۲۹ اسفند ۱۳۸۴،‏ ۰:۰۱
کد خبر: 5329261
T T
۰ نفر
# قزوین ، خبرگزاری جمهوری اسلامی 29/12/84 داخلی.اجتماعی. "نوروز" بزرگترین و شکوهمندترین جشن ایرانی است که ازهزاران سال پیش در نخستین روزسال نو که روز اول فصل بهاراست، باآیین های ویژه ای درپهنه ایران زمین برگزار می شده و اکنون نیز انجام می شود. اگرچه در طول تاریخ در برخی مراسم این ایام دگرگونی های بسیاری روی داده و برخی از رسوم کهن آن منسوخ و مراسم جدیدی جای آن را گرفته،اماهیچگاه از رونق و شکوه آن کاسته نشده است. استان قزوین نیز با توجه به قدمت تاریخی و فرهنگی خود از جشن ها و آیین های جذابی در این ایام و اولین روز نوروز برخورداراست. نوروز خوانی یکی از این مراسم آغاز سال نو و در واقع جزیی از مراسم استقبال از نوروز به شمار می رود. نوروز خوان ها در استان قزوین که پیش تر از اهالی روستاهای منـطقه الموت و طالقان بوده اند در دسته های دو تا چهار نفره در کوچه و خیابان براه می افتادند و با خواندن اشعار کوتاه و بلند آغاز سال نو را به مردم مژده می دادند. بنابر این آیین، معمولا یک یا دو نفر بیتی و یاابیاتی را می خوانند که یک یا دو نفر دیگر پاسخ می دهند: " نوروز نو،باشد شما را امسال مبارک مبارک"، "ای خانم باجی بلا نبینی واسه مان بیار نقل و شیرینی"،" نوروز نو سال باشد شما را امسال باشد مبارک مبارک"،"ای خانم باجی از ما نرنجی بیار برای ما نان برنجی " ، "ای حاج آقا سربه سر خدا داده پنج تاپسر"،" همه را کنی تو داماد ما بگویم مبارک باد". ساکنان منازل نیز با شنیدن صدای نوروز خوان ها، به استقبال آن ها رفته و با دادن پول و شیرینی از آنان پذیرایی می کنند. دسـت افشانی ، پایکوبی و ترانه خوانی " کوسه گلین " که با جامه ای سرخ ، کلاه بوقی و زنگوله به پا در خانه ها می رودازدیگر مراسم مردم قزوین در آغاز سال نو است. قزوینی ها دادن پول و شیرینی به نوروز خوان و کوسه گلین را خوش یمن می دانند. از دیگر آیین های این شهر کهن در هنگام شکوفایی بهار طبیعت مراسم سمنو پزی است که این آیین توسط بانوان و بصورت گروهی انجام می گیرد و سرشار از اعتقادات مذهبی است. زمان نسبتا طولانی پخت سمنو آن را با آداب ویژه و رمز آلودی آمیختـه کـه با مشارکت همسایگان و نیت خاص هر یک از آنان صورت می گیرد. آیین "سال تحویل" به هنگام آغاز سال نو که اهمیت و میمنت خاصی دارد، در استان قزوین درکنارسفره هفت سین برگزارمی شود که سفره ای سفید رنک یا رنگین و نسبتا فاخر است که برروی زمین گسترانده و در قسمت بالای آن دو عدد شمع روشن ، یک جلد کلام الله مجید و یک آیینه می گذارند. برخی روی آینه مزبور یک عدد تخم مرغ آپ پز گذاشته و معتقدند در لحظه تحویل سال، تخم مرغ می چرخد. بر روی سفره هفت سین نیز هفت چیز که نام آنها با حرف "س" آغاز می شود مانند سبزی، سیب، سکه، سرکه، سیر، سنجد، سماق و سمنو در ظرفهایی جداگانه می گذارند. علاوه بر آن ،سبزه نوروزی، یک ظرف شیرینی، یک ظرف نقل سفید و حبه نبات، یک پیاله عسل و ظرفی پر از تخم مرغ آب پز رنگی به نشانه خرمی، طراوت، نعمت و برکت سفره روی آن می چینند و سفره را با آن می آرایند. همچنین یک یا دو ماهی قرمز کوچک در ظرفی انداخته و به نشانه حیات روی سفره هفت سین می گذارند. سفره هفت سین را قبل از تحویل سال آماده می کنند و تمام اعضای خانواده با لباس نو و تمیز در کنار آن می نشینند و معتقدند که در هنگام تحویل سال همه باید در کنار این سفره جمع شوند تا میانشان تفرقه نیافتد. هنگام تحویل سال پدر یا بزرک خانواده دستها را به سوی آسمان بلند می کند و دعای مخصوص تحویل سال را بلند می خواند و دیگران آن را تکرار می کنند. پس از پایان دعا، اعضای خانواده حلول سال نو را به یکدیگر تبریک گفته و افراد کوچکتر از بزرگترها عیدی می گیرند و پس از آن با خوردن شیرینی و نقل و نبات، دهان خود را شیرین کرده و به شادی می پردازند. قزوینی ها در روز عید با چیدن سفره های رنگین، در خانه های خود را به روی میهمانان می گشایند، آن ها در سفره های پارچه ای قلم کاروظروف رنگارنک بلوری، انواع شیرینی های خانگی انجیر،آلبالوی خیس شده ، نخود و کشمش ، نقل و نوعی توت که با خمیر پودر پسته و بادام درست می کنند می چینند و به میهمانان تخم مرغ رنک شده (با پوست پیاز) عیدی می دهند. در روز اول نوروز مراسم عید دیدنی با دیدار خانوادگی آغاز می شود و کوچک ترها به دیدار بزرک ترها می روند همه دید و بازدیدها باید تاقبل از سیزده بدر انجام شود. این مراسم از بهترین و شادی بخش ترین برنامه های ملی و سنتی در این خطه است. (2593/1590/587)