هدف ایرنا گسترش اطلاع رسانی است. لذا انتشار این مطلب به معنای تائید محتوای آن نیست

ارتباط رسانه‌های مجازی با رسانه‌های مکتوب

روزنامه پیام استان سمنان روز یکشنبه در سرمقاله شماره چهار هزار و 802 خود مطلبی با عنوان' ارتباط رسانه‌های مجازی با رسانه‌های مکتوب ' به قلم ابوالقاسم کواکبیان منتشر کرد.

در این مطلب آمده است: پنجشنبه گذشته چهاردهم تیر روز قلم بود. این روز بنا به پیشنهاد انجمن قلم ایران و تصویب شورای فرهنگ عمومی، تحت عنوان روز قلم در تقویم جمهوری اسلامی به ثبت رسید. هر چه درباره قلم و حرمت و ارزش آن گفته شود، کم است ؛ چون قلمداران به نوعی علمداران جامعه محسوب می‌شوند؛ با این حال در دهه‌های اخیر برخی از نویسندگان محترم که آشنای کمتری با فضای مجازی داشته‌اند، بر این گمان بودند با گسترش فضای مجازی از ارزش نوشته‌های مکتوب کاسته می‌شود ؛ البته این نگرانی منحصر به آثار قلمی نیست؛ بلکه در طول تاریخ به محض اینکه یکی از اختراعات بشر پا به میدان می‌گذارد، برخی دچار دلهره می‌شوند.
برخی نیز بر این تصورند با پیدایش دنیای مجازی، ارزش کتاب و روزنامه تحت‌الشعاع این نوع مصنوعات قرار می‌گیرد و حرمت قلم از بین می‌رود؛ کمااینکه با اختراع رادیو و تلویزیون برخی اظهار می‌داشتند که طولی نخواهد کشید که کتاب و روزنامه مانند تلگراف باید سر از انبارهای متروک درآورد و لذا هم اکنون دیگرانی بر این باورند که با وجود این حجم از اطلاع رسانی توسط رسانه‌های جدید، دیگر جایی برای نوشتن و کتابت نمی‌ماند.
سابقه ارتباط بین افراد از طریق نگارش به صورت ارتباطات تصویری و نقاشی روی سنگ‌ها و غارها به بیست هزار سال می‌رسد. برای این منظور از سنگ و چوب و برگ درختان گرفته تا پوست حیوانات و استخوان و موم، از ابریشم و پنبه گرفته تا کاغذ و قلم به شکل امروزی بهره گرفته شده است.
در این میان بشر به این نتیجه رسید که برای انتقال افکار خود و برای پیشبرد علوم، زدودن خرافات در جوامع مختلف باید ارزش قلم را دانسته و حرمت آن را نگه دارد؛ چون قلم زبان عقل و عقل و معرفت است که می‌تواند احساس، اندیشه و تجربیات نویسنده را به دیگران منتقل کند. با استفاده از این تجربه‌های مکتوب، موجبات پیشرفت و پیروزی و غلبه بر موانع طبیعی برای دیگران فراهم می‌شود. از طرفی در قرآن مجید خداوند بر قلم و آنچه می‌نویسد، سوگند یاد می‌کند.
یا برای ترجمه متون زبان انگلیسی به فارسی یا به عکس، به طور قطع استفاده از کامپیوتر آسان تر از استفاده از فرهنگ لغات خواهد بود. با همه این احوال، البته که آثار قلمی جایگاه خود را دارد و بدیهی است که اکثر مطالبی را که می‌توان در کامپیوتر جست و جو کرد، روزی نویسنده‌ای ‌دست به قلم شده و آن را به رشته تحریر درآورده است.
از طرفی در کشورهایی مثل ژاپن که مدعی پیشرفت در آثار دیجیتالی هستند، مردم نه با کتاب قهر کرده‌اند و نه روزنامه‌خوانی را کنار گذاشته‌اند، بلکه حتی تیراژ بعضی از کتاب‌ها و روزنامه‌های آن دیار بیشتر هم شده است. بنابراین استفاده مثبت از مصنوعات دست بشر در زمینه قلمی می‌تواند مکمل پیشرفت انسان باشد؛ چون به هر حال انسان موجودی است اجتماعی و ارتباطی. حال اگر این ارتباط و انتقال معلومات آسان‌تر انجام شود، نباید کسی نگران باشد؛ کمااینکه انسان در استفاده از مصنوعات دیگر مثل استفاده از برق به جای شمع نه تنها ضرر نکرده، بلکه بهتر می‌تواند در پی کسب معلومات باشد.
در هر حال، فضای مجازی به طور قطع مکمل آثار قلمی است. همان طور که اگر فردی ساعت‌ها در کتابخانه‌ها مشغول تحقیق و مطالعه باشد، مورد تحسین همگان قرار می‌گیرد، دلیلی هم ندارد که اگر شخصی ساعت‌ها پای کامپیوتر و دستگاه‌های الکترونیک بنشیند و تحقیق کند، مورد مذمت قرار بگیرد یا دلیلی ندارد کسی فرزند خود را سرزنش کند و برچسب اعتیاد به او بزند که مثلا چرا ساعت‌ها پای کامپیوتر می‌نشیند.
به راستی اگر ما و حتی فرزندانمان همه ساعت‌ها پای کامپیوتر بنشینیم و از مواهب آن در زمینه علوم مختلف بهره ببریم، چه اشکالی دارد؟ مثال بارز آن دسترسی به لغت نامه بزرگ دهخدا در کمترین زمان ممکن است. این لغت‌نامه حاصل چهل سال زحمت شبانه‌روزی اوست و شامل ده‌ها جلد و قریب به صدهزار صفحه است. حال اگر فردی بتواند معنای واژه‌ها را در کامپیوتر یا حتی تلفن همراه خود به راحتی بیابد، چه اشکالی دارد؟
6026/س.خ

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال