۱۵ مهر ۱۳۷۴،‏ ۰:۰۱
کد خبر: 5846713
۰ نفر
پیامد عملیات اخیر ارتش سریلانکا علیه ببرهای تامیل # دهلی نو - ایرنا15/7/74 برابر با7 اکتبر 1995 عملیات تهاجمی سه روزه نیروهای امنیتی سریلانکا علیه مواضع شورشیان ببرهای ازادیبخش تامیل ایلام در شبه جزیره جافنا که از ان به نام " عملیات برق اسا " یاد می شود موفقترین عملیات پس از اغاز درگیری در ماه اوریل (اردیبهشت )سال جاری توصیف شده است.
در جریان این عملیات که روز یک شنبه گذشته اغاز گردید نیروهای امنیتی سریلانکا 20 کیلومتر مربع ازاراضی اطراف پایگاه نظامی " پالالی " را تصرف و ضد حمله شورشیان را دفع کردند و 200 تن از انان را کشتند.
در نتیجه این عملیات فشار ببرهای تامیل بر پایگاه " پالالی " موقتا کاهش یافت.
در گذشته ببرها با حملات منظم و پیاپی خود تلفات سنگینی بر نیروهای امنیتی در این پایگاه وارد می کردند.
علاوه بر این موفقیت تهاجم اخیر روحیه ارتش سریلانکا که از ماه اوریل به بعد بسیار تضعیف شده بود را تا حدی تقویت کرده است.
کارشناسان نظامی در هند می گویند که ارتش سریلانکا در عملیات اخیر خود علیه شورشیان تامیل بسیار مجهز بود و به صورت سازمان یافته عمل کرد.
با این وجود بسیاری از صاحبنظران این عملیات را نشانه تغییر سیاست دولت سریلانکا در حل مسئله نژادی این کشور نمی دانند.
اولا بعید به نظر می رسد که حمله اخیر سر اغاز پیشروی نیروهای امنیتی به سوی سایر مناطق تحت کنترل شورشیان تامیل باشد زیرا چنین اقدامی مستلزم برنامه ریزی دقیق و همه جانبه تدارک نیروهای تقویتی و پوشش مناسب هوایی می باشد وگذشته از این چنین جنگی فرسایشی خواهد بود.
از سوی دیگر اگر هدف از تهاجم اخیر کاهش دادن فشار بر اردوگاه " پالالی " باشد موفقیت به دست امده اهمیت چندانی نخواهد داشت زیرا توانایی گروه شورشیان برای پس گرفتن اراضی از دست داده را نمی توان نادیده گرفت.
در جریان تهاجم اول ارتش در ماه ژوئیه به مواضع شورشیان تحت نام " عملیات جهش به جلو " بسیاری از نواحی تحت کنترل شورشیان به تصرف نیروهای امنیتی درامد اما این نواحی به دنبال حملات مکرر ببرهای تامیل بار دیگر از کنترل ارتش خارج گردید.
تا انجا که به گروه ببرها مربوط می شود این گروه تنهادو راه پیش رو دارد یا باید به نبرد خود با نیروهای امنیتی ادامه دهد یا پیشنهاد خانم " چاندریکا کوماراتونگا " رییس جمهور سریلانکا برای صلح و خودمختاری تدریجی مناطق تامیل نشین مورد مطالعه قرار دهد.
پیشنهاد دولت برای دادن اختیارات بیشتر به نواحی تامیل نشین در ماه ژوئیه مطرح گردید ولی از سوی شورشیان تامیل رد شد.
در ان زمان بین نیروهای دولتی و چریک ها نوعی توازن نظامی وجود داشت اما با توجه به عملیات اخیر این توازن به زیان شورشیان برهم خورده است و بنابراین بعید به نظر می رسد که ببرها راه جنک را انتخاب کنند.
علاوه بر این افزایش تلفات سنگین غیر نظامیان درنواحی تامیل نشین و نارضایتی فزاینده مردم این نواحی از جنک نیز ممکن است ببرهای تامیل را وادار کند تا راه جنک را در پیش نگیرند با این وجود اقدام اینده شورشیان تامیل درواکنش به تحولات اخیر بستگی به چگونگی تفسیر این تحولات توسط مقامات بلند پایه ببرها دارد.
اگراین گروه وقایع اخیر را بخشی از جنک و گریز نیروهای امنیتی با پرسنل خود تعبیر کند این احتمال وجود دارد که گروه مذکور دست به انتقام جویی بزند.
این احتمال نیز وجود دارد که ببرهای تامیل تصمیم خود را تا اقدام بعدی دولت به تاخیر اندازند به عبارت دیگر این گروه منتظر خواهد ماند تا ببیند که پیروزی اخیر باعث تشویق دولت برای ادامه عملیات نظامی می گردد یا باعث می شود که دولت برای حل بحران نژادی کشور بر راههای سیاسی تاکید کند .