۲۹ اسفند ۱۳۸۴،‏ ۰:۰۱
کد خبر: 7810441
T T
۰ نفر
پای صحبت رانندگان اتوبوسهای مسافربری بین شهری (1) # مشهد ، خبرگزاری جمهوری اسلامی 29/12/84 داخلی.اجتماعی.خدمات.رانندگان اتوبوس. گزارش از فاطمه یوسفی با چهره ای تکیده و رنجور بعد از پیاده شدن تمام مسافران، از اتوبوس پایین می آید، 60 تا 70 ساله به نظر می رسد. عرق به سر و صورتش نشسته، پشت لباسش خیس است و خودش می گوید که این خستگی مفرط که از سر و صورتش نمایان است به دلیل بیماری می باشد. "9 ماهی می شود که عمل قلب باز کرده ام، نارسایی کلیه و دیابت هم دارم و در اثر آن روز به روز سوی چشمانم کم می شود اما ناچارم برای مخارج زندگی خود و بچه هایم کار کنم." "حسن شیخ" راننده ای 51 ساله با 17 سال سابقه خدمت در ارتش، امروز از بخت خوش و یا بدش راننده اتوبوسهای مسافربری شده است. بسیار پیرتر از سنش نشان می دهد. وی می گوید: از سال 68 که به دلیل مشکلات خانوادگی و طلاق همسر از ارتش بیرون آمدم راننده اتوبوس شدم، سالهای اول بیمه نبودم اما از سال 73 به صورت خویش فرما بیمه شدم و هر ماه حق بیمه پرداخت کردم. امروز او بعد از 11 سال سابقه بیمه به عنوان راننده همچنان با شرایط نامساعد به رانندگی در جاده ها و مسافتهای طولانی می پردازد. وی گفت: با این شرایط جسمی نامناسب توان کار برای چند ساعت را ندارم و می دانم با جان 30 40 مسافر بازی می کنم اما امکان بازنشستگی و از کار افتادگی هم ندارم. به گفته وی تا دو سه سال قبل با 10 سابقه بیمه ای راننده بازنشسته می شد اما با افزایش آن به 13 سال هنوز دو سال دیگر باید کار کند. "حسن شیخ" یکی از رانندگانی است که یکی از طاقت فرساترین، ناامن ترین و کم درآمدترین مشاغل را دارند و معتقدند که حتی کمترین توجه و حمایتها از آنان دریغ شده است. عدم امنیت شغلی، اقتصادی، روانی و اجتماعی امروز از جمله مشکلاتی است که راننده ها به ویژه در بخش مسافربری که با جان مردم سر و کار دارد با آن مواجهند. بعد از صحبت با حسن شیخ، برای تهیه گزارشی جامع ناچارم سری به پایانه مسافربری مشهد بزنم. طی این سالها بارها به پایانه رفته ام اما تنها چیزی که کمتر توجهم را جلب کرده رانندگانی هستند که شاید محور بخش حمل و نقل کشور هستند. بعد از هماهنگی با مسوولان پایانه مشهد تصمیم گرفتم نشستی را در محل پایانه با چند نفر از رانندگان داشته باشم. گروهی 100 تا 150 نفره در محل تجمع کرده اند، منتظرند تا صدایشان را به گوش کسی برسانند. می گویند که حرف و درد دلشان بسیار است، به هر جا هم که فکرشان قد داده فریاد کرده و شکایت برده اند، از مسوولان پایانه مسافربری مشهد تا اداره کل پایانه های استان تا وزارت راه و ترابری و حتی دفتر ریاست جمهوری اما هیچ جوابی تاکنون نگرفته اند. طبق آمارهای ارایه شده هم اکنون حدود 550 هزار راننده در بخش حمل و نقل جاده ای کشور فعال هستند که 77 هزار نفر آنها در بخش حمل و نقل مسافر و بقیه در بخش بار فعالیت می کنند. بیشترین رانندگان جاده ای در استانهای خراسان، اصفهان و تهران حضور دارند. غلامحسین پاکدل یکی ازاین رانندگان جاده ای است که به گفته خودش گواهینامه پایه یک تخصصی و حرفه ای دارد اما برای تامین معاش خانواده اش در تنگنا است. وی گفت: به دلیل آنکه بیمه نیستم خانواده ام را برای استفاده از بیمه روستایی در روستا مستقر کردم تا حداقل بخشی از هزینه های درمانی شان از این طریق تامین شود. او با بیان اینکه در قانون تصریح شده به منظور امنیت روانی و اقتصادی رانندگان و خانواده هایشان باید بیمه باشند تادر صورتی که اتفاقی افتاد بیمه جوابگو باشد، اظهار داشت: امروز نه تنها این امر محقق نشده که حتی با تعداد زیاد رانندگانی که هر روز گواهینامه می گیرند و با ورود بازنشستگان سایر دستگاهها به این بخش وضعیت همان تعداد راننده حرفه ای هم متزلزل شده است. وی ادامه داد: در این شرایط درآمد و هزینه های زندگی با هم همخوانی ندارد و بیکاریهای فصلی و اجباری و عدم به کارگیری دایمی، زندگی شخصی ما را به شدت دچار مشکل کرده است. این در حالیست که به اعتقاد کارشناسان توجه به سلامت روحی وجسمی رانندگان یکی از عوامل مهم کاهش تلفات جاده ای در کشور می باشد اما تاکنون کمتر به این مباحث پرداخته شده است. دوری از خانواده برای مدت طولانی، کار طاقت فرسای رانندگی، نبود نظارت بر ساعات کاری و معضلات معیشتی آنان موجب بسیاری دیگر از معضلات و مشکلات خانوادگی، روحی و انحرافات در این قشر شده است. پاکدل افزود: با وجود قبولی پسرم در دانشگاه نتوانستم هزینه های او را بپردازم و او هم ناچار از انصراف شد. وی ادامه داد: رانندگان که خود زمینه اشتغال دهها نفر را در پایانه ها فراهم کردند، کوتاه نظری، کوتاه دستی و کمبودهای موجود در پایانه را بسیار دیدند که تاکنون هم اقدامی برای رفع آنها نشده است. او با اشاره اجاره بهای شرکتها افزود: وقتی اجاره شرکتی در ورودی پایانه ماهانه پنج میلیون تومان باشد خوب ناچار است برای تامین آن دست به تخلف و اجحاف در حق راننده و مسافر بزند. یک راننده دیگر اتوبوس هم معتقد است: کمبود درآمد، بیکاری به ویژه بیکاری فصلی رانندگان کمکی که حتی قادر به امرار معاش خانواده خود نیستند از مسایل اصلی این قشر است. حسن زحمتکش مرجانه گفت: اجاره های سرسام آور، هزینه های پزشکی و درمان، تحصیل بچه ها، دانشگاه و ازدواجشان و مانند آن فشار بسیاری بر رانندگان که کار و حقوق مشخصی ندارند و خانواده هایشان وارد می کند. وی با 14 سال سابقه رانندگی در جاده های کشور می گوید: من با چهار فرزند مدرسه ای امروز مستاجرم و از پس هزینه های زندگی ام بر نمی آیم. او افزود: وخامت زندگی ام به حدی است که در اثر مشکلات اقتصادی و اختلافات ناشی از آن و تزلزل شغلی، در حال متارکه هستم. وی با اشاره به برقراری بیمه روستاییان و یا تخفیفهای ویژه بیمه ای برای تجار و مانند آن گفت: چرا رانندگانی که مهره اصلی در شبکه حمل و نقلی و اقتصاد کشور هستند و شبانه روز جان صدها مسافر را در دست دارند باید در گیرودار این مشکلات و بی توجهیها خرد شوند. او افزود: امروز راننده بابیش از 70 سال سن و 40 تا45سال سابقه رانندگی در جاده ها همچنان کار می کند حال آنکه پارکینسون داشته واصلا صلاحیت رانندگی در جاده ها را ندارد اما به دلیل نداشتن امکان بازنشستگی و سوابق بیمه ای که در بسیاری موارد ضایع شده ناچارند کار کنند. وی خود را یکی از این موارد ذکر کرد و گفت: امروز بعد از 14 سال کار فقط دو سال سابقه بیمه دارم و بقیه سوابقم در بیمه نیامده است و از سال 73 هم که باید حق بیمه را خودم بپردازم به دلیل حقوق پایین امکان پرداخت آن را کمتر داشتم. زحمتکش افزود: قبل از سال 73 هم که شرکتها باید حق بیمه را پرداخت می کردند من کار کردم پول بیمه را هم از حقوقم کسر کردند اما شرکت به جای اسم من نام دیگری را رد کرده است. ادامه دارد....