۳۰ اسفند ۱۳۹۱،‏ ۱۱:۱۷
کد خبر: 80590148
T T
۰ نفر
جشن جنبش جوانه زدن زمين در بهار

شهركرد-خداوند جهان را آفريد، آنچنان كه نوروز را آفرينش كرد، آنچنان كه طبيعت را رستاخيزي براي نو شدن قرار داد تا آن را نوروز ناميد نهند.

نوروز، سفیر بیداری است،جشن رستاخیزی زمین، آن هنگام كه سپیدی زمستان كوله بار سفر می بندد و بهاران بر كوه و دشت و دمن بخشندگی و سخاوت خویش را می گستراند.

نوروز،روز تطهیر و پاكی است، روز روشنابی،روز رهایی و آزادگی و روز تازه شدن،روز برافزوختن چراغ دل از دل تنگی ها،روز مدد جستن از میر نوروزی و روز خوش دلی، همانند زمین كه در نوروز آفرینش شد.

نوروز و جشنهای نوروزی از دیرباز،در نزد ایرانیان مطهر و پاكیزه و پاك بوده و آغاز كشت و بهار ، فصل آغاز كار بوده است.

در زمان ایران باستان، بیش از 70 جشن و عید برپا می شده و نوروز تطهیر باطن و ظاهر انسانها از گذشته تا به امروز ماندگار باقی ماند.

نوروز به عنوان یك جشن اساطیری، جشن ربانی و خرد ورزی و عدالت ورزی و مهرگستری ایرانیان بوده است و بخشایشگری زمین، سرآغاز آفرینش و آغاز فصل كار و تلاش و دید بازدید و گذشت و مهربانی مهمترین ویژگی نوروز است، كه در بسیاری از دیوان شعر نیز به آن اشاره شده است.

ایرانیان باستان نوروز را روز آفرینش زمین و هستی می دانستند و بر این عقیده بودند الهه باروری در نوروز خاك را بارور می كند و ایرانیان باستان نوروز را روز پیدایش زمین دانسته، آن را گرامی داشتند.

نوروز،جشن همه مردمان جهان بوده ، اما تنها ایرانیان آن را حفظ كردند و تاكنون نیر آن را پاس داشته اند.

برپایی' عید اموات' (فرهور) یكی از مهمترین جشنهای نوروز باستان است، كه در برخی از مناطق كشور در ایام نوروز برپا

می شود و در این عید كه پیش از آغاز تحویل سال نو برگزار

می شود، مردم با سبزه و گل و شیرینی به زیارت اهل قبور

می روند.

در جشن فره ور یا ' یشن فره وشی ' ایرانیان بر این باور بودند كه در پنج روز پایانی سال اموات و درگذشتگان شان از آسمان به روی زمین می آمدند، به همین جهت مردم اقدام به خانه تكانی

می كردند.

در این آیین مردم برای شادی ارواح درگذشتگان خود اقدام به پختن نوعی شیرینی شبیه به حلوا می كردند كه هنوز هم دربین برخی از مردم بختیاری پخت ' حلوا علفی' در بین مردم در ایام باقی مانده از سال تا فرارسیدن نوروز، مرسوم است.

از سنتهای نوروزی در ایران می توان به اسب دوانی ، چوگان، كشتی گرفتن، پوشیدن لباس رنگی، حنابندان عید، حلوای عید، آرایش و آذین منزل و اهل خانه، آزادسازی زندانیان، دادورزی و عدالت، نیكوكاری و هدیه دادن اشاره كرد.

جشن ها و آیین های نوروز در كشور به دو دوره قبل از زرتشت و پس از ورود اسلام به ایران تقسیم می شد، كه در دوران پیش از زرتشت، ایرانیان نوروز را سمبل پیروزی جمشید بر دیوان می دانستند.

در فرهنگ ایرانی اسلامی نوروز اساس خلقت خداوندگار است و ایرانیان معتقدند، خداوند انسان را در نوروز خلق كرده و به همین جهت این روز را گرامی می دارند.

در فرهنگ ایرانی اسلامی، ایرانیان معتقدند خداوند جهان را در شش روز خلق كرد،به همین علت در روز هفتم كه نوروز است، شكرانه خلقت خداوند را با برپایی نماز به جای می آورند.

' نوروزخوانی' و به صدا درآوردن كوس و طبل و شیپور و گرفتن نوروزیه و برافراشتن علم نوروزی از دیگر آیین های نوروز در ایران بوده است و نوروز خوانی در ایران با یك ریتم آهنگین همراه بود،كه چاووش خوانان با خواندن ' بهار آمد بهار آمد ' مژده فرا رسیدن عید را می دادند و عیدانه می گرفتند.

فلسفه ' سفره هفت سین ' در آستانه سال نو نیز به گونه ای است كه زنان خانه پس از خانه تكانی و برپایی'مهمانی درگذشتگان ' (جشن فرهور) و كشت سبزه از گندم و دیگر حبوبات ، اقدام به برپایی جشن هفت سینی یا هفت چینی می كردند.

در این آیین كه عدد هفت برای ایرانیان بسیار تقدس دارد، هفت طبق یا سینی از میان سكه،سركه،سمنو،سیب، سنجد، سوهان، سنبل ، سبزه ، سپستان ، سنگك ،سیاه دانه و سماق را كه هركدام از آنها نمادی از زندگی ، آرامش ، ثروت ، عشق ، جاودانگی ، بركت كشاورزی و شوری بود، را به همراه قرآن ، ماهی ، آیینه و شانه بر سفره های خود می گذاشتند.

استفاده از تخم مرغ در سفره های هفت سین نیز به منزله پایداری كره زمین و كهكشان ها بوده و پس از چیدن سفره هفت سین كه به صورت آیین خاص و با حضور بزرگان قوم برپا می شد، هفت قلم آجیل و خشكبار نیز در كنار سفره هفت سین چیده

می شد.

به هنگام تحویل سال نو نیز كودكان و نوجوانان پای كوبان و دست افشان به طرف خانه بزرگان می رفتند و عیدانه دریافت می كردند و یكی از سنتهای فراموش شده نوروز در ایران ، آیین ' حاجی فیروز' كه تركیب و تلفیقی از اسلام (حاج) و فیروز (ایران) بوده، می باشد.

حاجی فیروز نمادی از دادخواهی ' سیاووش ' بوده، كه لباس سرخ آن حاكی از خون نابحق ریخته سیاووس و چهره او نیز حضور سیاووش از عالم ماوراالطبیعه را در اذهان تداعی می كرده است.

در این آیین حاجی فیروز با خواندن اشعار به مردم شادی را هدیه می كرد و مردم را برای كار كشت و زرع فرا می خواند و آیین ' میر نوروزی ' نیز هشداری برای حاكمان بود،كه ظلم و ستم را به مردم روا ندارند، چرا كه پس از ایام نوروز میرنوروزی در صورت زورگویی به مردم ، مورد تعرض و كتك خوردن قرار می گرفت.

بسیاری از این جشن ها و آیین های نوروزی در كشور كمرنگ شده و مهمترین و زیباترین نكته جشن های نوروز دید و بازدید و صله رحم است كه در اسلام نیز به آن اشاره و تاكید فراوان شده است و كشت سبزه و جوانه از دیرباز در بین مردم رواج داشته و ریشه آن باستانی و سنتی است.

كشت سبزه به هنگام فرارسیدن نوروز، به عنوان ترویج فرهنگ كار و توجه بخش كشاورزی و تفعل زدن به محصولات می باشد و درگذشته بر روی دیوارهای خانه های خشتی 12 نوع از انواع سبزه، بذر حبوبات، موادغذایی مانند گندم، ارزن و جو و عدس كشت می كردند و به آن تفعل می زنند، تا ببینند كدام محصول در سال پیش رو پر رونق تر خواهد بود.

بستن سبزه به منظور هدایت و كنترل مواد غذایی و گره زدن آن در ' تیرروز فروردین ' نیز منزله علاقه مندی به توسعه طبیعت و گسترش فرهنگ كشاورزی و تعفل به آن اینده نگریس بوده و در دوران گذشته، سبزه كشت شده را برروی سكوی با نام'میزدپان' یا (میزبان) می گذاشته اند.

به گزارش ایرنا ، سال 91 هر چه بود گذشت و هرگز دیگر بار بازنخواهد گشت، پس باید با نوروز و روزهای سال92برای تمامی ایرانیان آرزوی سربلندی كرد.

گزارش از محمود رییسی

7359

سرخط اخبار استان‌ها