۲۹ اسفند ۱۳۸۵،‏ ۰:۰۱
کد خبر: 5114965
T T
۰ نفر
................................................................
شهرکرد، خبرگزاری جمهوری اسلامی 29/12/85 داخلی.اجتماعی.مذهبی.شهادت.
برکت خاک این سرزمین به خراسان است و خورشید غریبی که در آن آرام گرفته است و آسمان در آخرین روزهای ماه صفر دلتنک خورشید آنجاست.
امروز شرقی ترین پنجره حقانیت اسلام در بلندای خراسان گشوده شده است و شمیم شیعه تا یسار و یمین پراکنده می شود و خورشید عشق از مشرق طوس غروب می کند.
کبوتران حرم چقدر غمگینند، وقتی که شهر را سیه پوش تو می بینند و آهوان رمیده دل، ضامنی جز تو ندارند.
چه دلهایی که گره خورد به پنجره ضریح تو و باز شدند و چه دلهایی که در روز عزایت گرفته اند و اجازه گریستن می خواهند، تا باز شوند.
خواجگی قلوب خراسان است و غربت دیدار ، که دلتنگی بقیع و مدینه ات را ، ما نیز دل تنک شده ایم.
خراسان برکتش به لطف توست آقای هشتم غریب، چونان غربت علی (ع) که امیر مومنان بود، اما مظلوم تر از او کسی نزیست.
پرنده شویم و رها به سوی گنبد تو و آشیان بگیریم، که طعم خوش دانه چین رواقت، خانگی مان می کند.
رضایی به رضای خدا و رضاییم به رضای تو که رضایی به رضای خدا و راضی به رضای خداییم، که تو شفاعتمان می کنی به روز جزا.
توتیای چشم ماست سرمه دان خاک تو، آنجا که تو خفته ای و سرزمینت حج فقراست و گلدسته هایت همسایگی آسمان.
آری، گنبد و گلدسته ها و ضریح و صحن و سرا سیه پوشیده آل رسولند، پس زایر اگر یاد محمد(ص ) کرده باشی، مشهد نیز بوی مدینه را می دهد، بوی غربت کوفه را.
اسلام علیک ای معصوم معصومه (س ) وای چراغ شاه چراغ، بوی گل و گلاب ، امام مسموم شده از کین دشمنان، بگذار تا بگریم و بگرییم، اینک که آسمان و پرنده های شهر من گریستن آغاز کرده اند.
اشکهامان جاریست چونان آیه های روشنی، که روشنای شان تویی و در سال گشت عزایت چنان مویه کنان به سوگیم و هماناست که صدای ناله نیز از سنک برخیزد.
مردم چهارمحال وبختیاری در سالروز شهادت ثامن الائمه (ع) عزادارند و ماتم زده و در این غم عظما اشک ماتم می ریزند.
دسته های سینه زنی و زنجیرزنی در سالروز عزای شمس الشموس و شاه خراسان در چهارمحال و بختیاری به راه افتاده و خرد و کلان، پیر و برنا به سوک امام خود نشسته اند.
3759/671/587 شماره 100 ساعت 39:11 تمام انتهای پیام C29.11-39-36