۳ بهمن ۱۳۹۳،‏ ۱۴:۱۴
کد خبر: 81475654
۰ نفر

خداحافظ مرد 4میلیون یورویی كه آرزوهای مردم ایران را با تفكرات منسوخ شده برباد دادی، بدون آنكه هشدار كارشناسان و فوتبال دوستان این كشور را مبنی براینكه در تورنمنت های بزرگ نمی توان فقط با اتكاء به ضربات كرنرو زیر توپ زدن قهرمان شد.

39 سال از آخرین قهرمانی ایران در آسیا گذشته است و حال باید چهار سال دیگر به آن اضافه كرد، چرا كه یك تیم كاملا دفاعی و بی برنامه در فاز هجومی راهی استرالیا شد و برابر عراقی كه از روزهای خوبش فاصله داشت شكست خورد و به خانه بازگشت.

كی روش چهارسال قبل به ایران آمد.باكارنامه ای كه درآن موفقیتی به عنوان سرمربی دیده نمی شد.دستیار همیشگی آلكس فرگوسن در منچستریونایتد زمانیكه به عنوان سرمربی كهكشانی های رئال مادرید را تحویل گرفت نتایج تاسف بار برای این تیم رقم زد.

قرار نگرفتن بین دو تیم اول لالیگا و شكست در لیگ قهرمانان سبب شد تا فلورنتینو پرز خیلی زود درب خروج باشگاه مادریدی را به مرد موازمبیكی نشان دهد.او تیمی را در اختیار داشت كه روبرتو كارلوس، زیدان، دیوید بكام، رونالدوی برزیلی، ایكركاسیاس، ایوان الگرا، رائول گونزالس و جمعی دیگر از بهترین های جهان در آن حضور داشتند اما كی روش با همین ستاره ها نیز نتوانست موفقیتی كسب كند.دلیل آن كاملا واضح بود؛ در رئال مادرید فوتبال دفاعی و حرف بیهوده زدن جایی ندارد و باید نتیجه گرفت.

كی روش بار دیگر فرصت سرمربی شدن را پیدا كرد و این بار تیم ملی پرتغال با ستارگانی چون كریستیانو رونالدو، نانی، په په، برونو آلوز، ریكاردو كوارسما به وی سپرده شد اما بازهم موفقیتی نصیب تیم تحت رهبری این مرد پرحرف نگردید.

در جام جهانی 2010، تیم ملی پرتغال تدافعی و حوصله سربر بازی می كرد و پس از حذف شدن از گردونه رقابت ها، كریستیانو رونالدو سرمربی تیمش را به باد انتقاد گرفت و اعلام كرد او فقط روش های دفاعی بلد است.

كی روش سرمربی تیم ملی ایران شد. از همان روز نخست دو دسته در مقابل كی روش قرار گرفتند، منتقدینی كه اعلام می كردند او كارنامه موفقی ندارد و موافقانی كه در ادامه به دوستان صمیمی اش در محافل خصوصی تبدیل شدند، او را مربی بین المللی و باتجربه می دانستند.

حضور در جام جهانی و كسب یك امتیاز در برزیل دستاورد مردی بود كه قرار شد تیم ملی ایران را به مرحله دوم برساند. اما یك نیمه بازی خوب مقابل آرژانتین، تساوی برابر نیجریه با 90 دقیقه دفاع كردن و زیر توپ زدن و شكست 3 بر یك برابر بوسنی را كی روش به فوتبال ایران هدیه كرد.

درحالیكه همه در انتظار وداع این مربی از ایران بودند او با همان سیاست و البته دوستان صمیمی رسانه ای كه در خبرگزاری ها، روزنامه ها و البته صدا و سیما بودند و به تعریف وتمجیدهای عجیب مشغول بودند با مبلغ گزاف 4 میلیون یورو برای هر سال ( حدود 16تا17 میلیارد تومان درهر سال همراه با دستمزد دستیارانش) ماندگار شد. البته ماندگاری و ابراز علاقه كی روش به ایران بی دلیل نبود، چراكه وی هیچ پیشنهاد خوبی برای سرمربیگری نداشت.

كی روش در ایران ماند تا حرف های تكراری خود را دوباره در نشست های خبری و تمرین های تیم ملی مطرح كند. 'می خواهیم بهترین باشیم و تیم ملی را به آرزویش برسانیم'، 'ایران هیچ بازی تداركاتی نداشت وتحریم برآن فشار وارد می كند'... البته آرزوی ایران شكست برابر عراق نبود!

تیم ملی ایران راهی استرالیا شد و منتقدان به احترام تیم ملی و مردم سكوت كردند و امید به موفقیت داشتند. البته آنان كه فوتبال را به خوبی می فهمند و به منافع خودشان فكر نمی كنند به خوبی می دانستند كه این تیم به جایی نخواهد رسید.

تیمی كه فقط دفاع كردن را بلد است در مرحله گروهی برابر بحرین، قطر و امارات به برتری دست یافت و به عنوان تیم نخست صعود كرد.

نمایش تدافعی ایران در این 3 دیدار موجی از انتقاد را آغاز كرد؛ آیا تیم ایران برابر كشورهای حوزه خلیج فارس هم باید دفاع كند؟ آیا بحرین و قطر و امارات نیز آرژانتین و نیجریه هستند كه جلوی آنان 90 دقیقه زیرتوپ بزنیم وبعد بگوییم خیلی خوب بازی كردیم!؟

آنانی كه فوتبال را منطقی نگاه می كنند و كمی انصاف دارند به خوبی می دانند حق تیم ملی ایران در دیدار با امارات حتی تساوی نیز نبود. 3 پیروزی با ضربات كرنر تیم ایران را به عنوان صدرنشین راهی یك چهارم نهایی كرد.

درحالی كه خیلی ها منتظر قهرمانی تیم ملی ایران بودند، این تیم با لژیونرهای متعدد در باشگاه های اروپایی و كشورهای حوزه خلیج فارس، سرمربی پرادعا كه مربیان و كارشناسان منتقدش را به توهین های مختلف به بی اطلاعی از فوتبال روز متهم می كرد برابر عراق تسلیم شد.

مقابل عراقی كه از روزهای اوج خود فاصله زیادی داشت تیم ایران هرچند از دقیقه 43 با اخراج مهرداد پولادی 10 نفره بازی می كرد اما به واقع تیم كشورمان چهره واقعی خودش را نشان داد.

تیمی بی برنامه و بدون تاكتیك كه فقط دفاع كردن را بلد است، مغلوب عراق شد. تیمی كه نمی توانست در میانه میدان توپ را چند ثانیه حفظ كند، تیمی كه بلد نبود روی زمین تاكتیك های هجومی داشته باشد به امیدضربات پنالتی تلاش كرد و درنهایت مغلوب شد.

بدتر اینكه بدانیم تیم ملی عراق لیگ ندارد و حتی در كشور خود یك بازی تداركاتی نیز برگزار نكرده است و مهمتر از همه اینكه یكی از بهترین بازیكنان این تیم در دیدار امروز با ایران یعنی یونس محمود حتی بدون تیم است . اما در تیم ما نفرات جوان آن با وجود تلاش فراوان باید نیمكت نشین می شدند.

در نهایت آرزوهای مردم ایران در استرالیا بر باد رفت. مربی 4 میلیون یورویی بهانه تراشی كرد و داور را همانطور كه انتظار می رفت دلیل این شكست دانست. اما همگان می دانند واقعیت چیز دیگری است و مرد موزامبیكی چیزی در چنته نداشت كه برای فوتبال ایران رو كند.

میلیون ها دلار هزینه او و دستیارانش شد تا تیم ملی ایران را مقابل عراق بازنده كنند در حالیكه مربی وطنی تیم ملی عراق شاید یك دهم قرارداد كی روش را نیز دریافت نكند.

البته بعد ازبازی باامارات مشخص بود كه تیم ملی ایران برنامه ای درفازهجومی نداردوهمگان نگران بودند،اما كی روش با حمایت رسانه ای به این گفته ها نه تنها نگاه نكرد بلكه سعی می كند با آماروارقام جو را تلطیف كند تا جام جهانی روسیه را هم با زیرتوپ زدن به پایان برساند.

از: امیر میرزاییان