۴ شهریور ۱۳۷۸،‏ ۰:۰۱
کد خبر: 5683743
۰ نفر
شورای امنیت وبررسی حفاظت از کودکان درجنک # سازمان ملل،ایرنا: چهارم شهریور 1378 برابر با 26 اوت 1999 شورای امنیت سازمان ملل روز چهارشنبه برای دومین سال متوالی در یک جلسه علنی مشکل جهانی تاثیر درگیری های مسلحانه بر کودکان را موردبحث قرار داد.
این جلسه به ریاست " تیوبن گوریراب " وزیرامورخارجه نامیبیا که ریاست دوره ای شورای امنیت را نیز بر عهده دارد تشکیل شد ونمایندگان نزدیک به 50 کشور جهان سخنرانی کردند. این مبحث احتمالا تابعدازظهر پنجشنبه طول خواهد کشید و در پایان آن قطعنامه ای به تصویب می شود.
موضوع تاثیر مخرب درگیری های مسلحانه بر کودکان در سالهای اخیر مورد توجه جامعه بین المللی قرار گرفته است .
در حال حاضر در نزدیـک به 50 کشور جهان کودکانش از درگیری های مسلحانه چه بطور مستقیم و چه از عوارض بعد از این درگیری ها رنج می برند .
ازاواسط دهه 1980 تااواسط دهه 1990 حدود دو میلیون کودک در درگیری های مسلحانه کشته ، یک میلیون نفر یتیم و شش میلیون کودک به شدت زخمی یا معلول شده اند. درهمین مدت 12 میلیون کودک بی خانمان و 10 میلیون کودک نیز دچار جراحات روانی شدید شده اند .
در بحـران اخیر کوزوو ، کودکان و زنان 80 درصد غیر نظامیانی را که در بحران گرفتـار شدند تشکیل می دادند . در کل منطقه بالکان حدود 250 هزار کودک از درگیری ها متاثر شدند .
بنا به اطلاعات موجود بیش از 300 هزار کودک زیر 18 سال در حال حاضر در درگیری های مسلحانه در نقاط مختلف جهان شرکت دارند . بنا بر گزارش ها در بیشتر این درگیری ها ، کودکان زیر 15 سال و حتی کودکان 8 ساله و 7 ساله در جنک ها دخالت فعالانه داشته اند . در بعضی از کشورها سربازان دختر حدود 30 درصد افراد گروههای مسلح غیر دولتی را تشکیل می دهند .
" اولارا اوتونو" نماینده دبیرکل سازمان ملل در امورکودکان و درگیری های مسلحانه که به عنوان اولین سخنران در جلسه شورای امنیت سخن گفت دلایل چندی را به عنوان عوامل اصلی قربانی شدن کودکان در اثنای درگیری هـای مسلحانـه نام برد.
وی عدم اعمال قوانین بین المللی، هدف گیری عمدی غیر نظامیان ، استخدام و بکارگیری کودکان در منازعات، تجاوز و خشونت جنسی ، آوارگی غیر نظامیان، مین های زمینی، سلاحهای کوچک و تاثیر تحریم ها برکودکان را ازعمده ترین عوامل قربانی شدن کودکان دانست .
بیش از 110 میلیون قطعه مین زمینی هم اکنون در 70 کشور جهان پراکنده است که سالانه حدود 26 هزار نفر را می کشد یا زخمی می کند و اغلب این افراد کودک یا زن هستند .
"اوتونو" برای جلوگیری از قربانی شدن بیشتر کودکان پیشنهادهای زیر را مطرح کرد : قوانین بین المللی و معیارهای پذیر فته شده محلی در جنک ها رعایت شود، امکان دسترسی به افراد گرفتار در جنک فراهم شود ، از بکارگیری کودکان به عنوان سرباز در جنک خودداری گردد و مناطق عاری از جنک ایجاد شود .
وی همچنین خواست در بعضی از مراحل حساس جنک ها برمبنای نیازهای انسان دوستانه آتش بس ایحاد گردد ، کودکان در دستور کار صلح قرار گیرند ، طرف های درگیری به تعهدات خود پایبند باشند، تلاش های بهزیستی کودکان بعد از جنک ها به عمل آید و از تاثیر تحریم ها بر کودکان جلوگیری شود .