اين زمان را به يك‌سال‌ونيم كاهش داد. ما بايد بتوانيم شرايطي را فراهم كنيم كه خانواده‌ها بتوانند به‌سرعت خود را با كانادا تطبيق دهند و شرايط و قوانين به صورتي باشد كه آنها بتوانند به‌سرعت و به‌درستي با تجربه كانادايي‌ها آشنا شوند زيرا اين تجربه را فقط مي‌توان در كانادا به دست آورد. من براي اين مسائل برنامه دارم و در نظر دارم صداي اين جامعه باشم و اين صدا را به گوش دولتمردان برسانم.
**يكي ديگر از مسائلي كه جامعه ايراني-كانادايي، مثل همه مهاجران ديگر روي آن حساسيت دارد، *قانون C٢٤ است. نظر شما درباره اين قانون چيست؟
اين قانون بايد به كل عوض شود. حزب ما و خود من جزء آدم‌هايي هستيم كه مي‌خواهيم اين قانون به كل عوض شود. من هميشه با خودم فكر مي‌كنم اگر اين قانون در زماني كه من شهروند كانادا نشده بودم وجود داشت، محال بود بتوانم شهروند كانادا شوم. ما هيچ‌وقت در كانادا دو نوع شهروندي نداشته‌ايم و اين تقسيم، معنايي ندارد. اين قانون به خاطر عملكرد ضعيف دولت به وجود آمده است. با طولاني‌كردن اين زمان‌ها نمي‌توان ضعف‌ها را از بين برد. تنها راهي كه مي‌توان با آن اين ضعف را از بين برد، اين است كه مشكل را بشناسيم، به آن منابع تخصيص دهيم و اين دوره را كوتاه‌تر كنيم.
** رابطه ايران و كانادا هم يكي ديگر از دغدغه‌هاي جامعه ايراني-كانادايي است. اگر حزب ليبرال به قدرت برسد در اين زمينه چه اتفاقي مي‌افتد؟
الان مسئله ديگر فقط ليبرال نيست؛ مسئله اين است كه هم ايراني-كانادايي‌ها و هم دنيا فهميده همه ما نياز به گفت‌وگو داريم. من با گفت‌وگو موافقم و از ديد من گفت‌وگو اين نيست كه هر دو طرف با همه حرف‌هاي هم موافق باشند، بلكه مهم اين است كه هر دو طرف به قول‌هايي كه در جريان اين مذاكرات به‌هم مي‌دهند، پايبند باشند. اگر قرار بود به جاي مذاكره، گزينه نظامي پيش‌رو باشد، ما با بحران‌هاي داخلي و منطقه‌اي روبه‌رو مي‌شديم. هيچ ‌ايراني‌اي تجربه تلخ هشت سال جنگ ايران و عراق را فراموش نكرده است. نكته مهم ديگر اين است كه اين گفت‌وگوها بتواند به بهترشدن زندگي مردم در ايران و همچنين راحت‌ترشدن تجارت ايرانيان ساكن كانادا با ايران كمك كند. به نظر مي‌رسد همين اميدي كه از بهبود شرايط به وجود آمده نيز اتفاق خوبي است. ما در حزب ليبرال دوست داريم كانادا مثل گذشته، به نقش ميانجي‌گر عادلي كه داشته است بازگردد.
علي احساسي:
** به دنبال تجديد رابطه با تهران هستيم
علي احساسي متولد 1349 در ژنو است. او دوران كودكي‌اش را به‌عنوان فرزند يك ديپلمات و كارمند وزارت خارجه در كشورهاي مختلفي گذرانده‌ است. او در سه‌سالگي به نيويورك مي‌رود و در مدرسه سازمان ملل درس مي‌خواند. بازگشت به ايران، تحصيل در مدرسه انگليسي تهران و دوره راهنمايي پس از انقلاب، رفتن به اروپا و درنهايت رفتن به كانادا در 15 سالگي و گذراندن سال‌هاي آخر دوره دبيرستان برگه‌هاي ديگري از دفتر زندگي علي احساسي است. در جواني به فوتبال و تنيس علاقه‌مند بود. او ليسانس خود را در رشته علوم سياسي از دانشگاه تورنتو مي‌گيرد و تحصيلات تكميلي خود را در رشته اقتصاد در مدرسه اقتصاد لندن در انگليس به پايان مي‌رساند. سپس به كانادا برمي‌گردد و در رشته حقوق ادامه تحصيل مي‌دهد. پس از كسب مدرك حقوقي از دانشگاه آزگود در دفاتر مختلف حقوقي مشغول به كار مي‌شود.
علي احساسي نوه «عبدالحسين تيمورتاش»، سياست‌مدار و دولتمرد دوران قاجار و پهلوي است كه پنج دوره نماينده مجلس و وزير دربار در دوران پهلوي بوده ‌است. او يكي از كساني است كه با فعاليت‌هايش در جريان كمك‌رساني به قربانيان حادثه زلزله بم شناخته مي‌شود.
**چرا علي احساسي تصميم گرفت نماينده پارلمان بشود؟
فكر مي‌كنم مي‌توانم آدم مؤثري در پارلمان باشم. آشنايي با حقوق و تجربه كاركردن در سطح فدرال و استان انتاريو كمك خيلي بزرگي است. ببينيد تمام مسائلي كه جزء مهم‌ترين مسائل مردم كاناداست، هم در سطح ايالتي وجود دارد و هم در سطح فدرالي؛ مثل بهداشت عمومي، مهاجرت، هزينه براي زيرساخت و حقوق بازنشستگي. به دليل اينكه من در هر دو سطح با حكومت كار كرده‌ام، فكر مي‌كنم اين مي‌تواند سرمايه ارزشمندي باشد.
** فكر مي‌كنيد اگر حزب ليبرال به قدرت برسد چه تغييري ممكن است در روابط كانادا و ايران به وجود بيايد؟
رويكرد آقاي ترودو به روابط بين‌الملل با آقاي هارپر خيلي متفاوت است. فكر مي‌كنم درزمينه مسائل خارجي بايد تجديدنظرهاي زيادي صورت بگيرد كه رابطه با ايران هم يكي از اين موضوعات است. همين را هم رهبر حزب ليبرال اعلام كرده و گفته كه شايد وقت آن رسيده تا رابطه خود با ايران را با جريان بين‌المللي هماهنگ كنيم. اما فكر مي‌كنم لازم است تأكيد كنيم كه حزب ليبرال همواره به مسئله رعايت حقوق ‌بشر اصرار دارد... .
**شما با جامعه ايراني كانادا در تماس هستيد. تحليل‌تان از جامعه ايراني چيست؟ چه نوع نقاط قوت و ضعفي در جامعه ايرانيان مي‌بينيد؟
مشخصا جامعه ايراني-كانادايي از چندين دهه گذشته به وجود آمده است. البته بسياري ديگر از جوامع هم در كانادا همين شرايط را دارند. به نظر من خدمات اجتماعي يكي از نيازهاي اين جامعه است. ما اگر مي‌خواهيم بخشي از بدنه جامعه كانادايي باشيم، بايد هر كاري كه مي‌توانيم براي اشخاصي كه نيازمندند انجام دهيم و به آنها خدمات اجتماعي دهيم؛ چه در داخل جامعه ايراني و چه بيرون از آن.
كاري كه من هميشه دوست داشته‌ام در 25 سال گذشته در آن مشاركت داشته باشم، حضور در نهادهاي مدني جامعه ايرانيان بوده است.
**شما اگر نماينده شويد چه كمكي مي‌توانيد به جامعه ايراني بكنيد؟
من فكر مي‌كنم با بسياري از سختي‌ها و مشكلات جامعه ايراني آشنا هستم و مي‌توانم اين مشكلات را در سطح فدرال پيگيري كنم. يك نماينده فدرال بايد اين مشكلات را بشنود و اين مشكلات و دغدغه‌ها را به حكومت فدرال منتقل كند. موضوع مهم اين است كه تابه‌حال هيچ ايراني‌اي نماينده پارلمان فدرال كانادا نشده است. من به همكاري با همه نهادهاي مدني اعتقاد دارم. اين نهادها ممكن است پيش‌زمينه‌هاي مختلفي داشته باشند و البته نهادهاي اجتماعي ايراني مي‌توانند در رأس اين نهادها باشند.
**نظرتان درباره قانون C٢٤ چيست. فكر مي‌كنيد اين قانون نياز به‌اصلاحاتي دارد؟
چيزي كه من مي‌توانم بگويم اين است كه از روز اولي كه محافظه‌كاران اين لايحه را ارائه دادند و تا بعد كه تبديل به قانون C٢٤ شد، ما در انتاريو شروع به نقد اين قانون كرديم. حزب ليبرال هم از همان روز اول با اين قانون مخالف بود و براي تصويب‌نشدن آن تلاش زيادي كرد. ما با اين مسئله كه شهروندي به دو بخش تقسيم شود مخالفيم.
**اميد به بهبود يك رابطه
17 شهريور سال 1391، وزارت امور خارجه كانادا كارمندان سفارت ايران را عناصر نامطلوب خوانده و اعلام كرد با توجه به قطع روابط ديپلماتيك با ايران، سفارت اين كشور در كانادا بسته مي‌شود. او از همه كارمندان سفارت خواست حداكثر تا پنج روز خاك اين كشور را ترك كنند. نخست‌وزير رژيم صهيونيستي، اين اقدام كانادا را ستود و از ديگر كشورهاي جهان خواست كه اقداماتي نظير اين انجام دهند. دفاع بي‌چون‌وچراي حزب محافظه‌كار از اسرائيل، باعث شد با روي‌كارآمدن حزب ليبرال، نشريات اسرائيل از اين خبر، به‌عنوان خبري بد براي اسرائيل ياد كرده و بگويند يكي از بهترين دوستانشان در منطقه را از دست دادند.
«جاستين ترودو»، رهبر حزب ليبرال، پيش از پيروزي در انتخابات گفته بود اگر حزب ليبرال در انتخابات پيروز شود، دولتش به بمباران مواضع داعش در عراق و سوريه پايان داده و تلاش مي‌كند روابط ديپلماتيك با ايران را بهبود ببخشد. صحبت‌هاي او در اين باره با سياست خارجي دولت «استيون هارپر»، نخست‌وزير مستعفي حزب محافظه‌كار كانادا، كاملا متفاوت بود. ترودو گفت در راستاي عادي‌سازي روابط با ايران قدم خواهد برداشت. او با انتقاد از سياست‌هاي دولت هارپر در بستن سفارت ايران در كانادا در سال 2012 كه منجر به قطع روابط دو كشور شد اين تصميم را عجولانه خواند. او درباره ازسرگيري روابط با ايران گفت: «من فكر مي‌كنم راه‌هايي براي ازسرگيري روابط وجود داشته باشد». او پيش از تصويب توافق نيز ابراز اميدواري كرده‌ بود دو طرف به توافق برسند.
درحالي‌كه چهار سال از بسته‌شدن سفارت كانادا در ايران مي‌گذرد، لندن كه پيش از آنها دفتر خود را در تهران تعطيل كرده ‌بود، اقدام به بازگشايي سفارت كرده و روابط خود را از سرگرفت. درهمين‌حال يك مقام مسئول در وزارت‌خارجه ايران ازسرگيري رابطه ايران و كانادا و بازگشايي سفارتخانه‌هاي دوكشور را به نتيجه انتخابات و تغيير دولت در كانادا موكول كرد. او معتقد است ايران نمي‌تواند با دولت حامي اسرائيل رابطه خود را از سر گيرد؛ اتفاقي كه مي‌تواند با جديدترين تغييرات در عرصه سياسي كانادا، شكل ديگري به خود بگيرد. مرضيه افخم سخنگوي وزارت خارجه ايران انتخابات پارلماني كانادا را نشانگر اراده مردم در دوري جستن از سياست‌هاي افراطي دانست.
**قانون C٢٤
وزير اداره شهروندي و مهاجرت كانادا، كريس الكساندر قانون C٢٤ كانادا را در تاريخ 19 ژوئن 2014 اعلام كرد كه موجب اعتراض بسياري از شهروندان كانادايي شد. طبق اين قانون، فرد مي‌‌‌‌‌بايست چهارسال از شش سال اخير زندگي‌‌‌‌‌اش را در كانادا به‌‌‌‌‌سر برده و در هر سال نيز حداقل شش ماه معادل 183 روز را در كانادا زندگي كرده باشد. همچنين فرد مي‌‌‌‌‌بايست مداركي دال بر پرداخت ماليات در اين مدت را به دولت كانادا ارائه دهد. به‌گفته سايت رسمي مهاجرت كانادا مقررات جديد باعث مي‌شود كه درسال‌‌‌‌‌هاي 2015 تا 2016 دريافت شهروندي كانادا يك سال به‌‌‌‌‌طول انجامد كه البته درحال‌حاضر اين مدت، زماني معادل چهار سال است.
*منبع: روزنامه شرق
پژوهشم**9368**9131