همایشی برای ارج گذاری به فرهنگ بومی/دانشجویان با لباس محلی به همایش آمدند

تهران - ایرنا - دغدغه ­های شماری از دانشجویان دانشگاه شریف درخصوص تمركز گرایی و از بین رفتن داشته ­های ارزشمند بومی، سبب برگزاری همایشی در سطح دانشگاه صنعتی شریف به نام پویش لباس محلی شد.

به گزارش روز سه شنبه خبرنگار هنرهای تجسمی ایرنا همایش پویش لباس های محلی با كمك جمعی از دانشجویان، فارغ التحصیلان و تشكل های دانشگاهی،در دانشگاه صنعتی شریف برگزار شد دانشگاه صنعتی شریف از 25 تا 31 اردیبهشت، میزبان پویش لباس محلی است .

پویشی كه در طی برگزاری آن تلاش كنیم و یاد بگیریم كه چگونه تنوع فرهنگی را سرمایه­ای ارزشمند بدانیم و بتوانیم اقوام مختلف را با فرهنگ و سبك زندگی­ شان بپذیریم و به آنها احترام بگذاریم.

سروش طالبی یكی از دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف در مورد این همایش گفت: در حقیقت، دغدغه اصلی­ ما راجع به الگوی توسعه­ای مبتنی بر تمركز گرایی بود كه به طور نادانسته در حال سیطره بر تمامی ابعاد زندگی جامعه ماست و این مشكلات جدی برای روستاها و شهرستان­ها و نیز برای پایتخت ها ایجاد كرده است. این توسعه نامتوازن، ناپایدار، بی­پایه و به باور ما مبتذل، با نابودی منابع طبیعی و سرمایه های فرهنگی و ارزشی این كشور همراه است و خواهد بود.

وی افزود: نگاه بالا به پایینی كه در جامعه ما، از شهری به روستایی و از تهرانی به شهرستانی وجود دارد، تمركز بیمارگونه همه امكانات اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی و نیز دانشگاه­های خوب در تهران و شهرهای بزرگ، ارائه رشته­های تحصیلی غیرقابل استفاده در شهرستان­ها(كه بعدا از فارغ التحصیلی، افراد را خود به خود به سمت مهاجرت سوق می دهد)، از خود باختگی و استحاله فرهنگی در مقابل فرهنگِ دارای تكنولوژی و امكانات مدرن، از جمله مسائل دیگری است كه ما ذیل همین نگرانی می­بینیم.

طالبی بیان داشت: مایه تاسف آنكه در شهرستان ها و روستاها نیز، نگاه به فرهنگ محلی و داشته­های بومی، بعضا نگاه همراه با سرشكستگی است. در پایتخت نیز حتی تحصیل­كردگان به كسی كه با لباس محلی در خیابان های شهر قدم بزند، نگاه بالا به پایینی است و فضا آنقدر سنگین است كه مردم سعی می كنند هویت شهرستانی خود را چه در قالب لباس محلی باشد، چه در قالب گویش و ... مخفی كنند و حتی فراموش!

وی با اشاره به برگزاری این پویش افزود: در راستای دغدغه هایی حول این موضوعات و در گام اول، به سراغ لباس محلی، به عنوان نمادی از فرهنگ، سبك زندگی و دانش بومی در كشور رفته­ایم؛ چرا كه فكر می­كنیم كه لباس های محلی ایرانی، از لحاظ زیبایی شناختی، ارزشمند هستند، از نظر پوشیدگی و نجابت، سازگاری بیشتری با اصول و ارزش­های ما دارند و به لحاظ شرایط زندگی ما همچون اقلیم متناسبند. لذا فراموش شدن و از بین رفتن­شان را یك تهدید برای فرهنگ جامعه ایرانی می­دانیم.

طالبی افزود: پوشش بومی، جنبه مهمی از فرهنگ است كه در طول زمان و در مكان­های مختلف متناسب با اقلیم، اعتقادات و سبك زندگی ظهور یافته اند و به نحوی مناسب پاسخگوی نیازهای مختلف زندگی بشر بوده اند. به همین جهت حفظ آن، نگهداری از میراثی ارزشمند است. اما متاسفانه در جامعه امروز ما پوشیدن لباس محلی و سنتی، از نگاه بخش بزرگی از مردم، نشانه­ای از عقب ماندگی تلقی می­شود و فضای روانی و اجتماعی حاصل، روز به روز عرصه را بر علاقه­مندان به پوشیدن لباس محلی، تنگ­تر می­كند.

وی اظهار كرد مجموعه­ای از این دغدغه­ها بود كه انگیزه داد كه تصمیم بگیریم پویشی را با نام هفته لباس محلی دانشگاه شریف، پایه ریزی كنیم. این پویش در فضای مجازی از ابتدای سال جاری و در فضای واقعی طی یك هفته اخیر برگزار شد و منجر به بحث های بسیاری خوبی در ارتباط با لباس محلی و فرهنگ بومی در بین دانشجویان و اساتید و حتی جامعه ای كه در ارتباط با این افراد هستند شد.

وی گفت: خوشبختانه این فضا باعث شد در زمان بسیار كوتاه یك هفته ای نگاه به لباس محلی دانشجویان، اساتید و كارمندان دانشگاه به هم دانشگاهیانی كه پوشش بومی خود را انتخاب كرده اند بسیار تغییر كند و تا حدود بسیار زیادی فضای سنگین روزهای اول پویش جای خود را به شرایطی كه در آن تنوع قومیتی و پوشش های بومی در نگاه جامعه دانشگاه شریف ارزشمند تلقی می شود، داد.

هامون طهماسبی، دبیر برگزاری پویش لباس محلی دانشگاه شریف، در این همایش گفت: دغدغه های طراحان برنامه، پیرامون تمركز گرایی و از بین رفتن داشته­ های ارزشمند بومی، باعث شد كه به فكر پویشی بیافتیم كه در طی برگزاری آن، یاد بگیریم كه چگونه تنوع فرهنگی را سرمایه­ ای ارزشمند بدانیم و بتوانیم اقوام مختلف را با فرهنگ و سبك زندگی گوناگون­شان بپذیریم و به آنها احترام بگذاریم.

وی افزود: برگرداندن عزت و ارزشمندی به لباس محلی به عنوان نمادی از داشته های بومی، به ویژه در میان نگاه اقشار تحصیل­كرده، علاوه بر ایجاد كردن ظرفیت­ هایی برای مقابله با مدگرایی و ابتذال سبك پوشش، كمك مهمی به توجه بیش از پیش جامعه به ارزش­های بومی خود خواهد كرد.

سارا نادری دانشجوی مهندسی شیمی كه با لباس محلی حضور دارد در گفت وگو با خبرنگار ایرناافزود: تاریخ این مرز و بوم، همواره بر صلح و صفا و احترام متقابل بین اقوام مختلف اش گواهی می دهد.

وی كه با لباس بختیاری حضور دارد گفت: باید این تنوع فرهنگی و قومی را قدر دانست و به یك فرصت برای كشور عزیزمان تبدیل كرد. اولین گام همین است كه ادامه دهنده راه نیاكان مان باشیم و برای زبان، گویش، لهجه، فرهنگ و لباس یكدیگر حرمت و ارزش قائل شویم و اجازه ندهیم كه عده ای غافل و یا سودجو این صمیمیت ها را كمرنگ كنند و بر اختلافات قومی و مذهبی مان دامن بزنند.

محمود گودرزی دانشجوی هوا فضا با لباس محلی لری گفت: داشته های بومی ما، به اندازه كافی راهگشا هستند اگر فكر و توان مان تنها در تهران و شهرهای بزرگ نماند.

وی بیان داشت: هدف من از پوشیدن لباس محلی این است كه نشان دهم كه برای آیین و فرهنگم ارزش قائل هستم .امیدوارم این پویش باعث شود كه مردمان شهرها و روستاهای كشور، بیشتر قدردان چیزهای ارزشمندی باشند كه دارند و از طرفی هم، ما تحصیل كرده های تهران نشین، بیشتر و جدی تر برای توسعه پایدار نقاط حاشیه ای كشورمان قدم برداریم.

بهاره نظری فر دانشجوی صنایع با لباس زیبای كردی اظهار داشت: لباس محلی برای من یعنی نمادی از فرهنگ غنی، اصیل و ارزشمند ایرانی. فرهنگی كه حامی توسعه پایدار و متوازن برای همه مردم ایران است. من معتقدم با تقویت دانش های بومی و توسعه الگوهای محلی پیشرفت می‌توانیم شاهد رفاه و آبادانی همه نقاط ایران عزیز باشیم.

وی افزود: لباس محلی یعنی تصویری كه می‌گوید یادمان باشد همه ایران در تهران خلاصه نشده. یعنی می توانیم به جایی كه ریشه در آن داریم برگردیم و گامی برای درمان زخم های برجای مانده از سال ها بی توجهی و غفلت نسبت به توسعه شهر و دیارمان برداریم.

متین دهقان دانشجوی رشته فیزیك با لباس خراسانی كه بر تن دارد گفت: فرهنگ های بومی ما سال ها مورد تجربه و تكامل قرار گرفته اند و بدون شك ظرفیت ارتقای متناسب با نیاز های زندگی امروزه ما را نیز دارا هستند در حالی كه اصالت و اصول والای انسانی كه بن مایه این فرهنگ ها بوده اند نیز حفظ شود.

وی گفت: ما پوشیدن و ترویج لباس محلی را به عنوان نمادی برگزیدیم تا مقدمه ای باشد بر شناخت و انتخاب مجدد فرهنگ های اصیل خودمان و رهایی از مشكلات بسیاری كه به واسطه ی گرفتار شدن به الگوهای نامناسب زندگی با آن روبرو شده ایم .

دهقان افزود: همه این دانشجویان امیدوارند كه با فرصتی كه برای طرح دغدغه های فرهنگی پیرامون موضوع لباس و داشته های بومی ایجاد می شود، توجهات بیشتری را به ضرورت پرداختن به آبادانی و توانمندسازی شهرها و روستاهای كوچك به عنوان بخش مهمی از نقشه راه توسعه پایدار ایران جلب كنند و بدین طریق، قدم موثری را در جهت تمركز زدایی از پایتخت و جلوگیری از خروج سرمایه های اقتصادی، فرهنگی و انسانی از مناطق كوچك به كلانشهرها بردارند. درخواست دانشجویان از نمایندگان به عنوان نامگذاری روزی به عنوان لباس محلی در تقویم رسمی كشور از دیگر خواسته های دانشجویان بود.

اجرای موسیقی با لباس محلی و پخش تیزر از شهرهای مختلف از دیگر برنامه های این همایش بود.

فراهنگ**9338**1569

سرخط اخبار فرهنگ