پل تاریخی دوآب اراک نیازمند ترمیم اضطراری است

اراک - ایرنا - معاون میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان مرکزی گفت: وضعیت پل تاریخی دو آب اراک به دلیل تخریب های محیطی شرایط نامناسبی دارد و نیازمند اعتبار برای مرمت اضطراری است.

علیرضا عزیزی روز شنبه در گفت وگو با ایرنا افزود: مرمت و بازسازی این پل تاریخی حداقل به دو میلیارد و 500 میلیون ریال اعتبار نیاز دارد در حالیکه رقم در نظرگرفته شده برای این امر امسال در شورای اداری شهرستان اراک یک میلیارد و 500 میلیون ریال است.
وی گفت: رقم پیشنهادی برای ترمیم اضطراری این پل تاریخی به منظور رفع خطر و ترمیم آسیب های جدی به بافت آن است و رقم پیشنهادی در نشست شورای اداری شهرستان اراک نمی تواند در نجات این پل از مشکلات و آسیب های عمیق موثر باشد.
معاون میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان مرکزی ادامه داد:آخرین عملیات مرمت بر روی این پل تاریخی در سال 1382 انجام شده که شامل بازسازی موج شکن، رفع ریختگی دیوار پل و بازسازی بدنه بوده و با گذشت 12 سال مشکلات اساسی در ساختار استحکام و زیبایی این پل ایجاد شده و به سرعت نیازمند مرمت مجدد است.
عزیزی توضیح داد:به علت ریزش بخش هایی از پایه های پل، وضعیت این اثر تاریخی از نظر استحکام مناسب نیست و پایه ها آن خالی شده و شرایط روی پل نیز به علت بارش ها و جمع شدن آب، دستخوش تخریب و فرسایش بوده و ضریب ایمنی خود را از دست داده است.
وی ادامه داد: یک چشمه این پل از مجموع هشت چشمه به علت تخریب و فرسایش محیطی، 30 درصد ریزش پیدا کرده که مرمت اثر را ضروری می کند.
معاون میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان مرکزی گفت: مرمت و بازسازی آثار تاریخی زمینه حفظ و نگهداری از آن ها را افزایش و موجب جذب گردشگر و علاقه مندان به آثار باستانی را فراهم می آورد.
عزیزی گفت: برای حفظ آثار به جا مانده از گذشتگان باید هزینه کرد تا تاریخ آن ها با توجه به بنای به جا مانده قابل شناسایی برای نسل آینده باشد.
پل دو آب شهرستان اراک در محلی به همین نام که در حاشیه کوه های مرتفع راستوند سهند قرار داشته و بر روی رودخانه قره چای ساخته شده است.
این اثر در 40 کیلومتری غرب شهر اراک و در دوکیلومتری شمال شرقی روستاهای فرو حصار قرار گرفته از یک سو رابط بین مناطق واقع در چهار جهت اصلی و از سوی دیگر ارتباط دهنده شهرهای اراک به بروجرد ملایر و همدان است.
این پل در نزد اهالی به نام محل یعنی دو آب معروف بوده ولی درباره نام سازنده و تاریخ احداث آن سند و مدرک معتبری نیست تنها جایی که احتمال می رود نامی از این پل به میان آمده باشد در هنگام بازگشت ناصرالدین شاه قاجار از زیارت عتبات عالیات می باشد که از آن به عنوان پل بزرگ نام برده شده است ولی با توجه به سبک و سیاق ساخت پل احتمالا' این پل تنها اثر باقی مانده از دوره قاجار در منطقه دو آب است.
در مجموع طول پل 130 متر و عرض آن بین 5/5 تا 7/5 متر نوسان دارد و بلندترین نقطه پل از کف رودخانه 5/7 متر ارتفاع دارد و چون بستر رودخانه در دو سوی غرب و شرق از نظر ارتفاع یکسان نمی باشد.
سمت غربی پل را به طول 28 متر خاکریز و سنگ چین کرده اند تا از اختلاف سطح بین دو بستر رودخانه کاسته شود و عرض پل بین 570 الی 559 سانتیمتر نوسان دارد و بلندترین نقطه پل از کف رودخانه به 50/7 متر می رسد.
این پل دارای هشت چشمه بزرگ وکوچک است که با طاق های که تیزه دارند کار شده اند یکی از چشمه های پل که در سمت شرق واقع شده در دوره پهلوی به علت سیل بردگی ترمیم آن را از بتن آرامه ساخته اند اما بقیه چشمه های پل هویت خود را حفظ کرده و هر پایه از جلو دارای موج شکن تیز است و از پشت دارای پشتیبانی فاصله پایه های پل نسبت یه یکدیگر به اقتضای شرایط گذر آب وحالت عمومی کف رودخانه از 60/13 الی 10/6 متر نوسان دارند چون کف رودخانه از شن وسنگ های رسوبی آکنده است.
نمی توان به طور دقیق اظهار داشت که پایه های رومی کمر و صخره بنا شده اند و با جهت پی عمیق کنده اند.
مصالح ساختمانی به کار رفته در این بنا عبارتند از : سنگ ، آجر و گل آهک و کل بنا از پایین به بالا و به ارتفاع حدود 120 سانتیمتری سنگ کاری شده است .
380 اثر ثبتی استان مرکزی در حوزه تپه ها و محوطه های تاریخی، بیش از 200 اثر بناهای تاریخی برجسته ، پنج اثر جلوه های ناب طبیعی و 27 اثر مناسک آیینی و میراث معنوی است و علاوه بر آن صدها اثر نیز در جلوه های دیگر ثبت شده است.
بیش از دو هزار جاذبه گردشگری در استان مرکزی شناسایی شده که 850 اثر تاکنون در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.ک/3
/6013/6991

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال