تایید برجام؛ هم افزایی اعتدال گرایان و انزوای تندروها

تهران- ایرنا- كارشكنی های مخالفان «برجام» در بهارستان به رغم كاربرد انواع ابزارها از جمله تهدید، هیاهوگری و دروغ پراكنی هوده یی را برای آنان در برنداشت و سرانجام كلیات طرح اجرایی سازی برجام به تصویب اكثریت نمایندگان مجلس رسید؛ موفقیتی مهم برای اعتدال گرایان.

پس از كش و قوس های چندهفته یی، سرانجام دیروز كلیات طرح «اقدام متناسب و متقابل دولت جمهوری اسلامی ایران در اجرای برجام» از تصویب نمایندگان مجلس شورای اسلامی گذشت. 139 رای موافق طرح اجرای برجام در برابر 100 رای مخالف و 12 رای ممتنع، نشانگر حمایت اكثریتی نمایندگان ملت در رساندن برجام به فرجام است. رای گیری در مورد جزییات طرح به سه شنبه موكول شده است.
هرچند بیشتر گمانه زنی ها حاكی از آن بود كه اكثریت مجلس به برجام رای مثبت خواهند داد اما به خاطر اهمیت این جلسه و لزوم دفاع مجدد از برجام، اعضای تیم مذاكره كننده از جمله «محمدجواد ظریف» وزیر امور خارجه، «سیدعباس عراقچی» و «مجید تخت روانچی» معاونان وی به همراه «علی اكبر صالحی» رییس سازمان انرژی اتمی در صحن مجلس حضور یافتند.
زمانی كه از موضوع هسته یی سخن به میان می آید ناخودآگاه رفتار و عملكرد تخریبگرانه و غوغاسالارانه ی مخالفان توافق با عنوان جریان «دلواپسان» نیز از ذهن می گذرد؛ جریانی كه دیروز همه ی آنچه در انبان داشت را به كار بست تا تفسیری تنگ نظرانه از منافع ملت را بر معنای واقعی آن چیره سازد و با سد كردن راه تصویب برجام در مجلس بار دیگر باد را به بادبان كاسبان تحریم بیاندازد.
تكاپوی ناكام تندروها در آسیب رساندن به برجام باعث شد تا آوای ادبیات ضد اخلاقی، ضد اسلامی و منافی ارزش های مردمسالارانه و حتی غیرانسانی آنان فضای مجلس را پُر كند. همچنان كه گفته شد این اقلیت تندرو هر چه را در چنته داشت- از توهین به اعضای تیم مذاكره كننده تا تهدید به مرگ صالحی و اعدام ظریف- رو كرد به امید آن كه برجام را در مراحل پایانی به زمین بزند. در این چند روز حجم انبوهی از پیامك ها با محتوای ترغیب به رد برجام و همچنین تهدید در صورت رای آوردن این طرح برای نمایندگان ارسال شده است؛ امری كه نه قانونی است و نه اخلاقی.
افزون بر دوربین عكاسان و قلم نویسندگان، حافظه ی مردم ایران به خوبی در این 2 سال گفت وگوهای هسته یی و نیز سالیان پیش از آن رفتار و عملكرد این اقلیت را ثبت و ضبط كرده است. از همان ماه های آغاز جدی گفت وگوهای هسته یی بود كه گروه دلواپسان در مخالفت با مذاكرات و به عبارتی حل و فصل موضوع هسته یی قد علم كرد و ضمن ایراد انتقادها و مخالفت های آشكار با نظر رهبری و مردم در حمایت از مذاكرات، انواع كارشكنی ها را در این زمینه به نمایش گذاشت؛ انتقادهایی كه گاه جزیی ترین رفتارهای تیم دیپلماسی از جمله نشست و برخاست دیپلمات ها و حتی قدم زدن چند دقیقه یی آن ها را در خیابان نیز هدف قرار داد.
در ادامه و طی روزهای پایانیِ نهایی شدن برجام، شماری از نمایندگان وابسته به جریان افراطی در جهت شكستن رای لازم برای بررسی طرح برجام با قید 2 فوریت و تهدید به «آبستراكسیون» یا همان انداختن مجلس از حدنصاب رای گیری هفته یی پرتكاپو و پرهیاهویی را سپری كردند. با این حال، شكست تندروها در بهارستان تكرار و تداعی كننده ی شكست جبهه ی ضد ایرانی در كنگره ی آمریكا بود. آن ها نیز پس از سه دور كارشكنی در رای گیری تایید برجام، سرانجام قافیه را به رقیبان دموكرات خود باختند.
مخالفت های افراطی ها با اجرای برجام در حالی صورت می گیرد كه دستاوردهای تیم هسته یی ایران در سند توافق، آشكار و غیرقابل انكار است. كشورهای غربی و آژانس بین المللی انرژی اتمی پس از سال ها تاكید بر توقف غنی سازی و تعطیلی مراكز هسته یی ایران، در نهایت در توافق صورت گرفته بر قانونی بودن فعالیت های صلح آمیز ایران مُهر تایید زدند و پذیرفتند كه ایران با لحاظ كردن برخی محدودیت ها به غنی سازی خود ادامه دهد و حتی می تواند به كار تحقیق و توسعه (R&D) روی ماشین های پیشرفته یی همچون IR-4، IR-5،IR-6 و IR-8 بپردازد؛ موضوعی كه غرب پیشتر بر محدودیت 25 ساله ی آن اصرار داشت.
دیگر دستاورد مهم تیم هسته یی به توانمندی دیپلمات های كشورمان در رفع تحریم ها برمی گردد؛ موضوعی كه به خاطر تنگناهای روابط خارجی و تاثیر آن بر وضعیت كنونی اقتصاد كشور از اهمیتی دوچندان برخوردار است. لغو تحریم های گسترده ی مالی و اقتصادی در حوزه های بانكی، مالی، نفتی، گازی، پتروشیمی، تجاری، بیمه، حمل و نقل كه به بهانه ی برنامه ی صلح آمیز هسته یی ایران وضع شده بخشی از پیامدهای اجرای برجام است.
افزون بر آن، لغو قطعنامه های پیشین شورای امنیت پس از تصویب قطعنامه ی تازه (2231)، خروج پرونده ی هسته یی ایران از زیر فصل هفتم منشور ملل متحد، كاهش سطح تهدیدهای امنیتی، شناسایی ایران به عنوان یك قدرت دارای فناوری هسته یی و برخوردار از برنامه هسته یی صلح آمیز از جمله دیگر رهاوردهای چشمگیری است كه تاكنون مخالفان توافق آن را نادیده گرفته اند و در گزارش نهایی «كمیسیون ویژه بررسی برجام» نیز به آن ها اشاره یی نشده است.
با تصویب كلیات طرح اجرای برجام و رای مثبت نمایندگان ملت به جزییات آن، برجام به نتیجه ی نهایی و آستانه ی رونمایی از پیامدهای عملی می رسد. در این برهه نیز هماهنگی و انسجام میان مسوولان و برگزیدگان ملت چه در قوه ی اجرایی و چه قانونگذاری اهمیتی فزاینده می یابد چرا كه اجرای یك توافق در صحنه ی عمل به مراتب دشوارتر از روی كاغذ آوردن است.
در پایان نیز باید یادآور شد هدایت و حمایت رهبری و همراهی نهادهایی چون شورای عالی امنیت ملی از زمان شروع گفت وگوهای هسته یی تاكنون پشتوانه یی مهم برای پیشبرد اهداف هسته یی كشور و خروج از تنگناهای بین المللی بوده است. در این میان بسیاری از مسوولان در مجموعه ی نظام با دریافت پیام ها و رهنمودهای رهبری و درك عمیق از منافع و بایسته های ملی در برهه ی حساس كنونی به معنای واقعی مسیر همدلی و همزبانی ملت و دولت را با نگاه به آینده پیموده اند و در برابر، شماری با اهداف و دلایل گوناگون به دنبال دست و پا زدن خلاف جهت رودخانه ی خروشان ملت هستند.
*از:حسن شكوهی نسب (گروه پژوهش و تحلیل خبری)
پژوهشم**1969** 9279**2054