هدف ایرنا گسترش اطلاع رسانی است. لذا انتشار این مطلب به معنای تائید محتوای آن نیست

گزارش تحلیلی شیروان شهر؛ از تبلیغات شهرداری تا واقعیات مردمی

بجنورد- شورای شهر شیروان و خواب سنگین پروژه های عمرانی!، احتمال افتتاح برخی پروژه های شورای قبل در شورای بعدی ، دریغ از طرح و اجرایی شدن حتی یک پروژه زیربنایی در دوره فعلی مهمترین، سرتیتر گزارش گروه تحلیل نشریه محلی (شماره 59 ) شیروان شهر است.

از بدو تشکیل شورای چهارم و سایه سنگین اختلافات بر آن به وضوح مشخص بود که از این شورا نمی توان توقع پیشرفت یا تحولی شگرف در زمینه های فرهنگی، اجتماعی یا عمرانی داشت. از بحث های نمایشی و انحرافی بر سر شاخص های یک شهردار حرفه ای گرفته تا عدم تحمل نظرات یکدیگر برای رسیدن به یک نقطه اشتراک و از فرصت سوزی های شش ماهه شهر بی شهردار گرفته تا به خدمت گرفتن یک شهردار جوان و کم تجربه همه و همه گویای این مطلب بود که خود اعضا نیز شرایط را برای کار مناسب نمی بینند و از همین رو برخی اعضا رفتن از شورا را بر ماندن در آن ترجیح دادند چنانکه از 9 عضو شورای چهارم 4 نفر آهنگ رفتن ساز کردند تا شورای چهارم با سه خروجی موفق یکی از پر حاشیه ترین شوراهای شهرستان از ابتدا تا کنون لقب بگیرد.

🔴 پس از 4 سال؛ باز هم وعده 6 ماه دیگر
بعد از تشکیل شورای چهارم و پس از طی یک دوره حدودا شش ماهه بدون شهردار در شیروان، انتظار می رفت با انتخاب شهردار پروژه های عمرانی شورای سابق با شتاب بیشتری پیش برود و با تعریف طرح های زیر بنایی متعدد در شورای فعلی گامهای جدی تری در حوزه عمران و آبادانی شهر برداشته شود.با این حال این مهم تحقق نیافت و روند کند پیشرفت این طرح ها حکایت از خواب سنگین فعالیت های عمرانی در شهر را نوید می داد چنانکه مصاحبه هفته گذشته شهردار با یک ویژه نامه تبلیغاتی به وضوح بر این امر صحه گذاشت که هنوز تا بهره برداری از پروژه های شهرداری حدود 6 ماه دیگر باید صبر کرد و به عبارتی باید گفت شورای چهارم علاوه بر اینکه طی 4 سال نتوانسته طرح و پروژه شاخصی را برای شهر تعریف و اجرایی کند حتی از پس تکمیل و راه اندازی طرح های نیمه کاره سابق نیز بر نیامده و باز هم ممکن است برخی به دوره شورای بعدی موکول شود.

شورای چهارم و طرح های دقیقه نودی
اما آنچه جالب توجه می نماید وعده شهردار در آخرین ماههای فعالیت شورای چهارم است که ظاهرا قرار است به سرعت تا پایان دوره برخی از پروژه های معطل مانده را به بهره برداری برساند که سوای ایجاد شائبه انتخاباتی بودن این رویکرد این سوال را ایجاد می کند که اگر این طرحها به این سرعت قابلیت اجرایی شدن و افتتاح را دارند چرا تحقق این مهم باید به دقیقه نود موکول شود؟

شورای چهارم و دریغ از حتی یک پروژه شاخص و زیر بنایی
پروژه های عمرانی شورای چهارم نسبت به دوره های قبل از یک افت شدید حکایت دارد به نحوی که علی رغم تبلیغات متعدد شهرداری و نشر گسترده این گزارش عملکردها همچنان جای خالی پروژه های زیر بنایی که صفر تا صد آن متعلق به دوره حاضر باشد احساس می شود. بیان این نکته هم خالی از لطف نیست که بخش اعظم پروژه های فعلی شهر از قبیل پل شهید بهشتی، پارک خطی، پارک آبی، کتابخانه مرکزی و... جزء طرح های مصوب سفر رهبری به خراسان شمالی می باشند که با توجه به حجم کار و محاسبه اعتبار لازم در سفر پر برکت مقام معظم رهبری به استان، ضمن اخذ کد اعتباری مربوطه یک سوم اعتبار هر پروژه را نیز دریافت کردند که به نظر می رسد اگر شورای شهر و شهردار جدیت و پیگیری لازم را برای جذب مابقی اعتبارات داشتند این پروژه ها باید خیلی زود تر از اینها به بهره برداری می رسید.

مجتمع تجاری و اداری شهرداری
با کمی تخفیف می توان پروژه مجتمع تجاری و اداری شهرداری واقع در میدان مرکزی شیروان را به شورای فعلی ربط داد که البته زمین آن هم در دوره قبل با قیمتی استثنایی و جهت ایجاد درآمد پایدار برای شهرداری خریداری شد. حتی گودبرداری آن و حفاری محل شمع ها نیز انجام شد و شورای سابق با خرید میلگرد و تهیه برخی مقدمات در صدد شروع پروژه بود که شورای چهارم بر سر کار آمد.با وجود اینکه طبق نظر شورای سابق این پروژه باید در یک بازه زمانی 2 ساله بخش تجاری خود را آماده بهره برداری می کرد، اما الان پس از 4 سال وقتی به آن نگاه کنید خیلی سخت می توان پیشرفت فیزیکی کار را تشخیص داد تا چه رصد به تعیین تاریخ بهره برداری. از دیگر سو با توجه به ضعف نقدینگی شهرداری و نیز طولانی شدن روند دوره ساخت و بهره برداری این پروژه نکته مایوس کننده، احتمال انباشت طلب پیمانکاران از شهرداری است که اگر این مساله تصدیق شود در واقع باید پیمانکاران را مالکان اصلی این پروژه دانست و نه شهرداری را.

پل شهید بهشتی؛ پلی بر عبور از سیلاب انتخابات
پس از آنکه با پیشنهاد شورای سابق پروژه پل شهید بهشتی توانست در سفر مقام معظم رهبری مصوبه و اعتبار مقدماتی لازم را اخذ کند، انتظار می رفت این پل به واسطه نقش کلیدی اش در اتصال دو سوی رودخانه و همچنین تاثیر به سزایش در کاهش بار ترافیک شهری در اولویت شورای چهارم و شهردار قرار بگیرد که متاسفانه به هر دلیل این مهم، تحقق نیافت. تا جاییکه این تاخیر چند ساله موجب شده حجم اعتبار و هزینه کرد پروژه ناخواسته افزایش یابد و فشار مالی آن دو چندان شود. حال جای این سوال باقی است که دلیل این همه تاخیر و وقفه با توجه به انجام برخی امور مقدماتی آن چه بوده است که پس از چند سال امروز با شتاب و شدت بیشتری در انتهای دوره چهارم، ساخت و بهره برداری آن دنبال می شود. آیا مردم حق دارند بپرسند این همه تلاش در آستانه انتخابات برای عبور آنان از پل است یا برای عبور اعضای شورا از سیلاب انتخابات؟

پروژه چایلق و چند نکته
پل شهید بهشتی که توسط مشاور بر روی رودخانه چایلق مطالعه شده است قطعا ابعاد دهانه آن با توجه به دوره بازگشت سیل های پر خطر محاسبه شده، چراکه مساحت دهانه پل رابطه مستقیمی با حجم سیلاب رودخانه دارد.با یک بررسی ساده و محاسبه دهانه پل به این نتیجه می رسیم که مساحت باقی مانده رودخانه کمتر از مساحت دهانه پل می باشد و قطعا اگر زمانی در معرض خطر سیل (دوره بازگشت طرح پل) قرار بگیرد رودخانه پایین دست توان انتقال و هدایت سیلاب خروجی از پل را نداشته و با افزایش احتمال سر ریز سیل، حوادث بسیار ناگواری را به وجود می آورد. از دیگر سو با مطالعه و بررسی دو پل بزرگ دیگر شهر بر روی همین رودخانه این سوال به ذهن متبادر می شود که چرا مقطع باقی مانده از رودخانه از دهانه این دو پل نیز کمتر است و چرا در پروژه پارک چایلق به این مهم توجه نشده است.از طرفی بستن دو سوی جاده زیر پل در مواقع بارانی حاکی از وجود برخی نگرانی ها نسبت به وضعیت سیلاب و امنیت جانی شهروندان است که باز هم باید این مساله را طرح کرد که اگر فردا پل و پارک مذکور به بهره برداری برسند برای مراقبت از صدها شهروند حاضر در محوطه پارک در ایام بارانی باید چه باید کرد؟با همه این اوصاف این پروژه یکی از مبهم ترین پروژه های شهری است که در شیروان در حال اجرا است و علاوه بر اینکه نهادهای مختلفی به فراخور موقعیت خود را متولی آن اعلام می کنند برای ضرورت ایجاد آن نیز دلایل مختلفی بیان شده که عبارتند از: مقاصد گردشگری، تفریحی،کمک به ارتقای بهای املاک حاشیه طرح و ... از آن سو نقدهایی نیز بر این طرح و هزینه کرد میلیاردی شهرداری با توجه به کاستی های فراوان شهر از سوی منتقدان وارد است.

خواب سنگین ترافیک شهری
با توجه به خطی بودن شهر شیروان و گذشتن تنها خیابان مهم عبور و مرور درون شهری و برون شهری از وسط آن در دوره های گذشته اقدامات مهمی انجام شد که در این خصوص می توان به احداث پل حکیم و بازگشایی مسیر آن و بازگشایی مسیر خیابان شهید بهشتی اشاره کرد که به موازات خیابان اصلی شهر بار ترافیک شهری را بر دوش گرفته و باعث شده تا سفرهای غیر ضروری مردم برای انجام فعالیت های روزمره به مرکز شهر کاهش یابد. در ادامه این فعالیت ها انتظار می رفت شورای چهارم و شهرداری در جهت کمک به روان سازی ترافیک شهری اقدام به بازگشایی سایر مسیرها و احداث پارکینگ های عمومی که یکی از ضرورتهای امروز شهر است نمایند تا با کاستن بار تردد و رفت و آمدهای سطح شهر، موجبات تسهیل ترافیک و رضایت شهروندان حاصل شود که ظاهرا باید آن را یکی از مسائل فراموش شده در دوره حاضر دانست.

رشد لاکپشتی فضای سبز
در دوره شورای چهارم حتی یک پارک جدید تعریف و ساخته نشده است و اگر اقدامی هم در این خصوص صورت گرفته شامل بهسازی و یا تکمیل طرح های شورای سابق بوده است. نکته دیگر عدم افزایش فضای سبز شهر به طور کلی است که علی رغم اعلام برخی آمارها در عالم واقع شهروندان هیچ تفاوت یا افزایشی را در این خصوص احساس نمی کنند. گرچه نمی توان منکر فعالیت زحمتکشان فضای سبز در شهرشد اما روی سخن با حرکت اصولی و مدون شورای شهر در چهارچوب یک سیاست کلی برای افزایش فضای سبز در شهر است چراکه وضع موجود هرگز در حد و اندازه های شیروان نیست.

ورودی های فراموش شده
ورودی های شهر از سمت مشهد و بجنورد نیز طی چند سال گذشته همچنان دست نخورده باقی مانده است و بزرگواران حتی زحمت رنگ زدن میله های پرچم را هم به خود نداده اند. با توجه به اینکه ظاهر یک شهر و بخصوص ورودی های آن همواره در ذهن گردشگران، مسافران و زائران پر شمار حضرت امام رضا (ع) باقی می ماند جای این سوال باقی می ماند که چه مانعی بر سر این راه وجود دارد که پس از 4 سال هنوز نتوانسته به شرایط مطلوب و زیبا و مورد قبول مردم دست یابد.

فقر المانهای شهری در شهر مدعی
شهر شیروان از دیرباز مدعی داشتن مفاخرو مشاهیر، هنرمندان، منابع غنی فرهنگی و ذخایر طبیعی بوده است. اما نکته جالب عدم بهره گیری شایسته از این فرصتهای بی بدیل در زیبا سازی فضای شهری و المان آرایی آن در سطح شهر است که گاها برخی کج سلیقگی ها نظیر قرار دادن سطل های بزگ تفکیک زباله در میدان مرکزی شهر باعث رنجش خاطر مردم شده تا ایجاد یک فضای بصری زیبا و مفرح. بی توجهی به مقوله المانهای شهری بخصوص در دوره فعلی باعث شده تا از نظر نصب تندیس، چمن آرایی و زیبا سازی فضای سبز سطح شهر، نصب صندلی و نیمکت های متناسب با جلوه های طبیعی هر منطقه و نیز زیبا سازی محیطی شهر از فقری مضاعف رنج ببرد که به عنوان بزرگترین کج سلیقگی باید گفت میدان مرکزی شهر که با نام پر برکت انقلاب اسلامی شناخته می شود با بدترین تزیین و کارایی به حال خود رها شده تا هر روز شهروندان از خود بپرسند آیا شورای شهر و شهردار بر اهمیت اصلاح و بهسازی این میدان که گل سر سبد میادین شهر و نماد معرفی شیروان عزیز است متناسب با نام بزرگش آگاه هستند؟
منبع : نشریه محلی (شماره 59 ) شیروان شهر
1744 **انتشاردهنده: علی اصغرافتاده

انتهای پیام /*

باشگاه مخاطبان ایرنا

برای ارسال نظرات از فرم پایین صفحه استفاده کنید.
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال