آشنایی با مشاهیر؛

ˈاستاد ادیب عبدالعظیم قریب گرگانیˈ بنیا گذار دستور زبان فارسی نوین

شهرری - تهران بزرگ - یکی دیگر از بزرگان و مشاهیری که در آستان حرم حضرت عبدالعظیم حسنی(ع ) آرام گرفته استاد ادیب عبدالعظیم قریب گرگانی فرزند میرزا علی سر رشته دار است.

استاد ادیب عبدالعظیم قریب گرگانی در مرداد 1258 خورشیدی (رمضان ۱۲۹۶) در قریه گرکان از توابع آشتیان به دنیا آمد.
استاد ادیب عبدالعظیم قریب گرکانی فرزند میرزا علی سررشته دار مستوفی از دانشمندان و اهل فضل زمان خود و پدربزرگش، میرزا یوسف مستوفی، وزیر شیخعلی میرزا پسر فتحعلی شاه بود و در قلمرو حکومت او به امور وزارت اشتغال داشت.
مادر استاد دختر میرزا اسماعیل مستوفی، زنی بود دارای تحصیلات که به گفته عبدالعظیم قریب، کارهای نوشتنی و خواندنی خویش را خود انجام می داد.
استاد قریب مقدمات زبان فارسی و عربی را نزد پدر و در زادگاه خود فرا گرفت و برای ادامه تحصیل عازم تهران شد و نزد اساتید بزرگ آن روزگار به تحصیل و فراگیری زبان و ادبیات عرب، علم اصول، هیئت و نجوم پرداخت.
زبان و ادبیات عرب را نزد برادر بزرگش، میرزا غلامرضا، تکمیل کرد و ˈمطولˈ را در محضر شیخ باقر تهرانی، قوانین و شرح ˈمطالعˈ و هئیت و نجوم را نزد محمد جواد قاهانی، علم اصول را نزد محمد جمارانی، منطق و حکمت را در مدرسه سپهسالار جدید نزد میرزا طاهر تنکابنی و زبان فرانسوی را در مدرسه دارالفنون فراگرفت.
وی در ۱۳۱۷ هـ.ق به استخدام وزارت معارف درآمد و در مدرسه «علمیه» که تنها آموزشگاه به شیوه جدید بود به تعلیم دانش آموزان پرداخت و شاگردان فراوانی پرورش داد.
وی از ۱۳۲۴ هـ .ق در مدرسه ˈنظامˈ مشغول تدریس شد و شاگردانی چون کلنل محمدتقی پسیان را تربیت کرد و از۱۳۲۰هـ .ق در مدرسه ˈدارالفنونˈ و سپس در ˈدارالمعلمین مرکزیˈ (دانشسرای عالی)، ˈمدرسه سیاسیˈ و مدرسه ˈ ایران و آلمانˈ به تدریس ادبیات فارسی پرداخت.
با تأسیس دانشگاه تهران، جزء اولین کسانی بود که در دانشکده ادبیات عهده دار تدریس زبان و دستور فارسی شد و به عضویت فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی ایران درآمد.
از دیگر فعالیت های فرهنگی قریب فراهم کردن کتابخانه ای با چهار هزار جلد کتاب ادبی و تاریخی و سیاسی بود که قریب هزار جلد آنها کتب خطی نفیس است.
دانشگاه تهران در ۱۳۲۶هـ .ش به پاس سال ها خدمات علمی و فرهنگی استاد قریب نشان ویژه دانشگاه تهران به وی اهدا و بعدها یکی از تالارهای دانشگاه تهران نیز به نام دکتر قریب مزین گشت.
آثار متعددی از این استاد برجسته باقی مانده است که از آن جمله می­توان به ˈفوائدالادبˈ در نظم و نثر منتخب(۶ جلد، ˈدستور زبان فارسیˈ (۴ جلد)، ˈقواعد فارسی در صرف و نحوˈ، ˈبدایة الادبˈ، ˈقرائت فارسیˈ (۲ جلد)، ˈبدیعˈ، ˈسخنان شیواˈ، ˈمنتخب کلیله و دمنهˈ و تصحیح و تحشیه بر کتاب­های ˈکلیله و دمنهˈ، ˈگلستان سعدیˈ، ˈتاریخ برامکهˈ، ˈبوستان سعدیˈ و ˈدیوان شعرˈ اشاره کرد.
این ادیب برجسته و استاد توانای ادب فارسی سرانجام در سوم فروردین 1344 ش در سن 86سالگی در تهران درگذشت و به سرای باقی شتافت و مزارش در جوار حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) در ایوان حرم مشرف به صحن آیت الله کاشانی واقع شده است.
1194/1914/591

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال