آيين چهارشنبه سوري در چهارمحال وبختياري

شهركرد- ايرنا - در تاريخ ايران باستان جشن هاي مختلفي ثبت شده است كه هر كدام داراي فلسفه و زمينه خاصي بوده است و چهارشنبه سوري يكي از اين آيين هاست.

به گزارش ايرنا، امروزه تنها 'جشن سوري' معروف به 'چهارشنبه سوري' و نيز 'جشن سده' براي عموم شناخته شده اما ديگر جشن هاي ايراني نيز مانند 'مهرگان' ، 'آذرگان' و 'شهريورگان' را مي توان از اين دست دانست.

آتش نزد ايرانيان نماد روشني، پاكي، طراوت، سازندگي، زندگي، و تندرستي است .

چهارشنبه سوري درفرهنگ پارسي به عنوان مقدمه و پيش درآمد نوروز نيز شناخته شده كه همواره در طول تاريخ، قبل از فرارسيدن سال نو برپا مي شده و هنوز هم در بين اقوام ايراني رواج دارد.

به گزارش ايرنا، مردم چهارمحال وبختياري نيز طبق رسوم نياكان خود با جمع آوري هيزم و برافروختن آتش و پريدن از روي آن ابياتي مثل 'سرخي تو از من زردي من از تو' و 'غم برو شادي بيا محنت برو روزي بيا' بيان مي كنند .

مردم مناطق عشايري چهارمحال وبختياري نيز باروشن كردن آتش و پريدن از روي آن سلامتي و رزق و روزي و پايان غم را طلب مي كنند.

بختياري ها هنگام پريدن از روي آتش اين شعر را سه بار مي خوانند:

تش تش نوروز ايكنم شادي هر روز ايكنم

سرخي تو سي مو زردي مو سي تو

غم بره شادي بيا محنت بره روزي بيا

تعداد آتش ها را نيز مانند سبزه ها فرد مي گيرند و معتقدند كسي از روي آتش زوج بپرد سال آينده چهارشنبه سوري نخواهد داشت.

درمناطق بختياري نيشين چهارمحال و بختياري به چهارشنبه سوري 'چهارشنبه سيري' يا 'تش پرك' مي گويند.

رييس بنياد ايران شناسي چهارمحال وبختياري گفت: در ايران جشن به معناي يكي از حالات است كه با روح شادي وسپاس گذاري انسان از موقعيت هاي خوب همراه است .

'عباس قنبري عديوي'در گفت وگو با گزارشگر ايرنا افزود: جشن چهارشنبه سوري نيز يكي از جشن هاي و سنت هايي است كه ريشه در سنت، اخلاق، باورهاي اجتماعي و فعاليت هاي حيات بخش انسان دارد.

وي گفت: در ايران باستان آتش يكي از عناصر چهار گانه و نماد گرمي، روشنايي، پاكي و زندگي بوده و سرخي آتش نيز ازبين برنده بدي، زردي ها، بيماري ها و زشتي هاست.

قنبري عديوي اظهار داشت: در فرهنگ ايراني ها زمستان كه با روح خستگي و دلمردگي، همراه است با آتش گرمابخش بهار و روشنايي آن به پايان مي رسد.

وي گفت: سور به معناي جشن است و چهارشنبه سوري يعني جشن پايان سال كه آخرين چهارشنبه سال با برافروختن سه، هفت و يا 11 آتش كوچك، اول بزرگترها، بعد زنان و بعد نيز كودكان به ترتيب از روي اين آتش ها مي پرند.

رييس بنياد ايران شناسي استان گفت: مردم با اين پريدن از روي آتش جشن و سرور برپا مي كنند و زشتي ها،ناپاكي ها، بيمارها و كارهاي شيطاني را از خود دور مي كنند.

وي گفت: خاكستر آتش را نيز يكي از دختران جوان به بيرون از خانه مي برد و اهالي خانه درب منزل را به روي او مي بستند كه با اين كار از او مي خواستند كه انشالله در سال جديد ازدواج كند.

قنبري عديوي كوزه شكستن، فالگوش ايستادن، قاشق زني را از ديگر آداب و رسوم اين شب عنوان كرد وگفت: برخي دختران و پسران با مخفي كردن صورت خود از همسايه و فاميل طلب عيدي مي كنند كه اين امر يادآور صله رحم و كمك به دوستان و آشنايان است.

وي اظهار داشت: برپايي اين آيين كه نماد شادي و سرور است هم اكنون به شبي مهيب با استفاده از وسايل محترقه و آتش زا تبديل شده كه چنين رفتارهايي با روح جشن هاي ايراني همخواني ندارد.

7360/558/

سرخط اخبار استان‌ها