# شهرکرد ، خبرگزاری جمهوری اسلامی 29/12/84 داخلی.فرهنگی.نوروز. رییس ایرانشناسی شعبه چهارمحال وبختیاری گفت: برپایی " عید اموات " (فرهور) یکی از مهمترین جشنهای نوروز باستان است، که در برخی از مناطق کشور در ایام نوروز برپا می شود. دکتر" عباس قنبری عدیوی " روز دوشنبه در آستانه فرارسیدن نوروز در گفت و گو با ایرنا افزود: در این عید که پیش از آغاز تحویل سال نو برگزار می شود، مردم با سبزه و گل و شیرینی به زیارت اهل قبور می روند. به گفته وی، در جشن فرهور ایرانیان بر این باور بودند که در پنج روز پایانی سال اموات و درگذشتگان شان از آسمان به روی زمین می آمدند، به همین جهت مردم اقدام به خانه تکانی می کردند. قنبری اظهار داشت: در این آیین مردم برای شادی ارواح درگذشتگان خود اقدام به پختن نوعی شیرینی شبیه به حلوا می کردند که هنوز هم در بین برخی از مردم بختیاری نیز پخت " حلوا علفی" در بین مردم در ایام باقی مانده از سال تا فرارسیدن نوروز ، مرسوم است. رییس ایرانشناسی شعبه چهارمحال وبختیاری گفت:از سنتهای نوروزی در ایران می توان به اسب دوانی،چوگان، کشتی گرفتن، پوشیدن لباس رنگی، حنابندان عید، حلوای عید ،آرایش و آذین منزل و اهل خانه،آزادسازی زندانیان، دادورزی و عدالت ، نیکوکاری و هدیه دادن اشاره کرد. این ایران شناس بختیاری اظهارداشت: جشنها و آیین های نوروز در کشور به دو دوره قبل از زرتشت و پس از ورود اسلام به ایران تقسیم می شد که در دوران پیش از زرتشت،ایرانیان نوروز را سمبل پیروزی جمشید بر دیوان می دانستند. به گفته وی، در فرهنک ایرانی اسلامی نوروز اساس خلقت خداوندگار است و ایرانیان معتقدند، خداوند انسان را در نوروز خلق کرده و به همین جهت این روز را گرامی می دارند. قنبری یادآورشد: در فرهنک ایرانی اسلامی، ایرانیان معتقدند خداوند جهان را در شش روز خلق کرد، به همین علت در روز هفتم که نوروز است، شکرانه خلقت خداوند را با برپایی نماز به جایی می آورند. رییس ایرانشناسی شعبه چهارمحال وبختیاری اظهار داشت:" نوروزخوانی" و به صدا درآوردن کوس و طبل و شیپور و گرفتن نوروزیه و برافراشتن علم نوروزی از دیگر آیین های نوروز در ایران بوده است. به گفته وی، نوروزی خوانی در ایران با یک ریتم آهنگین همراه بود،که چاووش خوانان با خواندن " بهار آمد ـ بهار آمد " مژده فرا رسیدن عید را می دانند و عیدانه می گرفتند. قنبری، در خصوص فلسفه "سفره هفت سین" اظهار داشت: زنان خانه پس از خانه تکانی و برپایی"مهمانی درگذشتگان " (جشن فرهور) و کشت سبزه از گندم و دیگر حبوبات ، اقدام به برپایی جشن هفت سینی یا هفت چینی می کردند. به گفته وی، در این آیین که عدد هفت برای ایرانیان بسیار تقدس دارد، هفت طبق یا سینی از میان سکه،سرکه،سمنو،سیب، سنجد، سوهان، سنبل ، سبزه ، سپستان ، سنگک ،سیاه دانه و سماق را که هرکدام از آنها نمادی از زندگی ، آرامش ، ثروت ، عشق ، جاودانگی ، برکت کشاورزی و شوری بود، را به همراه قرآن ، ماهی ، آیینه و شانه بر سفره های خود می گذاشتند. قنبری ادامه داد: استفاده از تخم مرغ در سفره های هفت سین نیز به منزله پایداری کره زمین و کهکشان ها بوده است. وی یادآور شد: پس از چیدن سفره هفت سین که به صورت آیین خاص و با حضور بزرگان قوم برپا می شد، هفت قلم آجیل و خشکبار نیز در کنار سفره هفت سین چیده می شد. رییس ایرانشناسی شعبه چهارمحال وبختیاری اظهار داشت: به هنگام تحویل سال نو نیز کودکان و نوجوانان پایی کوبان و دست افشان به طرف خانه بزرگان می رفتند و عیدانه دریافت می کردند. قنبری اظهار داشت: یکی از سنتهای فراموش شده نوروز در ایران ، آیین " حاجی فیروز" که ترکیب و تلفیقی از اسلام (حاج ) و فیروز (ایران ) بوده، می باشد. این محقق و مردم شناس فولکور یادآور شد:حاجی فیروز نمادی از دادخواهی "سیاووش " بوده، که لباس سرخ آن حاکی از خون نابحق ریخته سیاووس و چهره او نیز حضور سیاووش از عالم ماوراالطبیعه را در اذهان تداعی می کرده است. وی گفت: در این آیین حاجی فیروز با خواندن اشعار به مردم شادی را هدیه می کرد و مردم را برای کار کشت و زرع فرا می خواند. قنبری یادآورشد: آیین "میر نوروزی " نیز هشداری برای حاکمان بود،که ظلم و ستم را به مردم روا ندارند، چرا که پس از ایام نوروز میرنوروزی در صورت زورگویی به مردم ، مورد تعرض و کتک خوردن قرار می گرفت. این محقق اظهار داشت: بسیاری از این جشن ها و آیین های نوروزی در کشور کمرنک شده است. قنبری یادآورشد: مهمترین و زیباترین نکته جشنهای نوروز دید و بازدید و صله رحم است که در اسلام نیز به آن اشاره و تاکید فراوان شده است. (2461/671/587)