تاثیر زبان فارسی بر فرهنگ و تاریخ هند

دهلی نو- ایرنا- پروفسور «آذرمیدخت صفوی» رییس مركز تحقیقات زبان فارسی دانشگاه علیگر هند معتقد است تاثیر زبان فارسی در تمام زوایای فرهنگ و تاریخ هند مشاهده می شود و مردم این كشور بدون زبان فارسی نمی توانند شناخت كاملی از تاریخ كشور هند داشته باشند.

به گزارش ایرنا،پروفسور آذرمیدخت صفوی عضو هیات تحریریه نشریات «قند پارسی» و «ایندو ایرانیكا» هند با تالیف بیش از 50 جلد كتاب و مقاله به زبان فارسی قرار است بعد ازظهر امروز به واسطه خدماتش در انجمن آثار و مفاخر فرهنگی ایران در تهران تجلیل شود.

پروفسور صفوی به پاس خدماتش در ترویج زبان فارسی در سال 2006 از رییس جمهور هند جایزه دریافت كرد و در سال 2007 نیز جایزه طلایی ایران به وی داده شد.

هم اكنون هزاران نسخه خطی به زبان فارسی در كتابخانه های دولتی و شخصی هند نگهداری می شود و تنها در آرشیو ملی هند بیش از یك میلیون سند و مدرك مربوط به زبان فارسی موجود است .

هم اكنون در 40 دانشگاه هند از 350 دانشگاه موجود شعبه زبان فارسی دایر است و دانشجویان و علاقمندان زیادی در حال یادگیری زبان فارسی هستند.

اقدام انجمن آثار و مفاخر فرهنگی ایران برای تقدیر از تلاش های مستمر و ارزنده فرهنگی پروفسور دكتر آذرمیدخت صفوی رییس مركز تحقیقات زبان فارسی هند ما را برآن داشت كه نگاهی به زندگینامه و فعالیت های این استاد مسلم زبان و ادبیات فارسی در هند بیندازیم .

هنوز چند ماه از حضورم در دفتر ایرنا بعنوان رئیس دفتر خبرگزاری جمهوری اسلامی در دهلی نو نگذشته بود كه دكتر صفوی در تماس با دفتر ایرنا من را برای شركت در همایش بین المللی دامنه و اهمیت منابع تاریخ فارسی در هند و ایران به این همایش دعوت كرد .

دراین همایش سه روزه كه اسفند ماه سال گذشته دراین دانشگاه برگزار شد با همكاری رایزنی فرهنگی ایران و تلاش های بی دریغ خانم دكتر صفوی برگزار شد.

درمدت سه روز برگزاری این همایش شركت كنندگان در زمینه تاریخ نویسی در ایران ، ترجمه كتاب های به زبان های دیگر و تاریخ نویسی در دوره های مختلف بحث و تبادل نظر كردند.

جدیت، پشتكار و علاقه وافر او به زبان و ادبیات فارسی و خواندن اشعار حافظ و خوش آمد گویی به مهمانان با زبان فارسی حضار و بویزه میهمانان ایرانی این همایش را تحت تاثیر قرار داد.



** تاثیر زبان فارسی بر تمام زوایای جامعه هندی



درحاشیه این همایش فرصتی دست داد كه گفت وگویی با رییس مركز تحقیقات زبان فارسی انجام دهیم كه به مناسبت تجلیل از وی گوشه های از ان اشاره می شود.

پروفسور صفوی با افتخار می گوید پدرم از كودكی من را به یادگیری زبان فارسی تشویق كرد و ما به خاطر ریشه ایرانی مان همواره سنت ها و مراسم ایرانی را انجام داده ایم و همین موجب علاقه من به گسترش این زبان در هند شد.

بنیان گذار مركز تحقیقات زبان فارسی دانشگاه علیگر كه به زبان های فارسی ، انگلیسی، هندی و اردو تسلط دارد می افزاید:ریشه زبان فارسی و هندی زبان سانسكریت است و برای همین این دو زبان بسیار به هم نزدیك است .

وی می گوید زبان فارسی بش از 700 سال زبان اداری مردم شبه قاره بوده و تاثیر زیادی در هند برجای گذاشته است .

دكتر صفوی می گوید :تاثیر زبان فارسی بر تمام زوایای فرهنگ و تاریخ هند مشاهده می شود و بدون زبان و منابع فارسی مردم هند نمی توانند خود را بشناسند.

وی می افزاید:در این مركز به غیر اززبان و ادبیات فارسی ،كارهای تحقیقاتی بین رشته ای نیز انجام می شود .

به گفته وی زبان فارسی حدود 700 سال زبان رسمی و ارتباطی مردم این كشور بوده است و بسیاری از اصلاحات بین دو زبان مشترك است .

صفوی درخصوص ضرورت تاسیس مركز تحقیقات زبان فارسی می گوید: بسیاری از متخصصان این حوزه زبان فارسی را بلد نیستند و لازم بود مركزی تاسیس شود تا اطلاعاتی كه در كتاب های تاریخی فارسی نظیر تاری فیروزشاهی ،طبقات ناصری و كتب تاریخی بسیار مهمی كه در زمان اكبر شاه نشوده شده است را به زبان های دیگر ترجمه شود.

وی می افزاید:اگر كسی در هند بخواهد به تاریخ و فرهنگ خود احاطه كامل داشته باشد باید منابع فارسی را مطالعه كند و لازم است اطلاعات این منابع استخراج و در اختیار مردم عادی قرار گیرد .

استاد پیشین زبان فارسی در دانشگاه علیگر می گوید استادان زبان فارسی باید نسخه های خطی موجود را فهرست بندی و در اختیار علاقمندان به زبان فارسی دراین كشور قرار دهند.

وی می افزاید:تعداد زیادی نسخه خطی در كتابخانه های دولتی و شخصی این كشور وجود دارد.



** زندگینامه

پروفسورآذرمیدخت صفوی،در خانواده‌ای اهل فرهنگ و ادب در لكهنو به دنیا آمد.

وی از خاندان نوّاب «لكهنو» است. خاندانی كه بعدها از «لكهنو» به «شمس آباد» از توابع «فرخ آباد» در استان اتراپرادش مهاجرت كردند. خاندان دكتر «آذرمیدخت صفوی» اصالتاً از دودمان سلسله‌ی صفویّه ایران هستند. جدّ پدری این طایفه(شاه رحمت الله صفوی)، در دوران حكومت محمد شاه قاجار، از ایران به هند مهاجرت كرد و در «عظیم آباد» («پتنا»ی كنونی ) صاحب جاه و مقامی شد.

پدر بزرگ دكتر «صفوی»، «نوّاب الدّوله شمس آبادی» خود نویسنده‌ای پركار بود كه بیش از 20 جلد كتاب به زبان فارسی از خود به جای گذاشته است و پدرش «محمّد صادق صفوی»، كه در واقع اوّلین آموزگار و مشوّق وی در آموختن زبان فارسی و آشنایی با فرهنگ غنی ایران است، خود دانش آموخته رشته‌ی زبان و ادبیّات فارسی از «دانشگاه اسلامی علیگر» بود.

دكتر «آذرمیدخت صفوی»، استاد بخش فارسی «دانشگاه علیگر»، عضو هیات تحریریه‌ی «مجله‌ی قند فارسی» و «مجله‌ی ایندو ایرانیكا» و «دانشنامه‌ی شبه قارّه»، در سال 1948 م، در قریه شهر «شمس آباد» از توابع شهر «فرخ آباد» متولّد شد؛ زبان فارسی را نزد پدر خود كه از جمله پژوهشگران پر تلاش در زبان فارسی به شمار می رفت، آموخت.

پس از پایان تحصیلات مقدماتی و متوسطه، به «دانشگاه اسلامی علیگر» راه یافت و به تحصیل در رشته‌ی زبان فارسی پرداخت.

در سال 1966م دانشنامه‌ی لیسانس، در سال 1968م مدرك فوق لیسانس و در سال 1974 م دكترای زبان و ادبیات فارسی خود را از دانشگاه مذكور دریافت كرد. عنوان رساله‌ی دوره دكتری ایشان «سعدی، شاعر غزلسرا و بشر دوست» است و راهنمایی رساله‌ی دكتری او را مرحوم پروفسور «نذیر احمد» بر عهده داشت.

آذرمیدخت صفوی، پس از پایان تحصیلات خود به استخدام دانشگاه اسلامی علیگر درآمد و هم اكنون مدّت 14 سال است كه در بخش زبان و ادبیات فارسی این دانشگاه، مشغول تدریس زبان و ادبیات فارسی است.

او به زبان های اردو، انگلیسی و هندی نیز تسلّط دارد و تاكنون در بیش از 60 سمینار و كنفرانس بین‌المللی، به ویژه در ایران و هند شركت داشته است.

دكتر «آذرمیدخت صفوی»، به پاس خدمات شایسته در ترویج زبان و ادبیات فارسی در سال 2006 م از رئیس جمهور هند «تقدیر نامه» دریافت كرد.

دولت جمهوری اسلامی ایران نیز، به وی در سال 2007 میلادی «جایزه‌ی طلایی» داد.

*آساق*1600*1579