۲۳ آبان ۱۳۸۹،‏ ۰:۰۱
کد خبر: 7182259
۰ نفر
در سوگ امام محمد باقر(ع) گنجینه علوم اهل بیت ..................................................
خبرگزاری جمهوری اسلامی 89/08/23 فرهنگی.شهادت.امام محمد باقر قم- حضرت امام محمد باقر(ع) روز جمعه سوم ماه صفر سال 57 هجری قمری در مدینه به دنیا آمد و در واقعه جانگداز کربلا همراه پدر و درکنار جدش حضرت سید الشهدا کودکی بود که به چهارمین بهار زندگیش نزدیک می شد.
نام او 'محمد' و کنیه اش 'ابو جعفر' و 'باقر العلوم ' یعنی 'شکافندهی دانش ها'است از مشهورترین القابش باقر، شاکر، هادی و امین است.
حضرت را باقر نامیدند، زیرا ایشان شکافنده علوم اولین و آخرین ودلش بحر پهناور و چشمه جوشنده ی علم و دانش اهل بیت (ع) بود.
مادر مهربانش ستاره فروزنده امامت، فاطمه دختر امام حسن مجتبی (ع ) که مکنی به ام عبدالله و نام پدرش امام سجاد(ع) نام داشت .
دوران امامت امام محمد باقر ( ع ) از سال 95هجری که سال شهادت امام زین العابدین ( ع ) است آغاز شد و تا سال 114هجری، یعنی مدت 19سال و چند ماه ادامه داشته است که ،'ولید بن عبدالملک '، 'سلیمان بن عبدالملک '، 'عمربن عبدالعزیز' و 'هشام بن عبدالملک ' خلیفه های دوران امام بودند.
شیعه در زمان امام باقر (ع) آنگونه فشار و تضییقاتی که قبلا به خود دیده بود احساس نمی کرد لذا مردم بار سفر به سوی آن حضرت می بستند تا از سرچشمه معارف و علوم مستفیض و سیراب گردند.
در روزگار امام باقر(ع) شمار راویان و نیز روایت ازآن حضرت رو به فزونی نهاد یعنی روایت از آن حضرت بیش از روایاتی بود که از پدر و اجدادش نقل می شد و لذا حدیث امام باقر(ع)در هر سرزمینی از ممالک اسلامی رواج و انتشار یافت.
حتی جابرجفعی که از راویان موثق و بزرگان نقل حدیث است فقط هفت هزار حدیث از آن حضرت نقل کرده است ،همچنین جابر از حاملان علوم اهل البیت (ع) به شمار می رفت علم اهل البیت (ع) بسیار دشوار است که جز پیامبر و یا ملک مقرب و یا مومنی که خدا قلب او را برای ایمان آماده و پاکیزه گردانیده هیچ کسی یارای تحمل این علم را ندارد؟ چنانکه این نکته در حدیثی از خود ائمه (ع) نقل شده آمده است.
جابرجعفی طی حدیثی که از او نقل شده چنین می گوید:'نزد من پنجاه هزار حدیث وجود دارداگر هریک از این احادیث را بازگو کنم باید بدانید سراسرآنها از نبی اکرم (ص ) از طریق اهل بیت (ع) می باشد و نیز محمدبن مسلم به ویژه از امام باقر(ع) سی هزار حدیث را روایت کرده است.
در گوشه ای از تاریج روایت شده است که در زمان پیشوای پنجم از میان رجال حدیث علمائی ظهور کردند که مدت ها به حدیث آنان تکیه می شد و اینان در پیشگاه امام صادق (ع) نیز برخوردار از تقدم و احترام بودند و آن حضرت به آنها مهر می ورزید.
جابربن عبدالله انصاری، محمدبن مسلم، زراره و حمران (دو پسراعین )، ابن ابی یعفور، یزید عجلی، سدیر صیرفی، اعمش،ابی بصیر، معروف ابن خربوذ، و جمع فراوانی دیگر چنانکه شعرائی بزرگ و چیره دست در این زمان ظهور کردند که آثار آنان تا هم اکنون جاوید مانده است که از امام باقر(ع) ستایش های جالبی نقل شده است.
در تاریخ نقل شده است که 'جابر بن عبد الله ' نزد امام محمد باقر (ع) میآمد و از آن حضرت دانش فرا میگرفت و به آن گرامی مکرر عرض میکرد: ای شکافندهی علوم، گواهی میدهم تو در کودکی از دانشی خدا دادی برخورداری.
امروزه آنچه که از اخبار و آثار در علوم دین، تفسیر قرآن، فنون آداب و احکام در اختیار ماست برگرفته و پیوسته از علوم این انسان های کامل و منتخبین از سوی خدا می باشد.
ستاره پنجم امامت در تمام زمینه های الگویی برای مردم بودند ایشان دارای خصوصیات مرجعیت علمی و پاسخگویی به پرسش های مردم، عبادت و تهجد و شب زنده داری، کار و تلاش در اوج زهد و تقوا، حضور سازنده و موثر در جامعه، شکیبایی و بردباری در روابط اجتماعی، رسیدگی به محرومان، انفاق و ایثار صمیمیت و محبت با دوستان بودند.
در کتاب جناد الخود در ذکر اخلاق حمیده آن حضرت آمده است: که اکثر اوقات از خوف الهی می گریست و صدا به گریه بلند می کرد و از متواضع ترین خلایق بود.
هر کسی به سوی ایشان برای کسب علم می آمد علمش را در اختیارش قرار می دادند. امام برای تبیین ارزش و نقش علم و معرفت در جامعه از یک سو عملا در این زمینه تلاش می کردند و از سوی دیگر با سخنان الهی خویش مسلمانان را برای فراگیری دانش و معرفت تشویق می فرمودند تا دیانت و معرفت به طور همگام در جامعه شکوفا شود.
امام نه تنها در زمینه تبیین معارف دین و عرصه های علمی و اجتماعی و اخلاقی تلاش می کردند بلکه در عرصه مبارزات سیاسی نیز پیشگام بودند و با یک برنامه و حرکت بنیادی درصدد برآمدند از حقوق اهل بیت دفاع کنند و با ستمگری های امویان به طور اساسی مقابله کنند.
نه تنها در زمینه علمی بلکه امام از شاد کردن دیگران خشنود می شد و از زبان جد بزرگوارش رسول اکرم (ص ) این روایت را برای مردم ذکر می کردند: ' هر کس مومنی را شاد کند، مرا شاد کرده و هر کس مرا شاد کند، خدای را خشنود ساخته است ' و گاه اطرافیان را به شوخی های ستوده و در حد اعتدال که موجب سرور و خوشحالی افراد می شود تشویق می فرمودند.
حضرت امام محمد باقر (ع ) 19سال و ده ماه پس از شهادت پدر بزرگوارش حضرت امام زین العابدین ( ع ) زندگی کرد و در تمام این مدت به انجام دادن وظایف خطیر امامت ، نشر و تبلیغ فرهنگ اسلامی ، تعلیم شاگردان ، رهبری اصحاب و مردم و اجرا کردن سنت های جد بزرگوارش در میان خلق پرداخت.
ایشان سرانجام در هفتم ذیحجه سال 114هجری در سن 57سالگی در مدینه توسط هشام مسموم و به شهادت رسید ، پیکر مقدس را در قبرستان بقیع کنار پدر بزرگوارش به خاک سپردند. ک/4 /7406/ /550 شماره 025 ساعت 11:40 تمام